เสน่ห์รักนางร้ายยอดดวงใจ

เสน่ห์รักนางร้ายยอดดวงใจ

last update最後更新 : 2026-05-14
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
30章節
709閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ความรักหวาน

นางเอกเก่ง

ฉลาด

ท่านอ๋อง

คุณหนู

การให้อภัย

เมื่อน้องสาวนางร้ายในนิยายพยายามเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของนางร้ายผู้เป็นพี่สาว แต่ดูเหมือนยิ่งพยายามเปลี่ยนแปลง ก็ยิ่งทำให้เรื่องราวเหมือนจะยิ่งเลวร้ายลงทุกที แล้วเช่นนี้น้องสาวนางร้ายจะทำอย่างไรดี

查看更多

第 1 章

ตอนที่1 ร้ายทั้งพี่ทั้งน้อง

In the third year of her marriage, on the day Caleb Hampton's older brother died, Sydney Wilson asked for a divorce.

Caleb frowned in confusion. "All because I took a slap for Penny?"

'Penny. How affectionately he said her name,' Sydney thought.

The truth was, Penelope Monroe was his sister-in-law.

Sydney smiled coldly. "Yeah. That's why."

Could a single slap really shatter a marriage? The red mark on Caleb's face that night was hard to ignore. He had shielded Penelope so openly that even the Hampton family had been stunned. Only Sydney had not flinched.

Three days earlier, on their wedding anniversary…

Sydney had planned a surprise trip and taken a late-night flight to the city where Caleb worked. Instead of a warm reunion, she overheard him chatting with two friends.

"Caleb, man, I gotta say it. Running off every year on your anniversary? That's cold. Sydney's been nothing but good to you."

Caleb, usually composed and gentlemanly, looked weary. "You think I want this? If I didn't avoid her, she'd never believe I haven't touched her all these years."

"She…" One friend, clearly holding back, finally snapped. "You mean Penelope? Caleb, are you out of your damn mind? Are you gonna keep pining after her even if she's got another kid on the way?"

He snorted. "And what about Sydney? You keep treating her like this. Aren't you afraid Julian Sterling's gonna come after you?"

"He won't." Caleb rubbed his fingers together calmly. "She married me. That was it for them. Julian's had her blocked on WhatsApp for three years now."

Outside the room, Sydney walked away quietly. Her steps were steady, but her fingers trembled almost imperceptibly.

She had suspected someone else. She had asked around, tried to find out who, but no one had said a word. She had guessed many possibilities but never thought it would be Penelope—the same "sister-in-law" she had greeted politely for three years.

'God, how humiliating,' she thought bitterly.

When Sydney left the club, the sky opened up. She did not react as the rain drenched her like a broken doll.

That night, she took a late flight back to Jouleston.

The moment she got home, she fell ill. She burned with fever for two days. Just as she started to recover, Lucas Hampton, Caleb's older brother, had an accident.

A week later, Lucas's funeral was held in Jouleston.

Sydney had barely slept two or three hours each night at the Hampton residence. After the funeral, as she stepped out of the cemetery, her body moved forward while her soul dragged behind.

Their driver waited at the gate.

Sydney climbed in and closed her eyes. "Jack, take me home."

"Not going back to the family house?" he asked.

"No."

The funeral was over, but the drama at the Hamptons had just begun.

Lucas was the eldest son and the family's golden child. He died because Penelope had insisted on skydiving. His equipment failed, and he fell from high altitude. By the time they reached the hospital, it was to stitch his body, not to save him.

The Hampton family's fury at Penelope had not cooled. Sydney had no interest in watching her husband defend another woman. She had her own life to manage.

Unexpectedly, as the car started moving, the rear door opened.

Caleb stood there, dressed in a perfectly tailored black suit. Tall, lean, composed, but with a rare flicker of discomfort on his face.

"Syd, heading home?" he asked.

"Mm." Sydney barely glanced before spotting the woman next to him. It was Penelope, and she was holding a chubby little boy.

Penelope and Lucas' son, Timothy Hampton, was four years old. He was round and soft like a beach ball.

Before Sydney could ask what they were doing there, Timothy scrambled into the car as if it was his. "Aunt Sydney, can you give me and Mommy a ride home?"

Sydney furrowed her brow and glanced at Caleb.

He pressed his lips together. "Mom and Dad are still furious. Let Penny and Timmy stay at our place for now."

Seeing her hesitation, he added, "Didn't you say you wanted a kid? Now's a good time to practice with Timmy."

Sydney almost laughed out loud, then remembered where she was and held it in.

So now he was sending Penelope and her son to stay with them while he faced the heat back at the Hamptons? What a noble man.

Back home, the housekeeper, Nancy Potts, had already prepared the guest room. Caleb must have called ahead.

Sydney did not care. After a shower, she collapsed into bed and slept like the dead. When she finally woke, it was 9:00 p.m. As she reached for her phone, it rang. It was her best friend, Tiffany Voss.

"I've drafted the divorce agreement just like you wanted. Want me to send it over for you to review?" Tiffany asked.

"Thanks, Ms. Voss, my beloved lawyer." Sydney's voice was groggy and soft. "No need. Just call a courier and have it delivered."

"You're in a rush?" Tiffany sounded concerned. "Are you sure about this? Caleb might not be the best husband, but in some ways…"

Sydney switched on the lamp and sat up. Her head cleared. "I'm sure, Tiff. I caught him jerking off to another woman's photo."

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
30 章節
ตอนที่1 ร้ายทั้งพี่ทั้งน้อง
น้ำขิงนั่งทบทวนเรื่องราวในนิยายที่เพิ่งได้อ่านไปได้ไม่กี่หน้าก่อนจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาเสียก่อน จากนั้นวิญญาณของนางก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูเซียวจื่อลู่ น้องสาวของนางร้ายในนิยายที่เธอกำลังอ่าน เธอไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเป็นเรื่องจริงนิยายเรื่องเล่ห์รักบุปผางามที่กำลังเป็นที่โด่งดัง เธอที่ไม่อยากตกกระแสหลังจากเลิกเรียน เธอจึงรีบตรงไปที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อมาอ่านทันที แต่ในระหว่างที่นั่งรถเมล์กลับบ้านกลับเกิดอุบัติเหตุรถชนกันอย่างรุนแรง ทำให้วิญญาณของน้ำขิงทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเซียวจื่อลู่น้องสาวของนางร้ายในนิยายเรื่องนี้จากที่อ่านเรื่องย่อ นิยายเรื่องเล่ห์รักบุปผางาม นางร้ายคือเซียวจื่อหลานที่มีใจให้กับพระเอก นั่นก็คือรัชทายาทเว่ยจางหมิ่น เซียวจื่อหลานนางร้ายในเรื่องตามราวีและกลั่นแกล้งนางเอกตลอดเวลา เพราะนางรู้ว่าจางอวี้หลันนางเอกคือคนที่รัชทายาทมีใจ นางจึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ครอบครองเขาโดยไม่สนถูกผิด จนสุดท้ายต้องพาตระกูลพังพินาศจากการกระทำของนางเองความสนุกของนิยายเรื่องนี้เท่าที่นางฟังจากรีวิว เพราะนางยังอ่านไม่จบก็ตุยเสียก่อน นางเอกในเรื่องนี้ไม่ได้อ่อนแอเหมือนนิยายเรื่องอื่น
閱讀更多
ตอนที่2 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด
เซียวจื่อลู่มองสตรีที่เข้ามารายงานพี่สาวของนางอย่างพิจารณา ดูท่าทางสตรีผู้นี้เป็นเดือดเป็นร้อนแทนพี่สาวของนางเสียจริง หรือว่าเป็นนางที่มีใจชอบพอรัชทายาทเสียเอง ไม่แน่ว่าสิ่งที่นางคิดอาจเป็นความจริง ประเภทเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดก็มีให้เห็นอยู่ไม่น้อย ทำทีว่าเป็นห่วงเป็นใยสหายอย่างจริงใจแต่ลับหลังก็แทงไม่ยั้งแต่ไม่เป็นไรต่อไปนางจะช่วยแก้ไขเรื่องราวในนิยายเรื่องนี้เอง “พี่หญิงข้ามีเรื่องจะคุยกับท่านเจ้าค่ะ”เซียวจื่อหลานมองน้องสาวที่เข้ามากอดแขนของนางอย่างแปลกใจ แค่ฝันเห็นเง็กเซียนฮ่องเต้นางก็เปลี่ยนไปได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ แต่ก็เอาเถอะดูซิว่านางมีอะไรจะพูด “ซูเมิ่งเจ้ารอข้าก่อนนะเดี๋ยวข้ามา”หวังซูเมิ่งมองตามร่างของสหายที่เดินตามน้องสาวของนางไปอย่างแปลกใจ นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพวกนางสนิทสนมกันถึงเพียงนี้จื่อลู่ดึงแขนของพี่สาวคนงามมาที่เรือนของนางอย่างเร่งรีบ นางต้องหาทางขัดขวางไม่ให้พี่สาวของนางไปอาละวาดที่ตลาด และนางต้องหาเหตุผลที่น่าเชื่อถือ ให้นางเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตไปตลอดชีวิต“พี่หญิงท่านต้องเชื่อข้านะเจ้าคะ เง็กเซียนฮ่องเต้บอกข้าว่า ชะตาชีวิตของท่านและครอบครัวของเรากำลังมีเครา
閱讀更多
ตอนที่3 ทะลุมิติมาพร้อมกัน
องค์รัชทายาทเว่ยจางหมิ่นที่เดินเที่ยวชมตลาดกับคุณหนูจางอวี้หลันอย่างผ่อนคลายและสบายใจ โดยไม่มีเซียวจื่อหลานมารบกวนให้ขุ่นเคืองใจ แต่ว่าเขากลับรู้สึกแปลก ๆ เกิดขึ้นภายในใจ ในเมื่อไม่มีนางมาขัดขวางแล้วเหตุใด เขาถึงไม่มีความสุขอย่างที่ควรจะเป็นกันนะนางคงจะคิดได้แล้วสินะว่า สิ่งที่นางทำไปทั้งหมดมันดูไร้สาระและไร้ประโยชน์สิ้นดี เขาไม่มีทางจะเปลี่ยนใจไปชอบนาง การกระทำของนางที่ดูไร้การอบรมจากตระกูลที่ดี นางเที่ยวระรานกลั่นแกล้งคุณหนูจางสารพัด เพียงเพราะรู้ว่าเขามีใจให้กับจางอวี้หลันหากว่าเขาไม่เกรงใจบิดาของนางที่เป็นสหายคนสนิทของฮ่องเต้ เขาคงสั่งลงโทษนางไปแล้ว แต่ว่าพอไม่เห็นนางก็ดูแปลก ๆ ไปเหมือนกัน หรือว่าเขาจะคุ้นชินที่มีนางมาคอยตามติดเป็นเงา พอไม่มีนางขึ้นมาเลยรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไปส่วนจางอวี้หลันนางเอกของเรื่อง ยามนี้นางคอยสังเกตท่าทีของรัชทายาทอยู่ตลอดเวลา เหตุใดวันนี้เขาถึงเอาแต่เงียบขรึมและมีเรื่องให้คิดอยู่ตลอดเวลา หรือว่าเขาจะคิดถึงนางร้ายเซียวจื่อหลานจะเป็นไปได้อย่างไรในเมื่อนางเป็นนางเอกในนิยายที่พระเอกในเรื่องหลงรัก และในตอนจบของนิยาย ยังถูกกำหนดให้เขาและนางก็ได้
閱讀更多
ตอนที่4 กลับมาจุดเดิมของนิยาย
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่าหันไปเห็นเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่นั่งอยู่ไม่ไกลออกไป นางจึงบอกจื่อหลานและจื่อลู่ว่าควรต้องไปทักทายตามมารยาทที่ดี พวกนางจึงประคองท่านย่ามายังกลุ่มขององค์รัชทายาท“ถวายบังคมไทเฮา ถวายบังคมองค์รัชทายาท ถวายบังคมชินอ๋องเพคะ” ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นคนเอ่ยทำความเคารพอย่างนอบน้อม ไทเฮาหันมายิ้มให้อย่างอ่อนโยน“ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวสบายดีนะ นั่นหลานสาวของเจ้าสินะหน้าตาช่างงดงามเสียจริง”“พวกนางเป็นหลานสาวของหม่อมฉันเองเพคะ” ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยตอบออกมาอย่างภาคภูมิใจรัชทายาทปรายตามองไปที่เซียวจื่อหลานที่ยามนี้ไม่มองหน้าเขาเลยสักนิด ใจเขาเริ่มรู้สึกวูบโหวงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ นางตัดใจจากเขาแล้วจริง ๆ หรือ เหตุใดนางถึงตัดใจได้ง่ายดายเพียงนี้ ฮึ! สตรีใจโลเลรักง่ายหน่ายเร็วเสียจริงชินอ๋องใช้ดวงตาที่คมกริบมองสำรวจสองพี่น้องตระกูลเซียวอย่างพิจารณา พวกนางงดงามมากจริง ๆ คนพี่งดงามดั่งดวงจันทร์ที่สว่างไสวในยามค่ำคืน ส่วนคนน้องงดงามดั่งดวงตะวันที่เจิดจ้าและมีพลังเขามองเซียวจื่อลู่อยู่นานจนนางรู้สึกได้จึงหันมามองเขาทันที ดวงตากลมโตงดงามเป็นประกาย จ้องมองเขากลับอย่างไม่หวาดหวั่น มองมามองกลับไม่โก
閱讀更多
ตอนที่5 ป้ายทองคำ
เมื่อฮองเฮาและพระสนมเดินเข้างานพร้อมรัชทายาท ชินอ๋อง เหล่าองค์ชายและองค์หญิง คุณหนูคุณชายที่อยู่ในงานต่างกล่าวทักทายทำความเคารพกันอย่างพร้อมเพรียงกัน โดยจื่อลู่และจื่อหลานเลือกที่จะยืนอยู่ท้ายกลุ่ม เพราะไม่อยากมีส่วนร่วมแต่อย่างใด พวกนางรู้ดีว่าที่ถูกเชิญมาก็เพราะมารยาท ในนิยายนางร้ายเซียวจื่อหลานต้องรีบไปเสนอตัวยืนอยู่ข้างหน้า แต่มาในวันนี้พวกนางต้องหลบมาอยู่ยังท้ายกลุ่ม เซียวจื่อลู่ไม่มีบทบาทใดนิยายเพราะคนเขียนไม่ได้กล่าวถึง แต่นางคิดว่าไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องช่วยเหลือพี่สาวที่เป็นนางร้ายให้รอดพ้นวิกฤตให้ได้ จื่อลู่คิดว่าถึงจะหลบมาอยู่ข้างหลัง คนเขียนก็ต้องดึงนางร้ายให้มาอยู่ในบทอยู่ดี เพราะนิยายหากขาดนางร้ายไปก็คงไม่สนุก เมื่อบทนางร้ายและบทนางเอกถูกกำหนดเอาไว้แล้วด้วยนักเขียน ให้นางร้ายทำตัวไร้สมองมีดีแค่หน้าตางดงาม ส่วนนางเอกทั้งงดงามและเฉลียวฉลาด หากเป็นเช่นนี้พวกนางคงมีทางเดียวคือเผชิญหน้าอย่างมีสติ“ต่อไปจะเป็นการแสดงของเหล่าคุณหนู ในปีนี้ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยมีพระประสงค์ อยากปรับเปลี่ยนการแสดงจากที่เคยมีเป็นประจำทุกปี ให้ทุกคนเสนอความคิดเห็นว่า อยากให้เหล่าคุณหนูแสดงความสามา
閱讀更多
ตอนที่6 ไขปริศนาจากภาพวาด
“ไม่คิดว่าคุณหนูเซียวทั้งสองจะมีความสามารถเช่นนี้ ถ้าอย่างไรข้ารบกวนช่วยไขปริศนาในรูปนี้ได้หรือไม่” ท่านราชครูเจี้ยนกั๋วให้คนไปหยิบรูปในห้องทำงานออกมา ซึ่งภาพนี้เป็นภาพที่ฮ่องเต้ที่ให้เขาไปค้นหาตำตอบมานานหลายปี แต่เขายังหาคำตอบไม่ได้ เขาเลยคิดว่าลองเอามาถามพวกนางดูก็ไม่เสียหายอะไร เมื่อฮ่องเต้เห็นภาพก็จำได้ทันทีว่า เป็นภาพที่เขาให้ท่านราชครูไปเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว จนเขาเองก็ลืมเลือนไปเช่นกัน เมื่อเขาเห็นมันอีกครั้งจึงได้แต่คิดว่า หากมีคนค้นพบปริศนาที่ซ่อนเอาไว้คงดีไม่น้อย “เพื่อไม่ให้เป็นการเอาเปรียบผู้ใด หากว่าใครสามารถไขปริศนาภาพวาดนี้ได้ข้าจะให้รางวัลอย่างงาม”พอฮ่องเต้เอ่ยจบผู้คนก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันทีด้วยความตื่นเต้น หวังกงกงรีบนำภาพมาแขวนให้ทุกคนได้เห็นกันอย่างทั่วถึง เหล่าขุนนางต่างลุกขึ้นมาดูอย่างให้ความสนใจ แต่พอเห็นภาพก็พากันส่ายหัวเพราะจำได้ว่า ภาพนี้พวกเขาเคยเห็นแล้วเมื่อสิบปีก่อนแต่ไม่สามารถไขปริศนาได้ เหล่าคุณหนูคุณชายต่างเดินมาดูภาพใกล้ ๆ ก็ไม่เห็นว่าจะมีปริศนาอะไรซ่อนอยู่เลย ดูเหมือนจะเป็นภาพน้ำตกสามสายไหลมาบรรจบกันเป็นแม่น้ำสายใหญ่ ต้นไม้ทุ่งหญ้าเขียวขจีดูแล้ว
閱讀更多
ตอนที่7 การเดินทางไปที่หมู่บ้านจินไห่
“เราจะถือเอาโอกาสนี้ไปพักผ่อนเสียหน่อย ชินอ๋อง รัชทายาท พวกเจ้าไปกับข้าด้วย”“พ่ะย่ะค่ะ”“เสนาบดีเซียวและบุตรสาวก็ต้องไปด้วย”“พ่ะย่ะค่ะ”“เรื่องสมบัติห้ามพูดออกไป หวังกงกงแจ้งราชเลขาว่าเราจะไปพักผ่อน เอาละแยกย้ายกันไปเตรียมตัว ออกเดินทางกันในวันถัดไป”“พ่ะย่ะค่ะ”เมื่อข่าวประกาศถูกแจ้งออกไป ถึงการไปพักผ่อนของฮ่องเต้ที่หมู่บ้านจินไห่ ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็รีบให้คนสืบข่าวทันทีว่า มีใครไปกับขบวนของฮ่องเต้บ้าง เมื่อรู้ว่ามีชินอ๋อง รัชทายาท และยังมีเสนาบดีเซียวและบุตรสาว ทั้งฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมา เพราะว่าพวกนางไม่ชอบคุณหนูตระกูลเซียวฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยจึงรีบมาฮ่องเต้ที่ห้องทรงอักษรทันที หลังจากฮ่องเต้อนุญาตให้เข้ามา ฮองเฮาและพระสนมกุ้ยเฟยก็ยอบกายทำความเคารพ ก่อนจะเอ่ยอย่างไม่อ้อมค้อมว่า“ฝ่าบาทในเมื่อทรงไปพักผ่อน เหตุใดถึงมีเพียงคุณหนูตระกูลเซียวที่ได้ไปละเพคะ หากพระองค์ทำเช่นนี้ตระกูลอื่นจะน้อยใจเอาได้นะเพคะ” ฮ่องเต้ได้ยินก็คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ“ความหมายของเจ้าคือ?”“หม่อมฉันหมายตาคุณหนูตระกูลจางและคุณหนูตระกูลกู้เพื่อให้แต่งกับรัชทายาท หากว่าให้พว
閱讀更多
ตอนที่8 ใจคนใช่หินผา
กรี๊ดดด!! กรี๊ดดด!! เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากริมแม่น้ำบริเวณที่จื่อหลานและจื่อลู่พากันเก็บผัก ชินอ๋องและรัชทายาทพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว พอมาถึงก็เห็นพวกนางยืนกรีดร้องด้วยความตกใจและหวาดกลัวสุดขีด จื่อลู่พอหันมาเห็นชินอ๋องนางก็รีบวิ่งขึ้นจากน้ำมากอดเขาแน่น จื่อหลานก็ไม่ต่างกันรีบวิ่งไปกอดรัชทายาทด้วยความหวาดกลัว “ท่านอ๋องปลิงกัดขาหม่อมฉันเพคะ ช่วยเอามันออกไปทีหม่อมฉันกลัว!” จื่อลู่ยามนี้ไม่สนว่าเขาคือใคร เพราะว่านางกลัวปลิงมาก นางกอดเขาแน่นหวาดกลัวจนคิดสิ่งใดไม่ออก“รัชทายาทช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะ ปลิงเกาะขาหม่อมฉันเต็มไปหมด กรี๊ดดด!! จื่อหลานด้วยความกลัวก็ไม่คิดอะไรทั้งนั้นตรงเขาไปเกาะเขาแน่น ชินอ๋องมองร่างบางที่สั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด นางกอดเขาแน่นอย่างเอ็นดู ก่อนที่เขาจะพยายามก้มลงไปมองที่ขาของนาง แต่แล้วก็ต้องชะงัก นางจับชายกระโปรงผ้ามัดขึ้นมาถึงระดับหัวเข่า เผยให้เห็นช่วงขาเรียวงาม ยามนี้มีปลิงเกาะอยู่สองสามตัว เขาหันไปเห็นผู้อื่นที่กำลังวิ่งตามมา เขาจึงรีบส่งสายตาไปบอกลี่หมิงองครักษ์คนสนิท ให้กันผู้คนออกไปก่อน เพราะยามนี้พวกนางไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าใดนัก “เจ้านั่งลงก่อน”“
閱讀更多
ตอนที่9 หมากบนกระดาน
“ตอนนี้เรามีป้ายทองที่รับประกันความปลอดภัยได้แล้วหนึ่งอย่าง หากจะให้มั่นใจยิ่งขึ้นก็ต้องรอดูว่าลายแทงสมบัติจะเป็นจริงหรือไม่ การยึดเอาฮ่องเต้เป็นเกราะกำบังก็เป็นวิธีที่ดีเจ้าค่ะ” จื่อหลานฟังที่จื่อลู่พูดก็พยักหน้าเห็นด้วย “แล้วข้าต้องทำตัวอย่างไร? ให้ไปตามติดรัชทายาทเหมือนนางร้ายคนเก่าที่ทำเอาไว้ ข้าทำไม่ได้หรอกนะ”“ก็ทำตัวปกติเจ้าค่ะ หากว่ารัชทายาทมีใจให้กับพี่หญิงจริง ๆ ก็ให้เขาเป็นฝ่ายเข้ามาหาเอง”“แล้วเจ้าคิดว่าชินอ๋องเป็นอย่างไร?”“หึ! ก็เป็นคนบ้าระห่ำคนหนึ่ง ข้าต้องเอาคืนเขาให้ได้”จื่อหลานส่ายหน้ากับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของนาง แต่ก็ดูเหมาะสมกันดี แกล้งกันไปแกล้งกันมาสุดท้ายอาจจะรักกันโดยไม่รู้ตัว ขบวนเดินทางมาถึงหมู่บ้านจินไห่เป็นเวลาใกล้ค่ำแล้ว บริเวณที่ฮ่องเต้ปักหลักปักฐาน ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านจินไห่ แต่อยู่ห่างออกมาใกล้แม่น้ำลำธาร มีพื้นที่เหมาะสมสำหรับทำที่พัก เพราะฮ่องเต้ให้คนขี่ม้าเร็วมาสำรวจพื้นที่ก่อนหน้านี้แล้ว เหล่าทหารต่างรีบช่วยกันทำกระโจมที่พักให้ฮ่องเต้ ชินอ๋องและรัชทายาท ส่วนกระโจมที่พักของตระกูลต่าง ๆ เป็นบ่าวของแต่ละจวนที่ช่วยกันทำขึ้นมา ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลรับใช
閱讀更多
ตอนที่10 บิดาผู้ประเสริฐ
“ท่านพ่อพวกเราชนะแล้วเจ้าค่ะ!!” เซียวจื่อหยวนที่ไม่รู้เรื่องราวอันใด ดีใจจนยิ้มไม่หุบบุตรสาวของเขาเก่งที่สุด จื่อหลานและจื่อลู่ที่เห็นท่าทางดีอกดีใจของบิดาก็ยิ้มออกมา อย่างน้อยก็ทำให้เขามีความสุข เรื่องอื่นช่างมันเถอะ“ฝ่าบาทเรื่องแต่งงาน หม่อมฉันคิดว่ายังไม่ต้องรีบก็ได้เพคะ หม่อมฉันขอศึกษาดูใจกันไปก่อนได้หรือไม่เพคะ สิ่งสำคัญตอนนี้คือหม่อมฉันต้องช่วยพระองค์หาสมบัติก่อนเพคะ”“ได้ ๆ กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ จะแต่งกันวันไหนก็ต้องแต่งอยู่ดี ว่าแต่อาหารเสร็จหรือยังข้าหิวแล้ว” จื่อลู่ยกยิ้มกับท่าทีเป็นกันเองของฮ่องเต้ “เหลือผัดผักบุ้งกับเจียวไข่ ทำง่ายนิดเดียวเพคะ ชิงอี ชิงเยียน ไปบอกพวกเขาให้ช่วยกันจัดโต๊ะ”“เจ้าค่ะ”“พี่หญิงท่านเจียวไข่ ข้าจะผัดผักบุ้งเองเจ้าค่ะ”“ได้”ไม่นานกลิ่นหอมของอาหารก็ลอยคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ อาหารมีเพียงสามอย่างแต่อร่อยจนทุกคนหยุดไม่อยู่ อีกอย่างกินอาหารท่ามกลางธรรมชาติเช่นนี้มันได้รสชาติมากจริง ๆฮ่องเต้ ชินอ๋อง รัชทายาท ไม่คาดคิดเลยว่าอาหารที่พวกนางทำจะอร่อยมากเช่นนี้ และการที่ได้มานั่งกินอาหารท่ามกลางธรรมชาติเช่นนี้ มันรู้สึกผ่อนคลายมีความสุขอย่างบอกไม่ถ
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status