Lahat ng Kabanata ng นางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก: Kabanata 251 - Kabanata 257

ตอนที่ 84 บทส่งท้าย2 “ข้าอยากจะไล่พวกนางออกไปให้หมด” เซี่ยหนิงเฉิงปรายตามองเหล่ามามาที่ก้มหน้างุดด้วยเกรงจะรับโทสะของฝ่าบาทไม่ไหว “พวกเจ้าออกไปเถอะ” สวีไทเฮามองบุตรชายก่อนจะออกปากให้เหล่ามามาออกไปเอง พระนางก้าวเดินออกไปเป็นคนแรกเพื่อเชยชมหลานชายตัวอวบอ้วนที่เพิ่งคลอดออกมา ปล่อยให้สองสามีภรรยาได้อยู่ร่วมกันตามลำพัง “หม่อมฉันไม่เป็นไรเพคะ ดื่มน้ำพุวิญญาณไปแล้ว” ฉู่หว่านหนิงดื่มโอสถบำรุงหมดก็นั่งตัวตรงก่อนจะเอนศีรษะพิงไหล่ของสามี สอดแขนโอบรอบเอวสอบเอาไว้ “ต่อไป...ข้าจะไม่ให้เจ้าคลอดลูกอีกแล้ว สี่คนก็เพียงพอแล้ว” เซี่ยหนิงเฉิงไม่อยากอกสั่นขวัญแขวนอีกแล้ว ได้ยินเสียงนางร้องด้วยความเจ็บปวด ใจของเขาแทบขาดรอนๆ “ได้เพคะ ไม่คลอดอีกแล้ว” ข้าไม่โอกาสนั้นอีกแล้ว “โฮสต์ขอรับ เวลาจะเริ่มนับถอยหลังแล้ว โฮสต์โปรดเตรียมใจให้พร้อม” เสียงของเสี่ยวเฟิงดังขึ้นในหัวของนาง นับตั้งแต่กลับจากเมืองฉางชุน เสี่ยวเฟิงก็ไม่ปรากฏกายออกมาอีกเลย เพราะเขาต้องเตรียมพลังงานเอาไว้เพื่อจบนิยายเรื่องนี้ ‘อืม...ข้าเข้าใจแล้ว’ หลังจากฉู่ฮองเฮาให้

ตอนพิเศษ1          ห้วงฝันหนึ่งตื่นยากจะลืมเลือนคงเป็นความรู้สึกของคนที่เพิ่งฟื้นคืนสติขึ้นมา... เพดานสีขาวกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเป็นเอกลักษณ์ของโรงพยาบาลทั่วไป ดวงตาดอกท้อกลมโตลืมขึ้นกวาดสายตามองไปโดยรอบ ก่อนจะรู้สึกเจ็บตามร่างกาย มือบางถูกยกขึ้นก็พบว่าข้างหนึ่งมีสายห้อยระโยงระยาง เสียงติ๊ดๆของเครื่องมือการแพทย์ดังตลอดเวลา          ใบหน้าเรียวเล็กหันซ้ายหันขวาอย่างช้าๆ อาการมึนงงเหมือนจะยังไม่กลับเข้าที่เข้าทาง แต่แล้วไม่นานก็มีเสียงเปิดประตูเข้ามา เธอจึงหันไปมองยังต้นเสียง          แอด....          นางฟ้าวงการแพทย์เดินถือบางอย่างเข้ามา เมื่อเห็นคนบนเตียงกำลังจ้องมองมาก็มีแววตายินดี          “คุณหมอเจียงฟื้นแล้ว!” เสียงของพยาบาลดังขึ้น พร้อมด้วยร่างบางที่เปิดประตูออกไ

ตอนพิเศษ3            เปลือกตาทั้งสองข้างของเจียงหว่านหนิงหนักอึ้งราวกับมีหินมาถ่วงเอาไว้ แม้เธอพยายามลืมตาเพียงใดก็ลืมได้เพียงเห็นภาพเล็กน้อยเท่านั้น ใบหน้าคมหล่อเหลาราวกับนายแบบหนุ่มคล้ายจะอยู่ตรงหน้าเธอห่างออกไปเท่าฝ่ามือกั้น แต่เหมือนร่างกายเธอจะไม่ต่อต้านเลย          ‘เจียงหว่านหนิงตรงหน้าเธอคือคนที่เพิ่งรู้จักกันนะ ตื่นเดี๋ยวนี้!’ ร่างกายไม่ฟังคำสั่งการของสมองเสียแล้ว          “หว่านหนิง...ในที่สุดผมก็หาคุณจนเจอ”          ประตูอีกด้านของห้องรับรองถูกเปิดออก ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้าวเข้ามาอย่างนอบน้อม เขาโค้งกายให้กับชายหนุ่มด้านในที่ตอนนี้กำลังช้อนแขนอุ้มร่างบอบบางในชุดเดรสสูทตัวยาวรัดรูป ใบหน้านั้นไม่ได้ทำให้เลขาหนุ่มแปลกใจ เพราะรูปเหมือนของเธอมีมากมายในห้องทำงานของประธานเซี่ย       &n

ตอนพิเศษ5“คิดอะไรแบบนั้น...ต่อให้ไม่มีฝันนั้น ผมก็สามารถรักคุณได้และเราก็จะมีครอบครัวที่อบอุ่นเช่นกัน” เซี่ยหนิงเฉิงมีหรือจะสามารถเห็นภรรยาหม่นหมองได้ เขาโยกกายเพื่อปลอบประโลมคนในอ้อมแขน“คุณพ่อครับ ครอบครัวคุณอามากันแล้ว” เซี่ยเฉิงเฟิงเอ่ยขัดจังหวะหวานของพ่อแม่  ซึ่งตั้งแต่จำความได้ก็เป็นเช่นนี้ทุกวัน“คุณไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะไปช่วยคุณแม่ห่อเกี๊ยวจะได้เริ่มทานกันก่อนค่ำ” เจียงหว่านหนิงผละสามีออก และยิ้มกับท่าทางอิดออดนั้น เธอจึงตีแขนเขาเบาๆไปครั้งหนึ่ง “ไปได้แล้วค่ะท่านประธานเซี่ย”“ก็ได้...แต่คืนนี้ต้องชดเชยให้ผมนะ” เซี่ยหนิงเฉิงพูดจบก็หอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่ ก่อนจะยิ้มกริ่มจากไปไม่รอว่าภรรยาจะตอบรับหรือปฏิเสธ“แก่แล้วยังหื่นอยู่อีก” เจียงหว่านหนิงใบหน้าแดงระเรื่อ มองแผ่นหลังที่ปรี่ออกไปเร็วรี่ ก่อนจะส่ายศีรษะกับความรวบรัดหน้ามึนของสามี แต่กระนั้นเธอก็ยังตามใจเขาไม่เคยขัด“คุณแม่น่าจะชินได้แล้วนะครับ” เซี่ยเฉิงเฟิงตามองหน้าจอสี่เหลี่ยมในมือแ