جميع فصول : الفصل -الفصل 50

Palihim na naglakad si Nina Santos patungo sa mesa ni Master Araniego.Sa ibabaw nito, naroon ang isang folder na kapansin-pansin.Dahan-dahan niyang iniabot ang kanyang kamay… ngunit agad din niyang binawi.Hindi. Hindi niya pwedeng gawin iyon.Kapag siya ay nahuli, tuluyan nang masisira ang kanyang buong karera.Tahimik na ibinaba ni Nina ang kanyang kamay at tumalikod na sana upang umalis.Ngunit biglang may pumasok na voice message sa kanyang cellphone.“ehem… ehem… sobrang sakit…ano ba...sobrang sakit… hayaan niyo na lang akong mamatay…”Ang tanging maririnig ay ang daing ng kanyang ina.Sa puntong iyon, ang lahat ng paghihirap na dinanas ng kanyang ina para sa kanya ay muling sumagi sa kanyang isip.Hindi na niya napigilan ang sarili.Agad niyang inabot ang folder at kinuha ito.Makalipas ang ilang sandali.Mabilis na lumabas si Nina mula sa study room at patakbong nagtungo sa maliit na silid.Dahil sa pagkalito at pagmamadali, hindi niya napansin si Master Araniego na papasok s

Pagkatapos magsalita ni Nina Santos, tila biglang huminto ang oras sa loob ng conference room.Walang nagsalita.Walang gumalaw.Maging ang mahinang tunog ng air conditioner ay tila mas malinaw pang naririnig kaysa sa paghinga ng mga taong naroon.Nagkatinginan ang ilang executive.May pagtataka sa kanilang mga mukha.May pagdududa.At mayroon ding paghanga.Hindi nila inaasahan na ang tahimik na babaeng halos hindi nila napapansin sa opisina ay kayang magsalita nang ganoon kalinaw at katiyak.Maging si Mr. Villanueva ay hindi agad nakapagbawi ng reaksyon.Pinagmasdan niya si Nina mula ulo hanggang paa.Simple ang suot nito.Walang mamahaling alahas.Walang anumang bagay na magpapakitang espesyal siya.Sa unang tingin, isa lamang siyang ordinaryong empleyada.Ngunit habang tumatagal, mas lalo niyang napagtatanto na ang babaeng nasa harapan niya ay hindi ordinaryo.Ang paraan ng pagsagot nito.Ang bilis ng pagproseso ng impormasyon.At ang lawak ng kaalaman nito sa proyekto.Hindi iyon

“Hello?”Nakatitig si Nina Santos sa kamay ng lalaking nasa harap niya.Mahahaba ang daliri nito, pantay at elegante, parang inukit mula sa puting jade na walang kahit anong depekto. Sa kamay niyang iyon, ang kutsara ay mukhang napakaliit, parang laruan lamang na hindi akma sa kanyang anyo.Hindi sila bagay sa parehong mundo.Ngunit sa sandaling iyon, ang pagkain sa kutsara ay mukhang mas nakakaakit dahil sa paraan ng paghawak nito, maingat, kontrolado, at may kakaibang lambing na hindi niya maipaliwanag.Pero hindi siya makagalaw.Ang pagpapakain ay hindi simpleng kilos lamang.Isa itong intimacy na hindi niya kayang tanggapin.At higit sa lahat… si Master Araniego ay boyfriend ni Clara Reyes. Kahit pa siya ay nailigtas nito, alam niyang may hangganan ang lahat ng tulong.Huminga siya nang malalim.“Hindi na po, okay lang ako. Baka pwedeng si Assistant Anthon Lopez na lang po ang mag-asikaso ng pagkain ko…”Hindi pa siya tapos magsalita nang biglang tumunog ang cellphone ni Anthon Lop

“Hello?”Natigilan si Nina Santos.Para siyang batang nahuling gumagawa ng kalokohan. Sa isip niya, iisa lang ang tumatakbo.Tumakas.Ngunit tila nahulaan na agad ni Joaquin Araniego ang balak niya.Lumihis siya pakaliwa.Agad na isinandal ni Joaquin ang isang braso sa lababo sa kaliwang bahagi.Lumihis naman siya pakanan.Mabagal na ibinaba ng lalaki ang kamay na may hawak na sigarilyo sa kabilang gilid ng lababo.Sa isang iglap, nakulong si Nina sa pagitan ng dalawang braso nito.Wala nang matatakbuhan.Wala nang lusutan.Ang amoy ng tabako mula sa hininga ni Joaquin ay tumama sa kanyang mukha. Mainit. Mabigat. Nakapanghihina.Parang may apoy na unti-unting umaakyat sa kanyang mga pisngi.Bahagyang yumuko si Joaquin at malamig na nagsalita.“Nina Santos, medyo matapang ka na ngayon. Ginagamit mo na ang pangalan ko?”“A-Ako... pasensya na po.”Agad na yumuko si Nina.Hindi niya alam kung saan ilalagay ang tingin.Pinaglaruan niya ang kanyang mga daliri habang nakatitig sa sapatos nil

Mahimbing na natulog si Nina Santos nang gabing iyon.Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, pakiramdam niya ay may yakap siyang maliit na kalan, mainit, komportable, at nagbibigay ng kakaibang kapanatagan sa buong katawan niya.Isa si Nina sa mga taong matinding giniginaw.Noong bata pa siya, para makapagpahinga ang kanyang ina, siya na mismo ang naglalaba ng kanyang mga damit at nagluluto ng sarili niyang pagkain. Sa sobrang lamig ng tubig tuwing umaga, madalas magbitak-bitak ang kanyang mga kamay.Halos buong taon din niyang ginagamit ang iisang pares ng sapatos. Kahit hindi na ito sapat para sa malamig na panahon, lagi niyang sinasabi kay Aling Cora Santos na mainit pa rin naman iyon.Mas naging mahirap lalo nang mag-aral siya sa ibang bansa.Hindi niya kayang magbukas ng heater dahil sa mataas na gastusin. At hindi rin siya katulad ni Clara Reyes, na madaling magkaroon ng mga kaibigan at may mga taong handang magpatuloy sa kanya kapag kailangan.Kaya tuwing taglam