All Chapters of Trapped by the Governor : Chapter 11 - Chapter 20

Makalipas ang ilang oras, muling bumukas ang mabigat na pintuan ng basement. Napapikit si Karolina nang marinig ang mabagal ngunit mabibigat na yabag na unti-unting lumalapit. Nang iminulat niya ang mga mata, nakita niya si Alejandro. May hawak itong tray ng pagkain, ngunit wala ni katiting na init sa ekspresyon nito. Ang mga mata nito ay malamig at walang emosyon, dahilan para lalo siyang manginig. Tahimik nitong inilapag ang tray sa harap niya. "Eat." Isang salita lang iyon, ngunit sapat para magbigay ng panlalamig sa buong katawan niya. Hindi gumalaw si Karolina. Hindi rin niya nilingon ang pagkain. "Hindi ako kakain," mahina ngunit matigas niyang sagot. Nanahimik ang buong silid. Ngunit ang katahimikang iyon ang mas nakakatakot. Unti-unting tumingala si Karolina. Nakatayo pa rin si Alejandro sa harap niya. Hindi ito kumukurap, hindi rin ito nagsasalita kundi ay nakatitig lang. "Say that again." Mababa ang boses nito. Kalmado. Masyadong kalmado. Humugot ng lakas ng loob s

Matagal na nakatutok ang tingin ni Karolina sa edge ng kama kahit wala na si Aldous. The atmosphere inside the room felt completely different now. Malamig na, mabigat, at nakakasakal. Parang naiwan pa rin sa hangin ang bawat salitang binitawan nito, paulit-ulit na umiikot sa isip niya na parang poison, na dahan-dahang pumapasok sa kanyang mga ugat. Ang bawat sulok ng silid, na dati’y simpleng kwarto lamang, ay biglang nagmukhang isang napakalaking kulungan. Every shadow felt alive, watching her, laughing at her helplessness. “We used to share everything.” “Money. Women. Power.” “I want to break what he has with you.” Napayuko siya at napahawak nang mahigpit sa sariling mga braso, trying to calm her violently shaking hands. Baon ang kanyang mga kuko sa sariling balat para lang ipaalala sa sarili na buhay pa siya. Hindi niya alam kung alin ang mas nakakatakot: ang nakakakilabot na intensyon sa boses ni Aldous, o ang pagiging kaswal at normal nito habang sinasabi ang mga salitang

Sinasabi nilang kapag mahal mo ang isang tao, mas lalo mo siyang makikilala. Not just the version they show to the world, but the dark, hidden parts they try so hard to conceal. Siguro iyon ang dahilan kung bakit pumaso sa isip ni Karolina ang isang delikadong plano. What if she made the Governor fall in love with her? Baka kapag nangyari iyon, mas mapapalapit siya rito. Mas marami siyang malalaman, kung ano ba talaga ang tinutukoy nitong subject at kung bakit tila nakatali iyon sa kanyang pagkatao. The thought sounded absurd. Hindi ganoon kadaling paibigin ang isang lalaking tulad ni Alejandro, isang pinunong sanay magkontrol ng mga tao at bihirang magpakita ng emosyon. Pero wala na siyang ibang maisip na paraan. Everyone around her seemed to know something she didn't. Para siyang naiwan sa gitna ng kuwentong hindi niya maunawaan, habang ang lahat ay alam na ang katapusan. She hated being helpless. Ayaw niyang manatiling walang alam. If making the Governor fall in love was the

For a moment, parang tumigil ang buong mundo. Nakatayo si Karolina sa gitna ng hallway habang hindi maalis ang tingin niya sa napakalaking larawan na nakasabit sa pader. The woman in the portrait stared back at her. Pakiramdam niya ay may mabigat na bagay na unti-unting dumidiin sa kanyang dibdib habang pilit niyang inuunawa ang nasa harapan niya. Sunod-sunod ang mga tanong na pumapasok sa isip niya hanggang hindi na niya alam kung alin ang dapat niyang unahin. Who was she? Bakit kamukhang-kamukha niya? At bakit nakasabit ang portrait na iyon sa foundation na konektado kay Alejandro? Dahan-dahan siyang lumingon, nakita niya si Alejandro. Nakatayo lang ito, tahimik. Hindi gumagalaw. Nakatingin lamang sa kanya. At sa unang pagkakataon simula nang makilala niya ito, hindi siya nakaramdam ng ginhawa nang makita niya ito. “Please sagutin mo naman ako!” Mahina ang lumabas na boses niya. Pero sapat para marinig nito. Hindi agad sumagot si Alejandro. Saglit nitong tiningnan ang portra

Alejandro’s weight crashed down on her, pinning Karolina into the plush mattress. The air vanished from her lungs, replaced by the scent of his expensive cologne and the raw, metallic tang of arousal. Ang mga mata nito, na karaniwang malamig at mapagmasid sa loob ng kwarto nila, ay puno ngayon ng matinding pagnanasa. Hindi na niya binigyan ng pagkakataong magsalita si Karolina bago niya agad hinalikan ang mga labi ni Karolina. It wasn't a gentle kiss. It was a claim. Dumausdos ang halik niya, puno ng pagmamadali at matinding emosyon. Napadaing si Karolina sa pagitan ng kanilang halikan, habang mahigpit niyang hinawakan ang mga balikat ni Alejandro at mas lalo itong inilapit sa kanya, na para bang ayaw na niyang magkaroon pa ng kahit kaunting distansya sa pagitan nila. Alejandro pulled back just an inch, his breath hot against her lips. "You have no idea how long I've wanted to do this. No idea how much you've been driving me crazy, Karolina." "Then stop talking," she gasped, her