All Chapters of สปาร้อนสวาท: Chapter 41 - Chapter 50

ชายหนุ่มมองลาดเนินขาวอวบอิ่มตรงหน้าอย่างตะลึงลานแม้ทรวงอกยังมีชุดว่ายน้ำปิด แต่ก็ไม่สามารถปกปิดความใหญ่โตอลังการ ความจริงเฮียชัยพอจะคาดเดาได้จากรูปทรงภายนอกว่าสาวน้อยคนนี้มีทรวดทรงใหญ่โตน่าเชยชม และเขาก็อยากจะเชยชมมานานเหลือเกิน แต่ทีท่าเจ้าหล่อนทำให้เขาเข้าไม่ถูก หล่อนมองเขาเป็นพี่ชายแต่เขาไมอยากได้หล่อนเป็นน้องสาว เขาต้องการหยกเป็นเมีย และแน่นอนว่าเป็นความประสงค์ของทั้งป๊าและม๊าของเขากับหยกที่จะให้สองตระกูลเป็นทองแผ่นเดียวกันที่หยกไม่รู้คือ...ขณะที่เขาพาหล่อนมาเที่ยวที่พัทยา ทางกรุงเทพฯ ป๊าและม๊ากำลังเจรจาเรื่องการสู่ขออย่างเป็นทางการมือใหญ่เลื่อนมากุมทรวงอกอวบเคล้นคลึงอย่างเบามือ หมายปลุกอารมณรัญจวนให้สาวน้อยเตลิดไปกับสัมผัส ทรวงอกใต้เนื้อผ้ารัดรูปสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะหายใจ รูปรอยตรงกึ่งกลางยอดเริ่มชัดเจนจนอดรนทนไม่ไหว กางนิ้วแล้วคีบเล่นจนมันแข็ง เห็นเป็นจุกชัดเจน เฮียชัยจึงครอบปากลงตรงปลายใช้ลิ้นดุนดันเล่นขณะที่มือเลื่อนไปกอบกุมอีกข้าง“อือ...เฮีย...อย่า..” แม้จะเคลิบเคลิ้มไปกับไฟสวาท แต่จิตสำนึกส่วนหนึ่งคอยรั้งเอาไว้ หยกพยายามห้ามปรามทั้งที่ปฏิกิริยาทางร่างกายกลับเป็นไปในทางตร

“เฮียชอบกินเจ๊ตรงไหนครับ” เก่งถามทั้งที่พอเดาได้ มือไม้ของเขาสาละวนอยู่กับดอกบัวตูมไซส์พิเศษ“ก็...” เจ๊หยกเหมือนจะเขินปนเสียว “ตรงนั้นแหละ”พูดแล้วก็หายใจแรงขึ้นเมื่อเก่งเขี่ยปลายติ่งสีชมพูบนยอดบัวตูมข้างหนึ่งจนมันเริ่มชูชัน“ผู้ชายรุ่นเฮียบางคนก็ไม่ยอมแตะตรงนั้นนะครับ ไม่รู้หรอกว่าพลาดของดี”“เฮียไม่เคยรังเกียจ มีแต่เจ๊ที่ไม่อยากให้เขาทำ ตอนแรกก็ห้าม”“แล้วตอนหลังละครับ”“ตอนหลังไม่ห้งไม่ห้ามแล้ว...เสียว...”“นมเจ๊ก็น่ากิน” จบคำพูดเก่งก็ครอบปากลงบนปลายแข็งที่ชูชันสู้มือและคงจะสู้ลิ้นเขาเช่นกัน เขาไล้ลิ้นรอบหัวนมก่อนจะรัวตรงปลายสุด เสียงเจ๊หยกเริ่มครวญครางดังให้ได้ยินเก่งดันตัวเจ๊ให้พิงกำแพงเพื่อเป็นหลักให้สาวใหญ่ ปากยังคงทำหน้าที่ดูดดึงยอดแข็งชูชันอย่างแข็งขันขณะที่พยายามจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจากร่าง วันนี้เขามีอารมณ์มากผิดปกติ ข้อหนึ่งอาจจะเป็นเพราะห่างหายจากเรื่องอย่างว่ามาหลายวัน แต่เก่งรู้ดีว่ามีอีกเหตุผลหนึ่งที่เป็นสาเหตุหลัก และเป็นคำตอบของข้อสงสัยของเขาที่ว่า...ทำไมทุกครั้งที่เจอเจ๊หยก เขาจึงเกิดอารมณ์มากกว่าเวลาเจอลูกค้าสาวๆเจ๊หยกทำให้เก่งนึกถึงป้าพริ้ง...เมียหม

“แก้มอยากดื่มอีก แต่ไม่เป็นไร...แค่นี้ก็ได้ แก้มรู้สึกดึขึ้นแล้ว เอ่อ...คุณแมนคะ จะเริ่มนวดน้ำมันอะไรนั่นเลยไหมคะ”“ถ้าคุณแก้มพร้อม เริ่มเลยก็ได้ครับ”“แก้มพร้อมแล้วค่ะ” หล่อนตอบรับ น้ำเสียงไม่มีวี่แววเขินอายหลงเหลือ เพราะฤทธิ์ไวน์คูลเลอร์สองแก้วนั่นกระมัง“เชิญคุณแก้มไปเปลี่ยนชุดครับ” เขายื่นผ้าเช็ดตัวสีขาวพร้อมซองชั้นในแบบใช้แล้วทิ้งให้ลูกค้าสาวร่างบอบบางทว่ามีรูปทรงโค้งเว้าชัดเจนออกมาจากห้องน้ำโดยมีผ้าเช็ดตัวสีขาวพันตัว ผิวสีขาวเปลี่ยนเป็นชมพูจัดเพราะฤทธิ์ไวน์คูลเลอร์ ยิ่งทำให้เรือนร่างนั้นน่ามองกว่าเดิม แมนซึ่งกำลังผสมน้ำมันอยู่ตรงโต๊ะข้างเตียงนวดชำเลืองมองลูกค้าสาวแวบหนึ่ง หัวใจเต้นรัวจนต้องบังคับมือที่เปิดขวดน้ำมันหอมระเหยมิให้สั่นเจ้าสิ่งที่เคยสงบอยู่ใต้กางเกงเลเริ่มตื่นตั ชายหนุ่มข่มใจอย่างหนัก“แก้มนอนตรงนี้ใช่ไหมคะ” หล่อนถามเมื่อยืนอยู่ข้างเตียงนวด“ครับ”หญิงสาวก้าวขึ้นเตียงทอดร่างลงนอนหงายมองเพดานด้วยใจเต้นไม่เป็นส่ำ แมนหันมาเห็น...ตอนแรกเขานึกจะบอกให้นอนคว่ำ ปกติเวลานวดมักจะเริ่มที่ท่านอนคว่ำเนื่องจากลูกค้าจะรู้สึกสะดวกใจและปลอดภัยกว่า จนเริ่มผ่อนคลายและวางใจจึงค่อยเปลี

กว่าจะถึงจุดหมายปลายทางเล่นเอาแก้มเหนื่อยไม่น้อย ร่างกายของหล่อนตื่นตัวอย่างประหลาด แม้กระทั่งยอดทรวงอกก็ชูชันดันยกทรงจนหล่อนเสียวสะท้านทุกครั้งยามที่รถกระเด้งกระดอนและผิวเนื้อเสียดสีกับเนื้อผ้า ไม่ต้องพูดถึงกลีบดอกไม้กลางกายนั่น...ตอนนี้มันเฉอะแฉะจนหล่อนอยากจะเข้าห้องน้ำชำระทำความสะอาดเหลือเกินแก้มถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อรถจอดสนิทหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง ประตูรถทั้งสองฝั่งเปิดออกด้วยฝีมือของพนักงานที่ยืนรอต้อนรับ“ยินดีต้อนรับครับ จองโต๊ะไว้หรือยังครับท่าน”“ยัง แต่บอกศักดิ์ชัยว่า เสี่ยพลมา ขอห้องวีไอพี”“ครับท่าน”แก้มหูผึ่งเมื่อได้ยินที่หนุ่มใหญ่พูด“ห้องวีไอพีเหรอคะ”“ห้องคาราโอเกะที่นี่ เขาเรียกห้องวีไอพี เวลาร้องเพลงจะได้ไม่รบกวนแขกอื่น แก้มชอบร้องเพลงหรือเปล่า”“แก้มร้องเพลงไม่เป็นค่ะ”“ถ้างั้นเดี๋ยวพี่สอน ไม่ยากหรอก”ห้องวีไอพีที่พนักงานพาทั้งคู่มาส่ง เป็นห้องขนาดจุคนได้สักห้าถึงหกคน มีโซฟายาวติดผนังสองด้านเป็นรูปตัวแอล และตรงมุมฝั่งตรงข้ามโซฟามีชุดเครื่องเสียงและโทรทัศน์จอแบนขนาดใหญ่ตั้งบนโต๊ะ ผนังฝั่งด้านที่มีประตูเป็นกระจกที่คนข้างนอกมองเข้ามาไม่เห็น แต่คนข้างในมองเห็นข้างนอ

แก้มออกจากร้านอาหารแต่ไม่ได้กลับไปที่คอนโดมิเนียมของหล่อน หญิงสาวแวะที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อหาซื้ออาหารกลับไปกิน ใจก็นึกเสียดายอาหารที่สั่งเต็มโต๊ะ ตอนแรกจะห่อกลับมาแต่เปลี่ยนใจเพราะแต่ละจานตากแอร์ในร้านอาหารจนเย็นชืดหมดแล้วสุดท้ายจึงตัดสินใจแวะเข้าซุปเปอร์มาร์เก็ตในห้างใกล้บ้าน ซื้อของเรียบร้อยกำลังจะเดินออกจากห้างสรรพสินค้า ก็เหลือบไปเห็นใครคนหนึ่ง...คุณแมน...เขามองหล่อนและเดินตรงมาหาพร้อมรอยยิ้มกว้าง แก้มทัก“คุณแมนเรียนอยู่ที่มหาลัยเดียวกับแก้มเหรอคะ”“เอ่อ...ครับ เรียกแมนก็ได้ เราน่าจะเรียนปีเดียวกัน ผมเรียนวิศวะปีสุดท้าย”“แก้มก็เรียนปีสุดท้ายค่ะ”“ผมอยากคุยกับแก้ม” เขาพูดขึ้นมา แก้มแอบเห็นร่องรอยกังวลในแววตา จึงเอ่ยเสียงเบา“แก้มก็อยากคุย” หล่อนลดเสียงลงเมื่อถามคำถามต่อมา... “คุณแมนรับงานนอกสถานที่ไหมคะ”คนถูกถามนิ่งขึงไปครู่ ก่อนส่ายหน้า“ไม่ครับ กฎของสปาถ้ารับงานนอกสถานที่กับลูกค้าที่เคยไปสปาแล้วถูกจับได้ คือให้ออกจากงาน”“โธ่...” แก้มร้องอย่างเสียดาย“ไม่รับงาน แต่ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวละก็...ไม่มีปัญหา”แก้มยิ้มออกมาทันที“ถ้างั้นไปที่คอนโดแก้มกัน” หล่อนชวน“ไปสิ แต่ก่อนไป ข