บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก: บทที่ 81 - บทที่ 90

ตอนที่ 27 เจอนางเอกครั้งแรก3              หนานหนิงเฉิงที่ออกจากหลังฉากกั้นและใช้ประตูอีกทางออกมาห้องรับรอง  สายตาคมดุมองตามแผ่นหลังของสาวใช้ที่กล้าชี้หน้าภรรยาของเขา ในใจมีความขุ่นเคืองดำมืดขึ้นมา ยิ่งได้ยินถ้อยคำชั่วร้ายจากปากของสาวใช้นางนั้นก็ยิ่งรังเกียจความสกปรกนั้นมากยิ่งขึ้น  แต่ในใจเขาเหมือนจะมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกกำลังต่อต้านความคิดของเขา             “เสี่ยวหลานอิง...ข้าจดจำชื่อนี้เอาไว้ หากวันใดเจ้ากล้ามีความคิดชั่วร้ายต่อเจียงหว่านหนิง วันนั้นจะเป็นวันตายของเจ้า” เสียงเรียบทุ้มต่ำ เขาเก็บไอสังหารอย่างรวดเร็วเมื่อมีคนกำลังเดินใกล้เข้ามา             ชายหนุ่มหายกลับเข้าห้องรับรองไปอีกครั้ง เขานั่งลงจิบชาที่เดิม เพียงไม่นานร่างบางที่มีกลิ่นหอมเฉพาะก็เข้ามาหลังฉากกั้น             “เสร็จเรียบร้อยแล้ว กลับบ้านกันเถอะ” เจียงหว่านหนิงชูห่อย

ตอนที่ 28 ไหน้ำส้มแตก2 ‘นี่เขากำลังหึงข้าเหรอ’          ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อถูกรังแกอย่างหนัก สัมผัสดุดันเกรี้ยวกราดไม่คุ้นชินทำให้ร่างบางสั่นสะท้าน นางหลับตาลงไม่กล้าสบตาเร่าร้อนคู่นั้นอีก ปล่อยให้เขาขบเม้มดูดดึงตามแต่ใจปรารถนา จุมพิตดุดันยาวนานยังคงดำเนินต่อไปพักใหญ่ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนชวนวาบหวิวในตอนท้าย          นางเผยอริมฝีปากหมายจะกอบโกยอากาศแต่กลับกลายเป็นเปิดโอกาสให้เรียวลิ้นสากเข้าไปสัมผัสกับเรียวลิ้นเล็กของนาง เพียงปลายลิ้นสัมผัสกันความรู้สึกซ่านสยิวบางอย่างที่อธิบายไม่ถูกก็จู่โจมเข้ามา ความแปลกประหลาดที่ไม่เคยเจอทำให้นางพยายามเบือนหน้าหลีกหนี  แต่ทว่า...ชายหนุ่มกลับไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น          หนานหนิงเฉิงจมดิ่งไปกับความหวานล้ำที่ได้สัมผัส เขาตรึงร่างเล็กแนบแน่นไม่ให้หนีหาย อารมณ์ขุ่นเคืองมลายหายสิ้นเหลือเพียงความปรารถนาครอบครองแสดงความเจ้าของ

ตอนที่ 29 บำรุงหยาง1          บรรยากาศยามเย็นของเรือนป่าไผ่บนเนินเขายังคงเงียบสงัดเช่นทุกวัน แต่วันนี้ไม่มีควันขาวลอยขึ้นมาจากในห้องครัว  หญิงสาวจัดจานอาหารมื้อเย็นพลางฮัมเพลงในลำคอ นางก้มลงดมกลิ่นอาหารที่แต่ละอย่างนั้นน่าทานจนอดกลืนน้ำลายไม่ได้ ไม่ใช่เพียงอาหารจานหรูเท่านั้นแต่มันยังเป็นอาหารบำรุงร่างกายชั้นยอดอีกด้วย          “ไม่คิดว่าในตัวตำบลจะมีโรงเตี๊ยมที่ปรุงอาหารเช่นนี้ได้ คงต้องถามคุณชายหยางแล้วว่าซื้อจากโรงเตี๊ยมไหน” เจียงหว่านหนิงพึมพำเสียงเบา มองอาหารทั้งสี่อย่างที่ล้วนทำจากเนื้อและเครื่องปรุงอย่างดี          “ระบบ ระบบ” หญิงสาวเหลือบซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใครก็เรียกหาระบบ เพื่อซื้อของบางอย่างที่น่าจะนำมากินคู่กับอาหารดีๆเหล่านี้          “ปิ๊งป่อง! โฮสต์ต้องการสิ่งใดโปรดแจ้งได้เลยข

ตอนที่ 29 บำรุงหยาง3          “นางช่างน่ากลั่นแกล้งเสียจริง” มือหนายกขึ้นลูบริมฝีปากที่สัมผัสความหวานเมื่อตอนกลางวัน ซึ่งไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมเลย และยังมีความต้องการที่มากขึ้นไปอีก          อยากให้นางมอบทั้งใจทั้งกายให้เขา มองเพียงเขาและเสน่หาในตัวเขาแค่ผู้เดียว          เสียงน้ำจ้อกแจ้กในห้องอาบน้ำดังเข้าหูของชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงกว้าง เขาเบี่ยงหน้าไปมองจดจ้องบานประตูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมานอนตัวตรงข่มตาหลับอีกครั้ง ไม่ปล่อยให้ในหัวเกิดภาพอะไรที่ฟุ้งซ่านจนจิตใจไม่สงบ          ร่างสูงใหญ่สะบัดผ้าห่มออกจากตัวเมื่อเริ่มรู้สึกว่าในห้องอากาศร้อนขึ้น  เขาลุกขึ้นนั่งตัวตรงนำผ้าผืนบางที่พับอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาเช็ดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาจากผิวหนัง โดยเฉพาะช่วงลำคอที่ผิวเริ่มแดงจากความร้อนในร่างกาย      &n

ตอนที่ 30 ฤทธิ์ยา2          ความร้อนอบอ้าวภายใต้ผ้าห่มทำให้ร่างบางขยับกายอย่างไม่สบายตัว ร่างกายชื้นเหงื่อเหนอะหนะชวนหงุดหงิด นางจึงพลิกกายและสะบัดผ้าห่มทิ้งไป  แต่เพียงพลิกกายก็ต้องส่งเสียงครางลอดริมฝีปากออกมา ความปวดเมื่อยทั่วร่างกายรวมถึงความเจ็บแสบบางจุด ทำให้ดวงตาที่ปิดสนิทจำต้องปรือตาขึ้น          แสงจากด้านนอกสว่างจ้าจนต้องหลับตาลงอีกครั้ง แต่เมื่อดวงตาปรับแสงได้นางก็ฝืนลืมดูอีกครา  ภายในห้องนอนสว่างมากแล้ว บอกว่าเวลานี้ไม่ใช่เพียงแค่สายแต่อาจจะล่วงเลยเข้าเที่ยงวันแล้ว          เจียงหว่านหนิงเบ้หน้ายามที่ยันกายลุกขึ้น นางมองสำรวจตัวเองที่อยู่ในชุดสำหรับเข้านอนสีขาวตัวบางที่มัดเอาไว้อย่างง่ายๆ ซึ่งไม่ใช่วิธีการมัดของนาง ดังนั้นความรู้สึกเย็นๆเมื่อคืนคงมาจากหนานหนิงเฉิงที่เช็ดตัวและสวมใส่อาภรณ์ใหม่ให้นาง          “อย่างน้อยก็ยังมีความรับผิดชอบอยู่บ้าง เฮอะ!