Semua Bab Trapped by the Governor : Bab 51 - Bab 60

Tahimik nilang pinanood ang papalayong bulto ng Doña.Isa-isang nagsara ang mga pinto ng mga itim na sasakyan. Umalingawngaw ang mahinang ugong ng mga makina bago dahan-dahang umusad ang buong convoy palabas ng vineyard.Nang tuluyang mawala ang mga sasakyan sa kanilang paningin, tila kasabay ding nawala ang natitirang init ng gabing iyon.Tahimik na yumuko si Alejandro. Mahigpit pa rin ang hawak niya sa brown envelope. Pagkalipas ng ilang segundo, marahan niya itong isinara.Nang muli siyang mag-angat ng ulo, wala na ang lalaking kanina lang ay nakikipagsayaw at nakikipagbiruan kay Karolina.Bumalik ang Gobernador. Bumalik ang lalaking kinatatakutan ng mga kalaban niya."Romano."Isang salita lang iyon, ngunit sapat na para agad na tumuwid ang kanyang tauhan."Governor.""Lock everything down.""Yes, Governor.""Walang lalabas na kahit anong impormasyon tungkol sa complaint na 'to. Kahit isang dokumento. Kahit isang pangalan."Tumango si Romano. "I'll handle it personally.""Good." I

Tinulak ng dalawang nurse ang hospital bed ni Jed palabas ng ICU. Tahimik na sumabay sa paglalakad sina Alejandro at Karolina sa magkabilang gilid ng kama. Nakasuot na ng surgical cap ang maliit na bata, ngunit bakas pa rin sa mukha nito ang takot. Mahina nitong hinanap ang kamay ni Karolina. "Mama..." Agad nitong hinawakan ang maliit na kamay ng bata. "I'm here, baby." Napatingin naman si Jed kay Alejandro. "Daddy..." Marahang hinaplos ni Alejandro ang buhok nito. "I'm here too." Huminto ang hospital bed sa harap ng malaking pintuan ng operating room. Lumapit si Dr. Santiago. "Governor, Ms. Karolina... hanggang dito na lang po kayo." Tumango silang dalawa. Bago pa tuluyang itulak papasok si Jed, muli nitong hinigpitan ang hawak sa kamay ni Karolina. "M-mama..." nanginginig ang boses nito. "Natatakot p-po ako." Parang piniga ang puso ni Karolina. Yumuko siya at marahang hinalikan ang noo ng bata. "I know, baby. Pero nandito lang kami. Pagdilat mo ng mata mo, kami pa rin a

Halos isang oras ang lumipas bago tuluyang natapos ang lahat ng pagsusuri.Tahimik ang loob ng private examination room.Nakaupo si Alejandro sa tabi ng kama ni Karolina, mahigpit pa ring hawak ang kanyang kamay. Pareho silang walang imik. Ang tanging maririnig ay ang mahinang tunog ng cardiac monitor at ang mabagal na pagtulo ng IV fluid.Hindi alam ni Karolina kung ano ang mas mabilis na tumitibok, ang puso niya o ang isip niyang paulit-ulit na bumabalik sa tanong ng doktor.Sinubukan niyang alalahanin kung kailan ang huling menstruation niya. Hindi niya na matiyak kung isang buwan na ba ang nakalipas o dalawa. Nasa birth control pills naman siya noon dahil sa uri ng trabaho niya, ngunit hindi niya namalayang unti-unti na pala niyang naitigil ang pag-inom ng mga ito. Matapos ang nangyari sa kanila ni Alejandro, naging magulo ang lahat, at sa dami ng iniisip, palagi na niyang nakakalimutang uminom ng pills hanggang sa tuluyan na niya itong nahinto.Isang marahang katok ang narinig s

Ang liwanag mula sa buwan na tumatagos sa manipis na kurtina ng kwarto nina Karolina at Alejandro ay sapat na para mabigyan ng soft, golden glow ang buong paligid. Ang kwarto na dati’y saksi lang sa pagod nila mula sa pag aaway ay biglang napuno ng kakaibang emosyon ngayon. Hawak ni Karolina ang tiyan habang nakaupo sa gilid ng kama, hinahaplos haplos niya iyon ng marahan. She was staring at it also, still processing na buntis talaga siya. Alejandro walked toward her slowly, his eyes locked on her. Lumuhod siya sa harap ni Karolina, placing his large, warm hands sa magkabilang hita nito. Dumausdos ang mga palad nito pataas, huminto sa patag at malambot na tiyan ni Karolina. There was no bump yet, she was only a few weeks along, pero para kay Alejandro, seeing the way Karolina looked at him made everything feel so real. "Hey," Alejandro murmured, his voice thick with emotion. "Are you okay, sweetheart?" Karolina looked down at him, her eyes glistening with tears. "I’m just... I’m

Tatlong buwan na ang lumipas. Hindi na maririnig ang tunog ng maliit na whiteboard na palaging ginagamit ni Jed. Wala na ring munting boses ni Ely na laging nagyayayang maglaro sa kapatid. Marami ang nagbago. Ngunit mas marami ang nanatiling pareho. Sa hardin ng mansion, sa ilalim ng parehong punong pinili ni Jed para sa kanilang huling family picture, tahimik na nakaupo si Karolina. Suot niya ang isang maluwag na puting dress na hindi na kayang itago ang unti-unti niyang lumalaking tiyan. Halos apat na buwan na ang dinadala niyang sanggol. Marahan niyang hinaplos ang kanyang baby bump habang nakatitig sa naka-frame na larawan nilang apat na nakapatong sa maliit na mesa. Nakangiti si Jed sa litrato. Parang buhay na buhay pa rin. Unti-unting namuo ang luha sa kanyang mga mata. "I miss you, baby..." mahinang bulong niya. Napahikbi siya. "I wish you were here to meet your little brother or sister." Napayuko siya habang mahigpit na yakap ang frame. "Araw-araw kitang nami-miss." T