All Chapters of เสน่ห์รักนางร้ายยอดดวงใจ: Chapter 1 - Chapter 10

น้ำขิงนั่งทบทวนเรื่องราวในนิยายที่เพิ่งได้อ่านไปได้ไม่กี่หน้าก่อนจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาเสียก่อน จากนั้นวิญญาณของนางก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูเซียวจื่อลู่ น้องสาวของนางร้ายในนิยายที่เธอกำลังอ่าน เธอไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเป็นเรื่องจริงนิยายเรื่องเล่ห์รักบุปผางามที่กำลังเป็นที่โด่งดัง เธอที่ไม่อยากตกกระแสหลังจากเลิกเรียน เธอจึงรีบตรงไปที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อมาอ่านทันที แต่ในระหว่างที่นั่งรถเมล์กลับบ้านกลับเกิดอุบัติเหตุรถชนกันอย่างรุนแรง ทำให้วิญญาณของน้ำขิงทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเซียวจื่อลู่น้องสาวของนางร้ายในนิยายเรื่องนี้จากที่อ่านเรื่องย่อ นิยายเรื่องเล่ห์รักบุปผางาม นางร้ายคือเซียวจื่อหลานที่มีใจให้กับพระเอก นั่นก็คือรัชทายาทเว่ยจางหมิ่น เซียวจื่อหลานนางร้ายในเรื่องตามราวีและกลั่นแกล้งนางเอกตลอดเวลา เพราะนางรู้ว่าจางอวี้หลันนางเอกคือคนที่รัชทายาทมีใจ นางจึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ครอบครองเขาโดยไม่สนถูกผิด จนสุดท้ายต้องพาตระกูลพังพินาศจากการกระทำของนางเองความสนุกของนิยายเรื่องนี้เท่าที่นางฟังจากรีวิว เพราะนางยังอ่านไม่จบก็ตุยเสียก่อน นางเอกในเรื่องนี้ไม่ได้อ่อนแอเหมือนนิยายเรื่องอื่น

องค์รัชทายาทเว่ยจางหมิ่นที่เดินเที่ยวชมตลาดกับคุณหนูจางอวี้หลันอย่างผ่อนคลายและสบายใจ โดยไม่มีเซียวจื่อหลานมารบกวนให้ขุ่นเคืองใจ แต่ว่าเขากลับรู้สึกแปลก ๆ เกิดขึ้นภายในใจ ในเมื่อไม่มีนางมาขัดขวางแล้วเหตุใด เขาถึงไม่มีความสุขอย่างที่ควรจะเป็นกันนะนางคงจะคิดได้แล้วสินะว่า สิ่งที่นางทำไปทั้งหมดมันดูไร้สาระและไร้ประโยชน์สิ้นดี เขาไม่มีทางจะเปลี่ยนใจไปชอบนาง การกระทำของนางที่ดูไร้การอบรมจากตระกูลที่ดี นางเที่ยวระรานกลั่นแกล้งคุณหนูจางสารพัด เพียงเพราะรู้ว่าเขามีใจให้กับจางอวี้หลันหากว่าเขาไม่เกรงใจบิดาของนางที่เป็นสหายคนสนิทของฮ่องเต้ เขาคงสั่งลงโทษนางไปแล้ว แต่ว่าพอไม่เห็นนางก็ดูแปลก ๆ ไปเหมือนกัน หรือว่าเขาจะคุ้นชินที่มีนางมาคอยตามติดเป็นเงา พอไม่มีนางขึ้นมาเลยรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไปส่วนจางอวี้หลันนางเอกของเรื่อง ยามนี้นางคอยสังเกตท่าทีของรัชทายาทอยู่ตลอดเวลา เหตุใดวันนี้เขาถึงเอาแต่เงียบขรึมและมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอดเวลา หรือว่าเขาจะคิดถึงนางร้ายเซียวจื่อหลานจะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อนางเป็นนางเอกในนิยายที่พระเอกในเรื่องหลงรัก และในตอนจบของนิยาย ยังถูกกำหนดให้เขาและนางก็ได้

เมื่อฮองเฮาและพระสนมเดินเข้างานพร้อมรัชทายาท ชินอ๋อง เหล่าองค์ชายและองค์หญิง คุณหนูคุณชายที่อยู่ในงานต่างกล่าวทักทายทำความเคารพกันอย่างพร้อมเพรียงกัน โดยจื่อลู่และจื่อหลานเลือกที่จะยืนอยู่ท้ายกลุ่ม เพราะไม่อยากมีส่วนร่วมแต่อย่างใด พวกนางรู้ดีว่าที่ถูกเชิญมาก็เพราะมารยาท ในนิยายนางร้ายเซียวจื่อหลานต้องรีบไปเสนอตัวยืนอยู่ข้างหน้า แต่มาในวันนี้พวกนางต้องหลบมาอยู่ยังท้ายกลุ่ม เซียวจื่อลู่ไม่มีบทบาทใดนิยายเพราะคนเขียนไม่ได้กล่าวถึง แต่นางคิดว่าไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องช่วยเหลือพี่สาวที่เป็นนางร้ายให้รอดพ้นวิกฤตให้ได้ จื่อลู่คิดว่าถึงจะหลบมาอยู่ข้างหลัง คนเขียนก็ต้องดึงนางร้ายให้มาอยู่ในบทอยู่ดี เพราะนิยายหากขาดนางร้ายไปก็คงไม่สนุก เมื่อบทนางร้ายและบทนางเอกถูกกำหนดเอาไว้แล้วด้วยนักเขียน ให้นางร้ายทำตัวไร้สมองมีดีแค่หน้าตางดงาม ส่วนนางเอกทั้งงดงามและเฉลียวฉลาด หากเป็นเช่นนี้พวกนางคงมีทางเดียวคือเผชิญหน้าอย่างมีสติ“ต่อไปจะเป็นการแสดงของเหล่าคุณหนู ในปีนี้ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยมีพระประสงค์ อยากปรับเปลี่ยนการแสดงจากที่เคยมีเป็นประจำทุกปี ให้ทุกคนเสนอความคิดเห็นว่า อยากให้เหล่าคุณหนูแสดงความสามา

“เราจะถือเอาโอกาสนี้ไปพักผ่อนเสียหน่อย ชินอ๋อง รัชทายาท พวกเจ้าไปกับข้าด้วย”“พ่ะย่ะค่ะ”“เสนาบดีเซียวและบุตรสาวก็ต้องไปด้วย”“พ่ะย่ะค่ะ”“เรื่องสมบัติห้ามพูดออกไป หวังกงกงแจ้งราชเลขาว่าเราจะไปพักผ่อน เอาละแยกย้ายกันไปเตรียมตัว ออกเดินทางกันในวันถัดไป”“พ่ะย่ะค่ะ”เมื่อข่าวประกาศถูกแจ้งออกไป ถึงการไปพักผ่อนของฮ่องเต้ที่หมู่บ้านจินไห่ ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็รีบให้คนสืบข่าวทันทีว่า มีใครไปกับขบวนของฮ่องเต้บ้าง เมื่อรู้ว่ามีชินอ๋อง รัชทายาท และยังมีเสนาบดีเซียวและบุตรสาว ทั้งฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เพราะว่าพวกนางไม่ชอบคุณหนูตระกูลเซียวฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยจึงรีบมาฮ่องเต้ที่ห้องทรงอักษรทันที หลังจากฮ่องเต้อนุญาตให้เข้ามา ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็ยอบกายทำความเคารพ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่อ้อมค้อมว่า“ฝ่าบาทในเมื่อทรงไปพักผ่อน เหตุใดถึงมีเพียงคุณหนูตระกูลเซียวที่ได้ไปละเพคะ หากพระองค์ทำเช่นนี้ตระกูลอื่นจะน้อยใจเอาได้นะเพคะ” ฮ่องเต้ได้ยินก็คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ“ความหมายของเจ้าคือ?”“หม่อมฉันหมายตาคุณหนูตระกูลจางและคุณหนูตระกูลกู้เพื่อให้แต่งกับรัชทายาท หากว่าให้พว

“ตอนนี้เรามีป้ายทองที่รับประกันความปลอดภัยได้แล้วหนึ่งอย่าง หากจะให้มั่นใจยิ่งขึ้นก็ต้องรอดูว่าลายแทงสมบัติจะเป็นจริงหรือไม่ การยึดเอาฮ่องเต้เป็นเกราะกำบังก็เป็นวิธีที่ดีเจ้าค่ะ” จื่อหลานฟังที่จื่อลู่พูดก็พยักหน้าเห็นด้วย “แล้วข้าต้องทำตัวอย่างไร? ให้ไปตามติดรัชทายาทเหมือนนางร้ายคนเก่าที่ทำเอาไว้ ข้าทำไม่ได้หรอกนะ”“ก็ทำตัวปกติเจ้าค่ะ หากว่ารัชทายาทมีใจให้กับพี่หญิงจริง ๆ ก็ให้เขาเป็นฝ่ายเข้ามาหาเอง”“แล้วเจ้าคิดว่าชินอ๋องเป็นอย่างไร?”“หึ! ก็เป็นคนบ้าระห่ำคนหนึ่ง ข้าต้องเอาคืนเขาให้ได้”จื่อหลานส่ายหน้ากับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของนาง แต่ก็ดูเหมาะสมกันดี แกล้งกันไปแกล้งกันมาสุดท้ายอาจจะรักกันโดยไม่รู้ตัว ขบวนเดินทางมาถึงหมู่บ้านจินไห่เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว บริเวณที่ฮ่องเต้ปักหลักปักฐาน ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านจินไห่ แต่อยู่ห่างออกมาใกล้แม่น้ำลำธาร มีพื้นที่เหมาะสมสำหรับทำที่พัก เพราะฮ่องเต้ให้คนขี่ม้าเร็วมาสำรวจพื้นที่ก่อนหน้านี้แล้ว เหล่าทหารต่างรีบช่วยกันทำกระโจมที่พักให้ฮ่องเต้ ชินอ๋องและรัชทายาท ส่วนกระโจมที่พักของตระกูลต่าง ๆ เป็นบ่าวของแต่ละจวนที่ช่วยกันทำขึ้นมา ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลรับใช