All Chapters of Trapped by the Governor : Chapter 31 - Chapter 40

The next morning, Karolina woke up with a mission. A very important mission. A mission so important that it could potentially save what little dignity she had left. No more jealousy, no more overthinking, and no more mentioning Alejandro's ex. No more acting like a woman who spent an entire day losing her mind over someone she had never even met. Tapos na. Finished. Wala na. She was a strong, independent woman. A mature adult. A functioning member of society. At least iyon ang plano. Unfortunately, the plan lasted approximately eight minutes. By the time she entered the dining room, Alejandro was already there. Nakaupo sa usual niyang pwesto. May kapeng hawak at dyaryo. May mukhang wala namang ginawang kasalanan sa buong buhay niya. Which was a lie. Because he was a menace. A threat to public safety. And somehow still allowed to govern an entire province. "Good morning." Karolina sat down. "Morning." Okay, good. Everything was finally under control. Tahimik na

The elevator doors slid open with a soft chime. Paglabas nila, agad na bumungad sa kanila ang venue ng birthday party ng kaibigan ni Alejandro. Pero kung hindi mo alam ang okasyon, iisipin mong isa itong high-level political summit kaysa birthday celebration. The hotel ballroom was filled with influential faces, looking less like guests and more like the people who secretly ran the country from behind closed doors.Crystal chandeliers hung from the impossibly high ceiling. Waiters moved through the crowd carrying champagne and expensive-looking hors d'oeuvres. Women draped in designer gowns stood beside men in tailored suits worth more than some people's annual salaries.Everywhere she looked, there were familiar faces; mga gobernador, mga mayor, mga negosyanteng madalas niyang makita sa balita. And for the first time that evening, Karolina felt her confidence falter."Alejandro.""Hm?"She lowered her voice."Bakit parang kalahati ng gobyerno ang nandito?"A laugh escaped him. "Onl

Lumipas ang mga oras nang hindi namamalayan ni Karolina. Unti-unting napuno ang ballroom ng mas malalakas na tawanan, tunog ng mga baso na nagkakatamaan, at musika na tila mas naging buhay habang lumalalim ang gabi.Sa kung anong himala, natapos din ang walang katapusang introductions.At marami siyang natutunang bagay ngayong gabi. Una, halos imposibleng makahanap ng normal na tao sa mga kaibigan ni Alejandro. Pangalawa, mas nakakabaliw pala silang lahat kapag pinagsama-sama. At pangatlo, nakakapagod silang lahat.Tahimik siyang napabuntong-hininga. Hindi dahil hindi siya nag-eenjoy. Kabaligtaran pa nga. Masaya siya, sobrang saya. Pero ilang araw na rin siyang abala sa bagay bagay at kung anu-anong responsibilidad. At ngayong nakaupo siya sa isang komportableng sofa sa gilid ng ballroom habang nagpapatuloy ang party sa paligid nila, unti-unti nang bumibigat ang kanyang mga mata.Hindi niya namalayang nakaipit na pala ang isang hikab sa lalamunan niya. Mabilis niya iyong pinigilan. Pa

Paglabas ni Karolina ng banyo, nadatnan niyang nakaupo si Alejandro sa kama. Nakasuot na ito ng itim na shirt. Basang-basa pa ang buhok. At hawak ang cellphone.Uh-oh.Hindi niya alam kung bakit. Pero mukhang alam na nito."Ano?"Tahimik lang siyang tinitigan ni Alejandro. Masama na agad iyon. Kapag tahimik ito, may binabalak."Anong tini-tingin mo?" ulit niya.Slowly, inilapag ni Alejandro ang cellphone sa hita niya."You went through my phone."Hindi iyon tanong. Akusasyon iyon. Napakurap si Karolina. Isang segundo lang. Pero sapat na iyon. Pagkatapos ay natawa siya. Peke iyon. Sobrang peke."What? No."Tinaasan lamang siya ni Alejandro ng isang kilay. Nakasandal ito sa bedframe, parang prosecutor na alam na ang sagot bago pa magtanong."Hm."Napairap si Karolina. "Hm what?"Kumibot ang sulok ng labi ni Alejandro. "Hm means you're lying."Napabuga siya ng hangin at itinapon ang throw pillow sa mukha nito. "Hm means you're annoying."Nasalo ni Alejandro ang unan nang hindi man lang t

After a few weeks of peace, Karolina starts noticing things. Actually, matagal na niyang alam. Matagal na niyang alam na may mali. Hindi lang niya pinapansin. Dahil mas madaling magpanggap. Mas madaling magpanggap na normal lang na alam ni Alejandro kung paano siya magre-react sa bawat sitwasyon. Mas madaling magpanggap na normal lang na parang nababasa nito ang isip niya. Mas madaling magpanggap na hindi siya naaapektuhan sa tuwing tititigan siya nito na para bang may pinag-aaralan. Pero ngayong gabi, hindi na niya kayang magpanggap. Dahil may isang katotohanan na unti-unti nang lumulubog sa sikmura niya. Her plan wasn't working. At least, not the way she thought it would. Noong una, simple lang naman ang plano. Paibigin niya si Alejandro. Then somehow, somewhere along the way… Siya ang nahulog. Hindi niya alam kung kailan nagsimula. Baka noong gabi na niyakap siya nito pagkatapos ng bangungot. Baka noong mga pagkakataong pinapatawa siya nito kapag gusto niyang magalit. Hindi