Semua Bab THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Bab 81 - Bab 90

“Hoy, Vera!” sigaw ni Velma na ikinahinto ng dalaga sa unang baitang ng hagdan. Dahan-dahang lumingon si Vera. “Akala mo ba nanalo ka na dahil lang nakakasagot ka na sa'kin?” mapanuyang tanong ni Velma. “Huwag kang magpakasiguro. Isang utos lang ni Brooklyn, baka bukas na bukas ay palabasin ka na sa mansyong ito.” Tahimik lamang na nakatingin si Vera. Ngunit lalo pang uminit ang ulo ni Velma. “Isa ka lang namang babaeng nakatsamba sa anak ng pamilyang ito. Kung hindi dahil sa kanya, hindi ka makakatapak dito. Kaya huwag kang magmalaki!” Huminga nang malalim si Vera bago siya muling nagsalita. “Hindi ko po ipinagmamalaki ang pagiging asawa ni Brooklyn. Ang ipinaglalaban ko lang po ay ang respeto na nararapat sa akin bilang tao.” Napahalakhak si Velma. “Respeto? Kailangan palang pinaghihirapan ang respeto, at sa ugali mong iyan, wala kang karapatang humingi niyon!” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Vera. “Kung iyon po ang tingin ninyo sa akin, wala na akong ma

Ang Nakaraan... Matapos makita ang resulta ng DNA report, hindi agad kumilos si Velma. Sa halip ay maingat niyang pinag-isipan ang bawat susunod na hakbang. Muli niyang tinawagan si Rogelio, ang matagal na niyang tauhan na matagal nang naninirahan at nagtatrabaho sa Amerika. “Rogelio, kailangan kong malaman ang laman ng report na hawak ni Brooklyn,” malamig niyang utos. “Pasensya na po, Ma’am. Hindi ko po nagawang makita ang dokumento dahil hindi niya ito binitiwan kahit sandali.” “Tulad ng sinabi ko sa'yo, humanap ka ng paraan.” “May naisip na po ako.” Pagkababa ng tawag ay agad na nakipagkita si Rogelio sa dati niyang kakilala na kasalukuyang nagtatrabaho bilang administrative staff sa parehong DNA Testing Center. Matapos ang mahabang pag-uusap at kapalit ng malaking halaga ng pera, pumayag ang naturang empleyado na kunin ang digital copy ng laboratory report mula sa internal records ng kanilang sistema. Kinagabihan, isang encrypted file ang lihim na ipinadala ni R

“Vera!” Napalingon si Vera nang marinig ang tinig ni Draven. Mabilis itong lumapit at napatingin sa mga damong hawak niya. “Anong ginagawa ninyo rito? Bakit kayo mismo ang nagbubunot ng damo? Kagagaling lang ninyo sa school ni Yannah, hindi ba?” Bahagyang ngumiti si Vera at marahang tumayo. “Okay lang kami, Draven. Kaunting damo lang naman ito.” Lumapit pa si Draven at napansin niyang nakaupo na si Yannah sa lilim ng puno habang nagpapahinga. Napailing siya at ibinaba ang kanyang boses upang sila lamang ni Vera ang makarinig. “Akala ko ba mahal ka ng Papa ko? Kung ganoon, bakit hinahayaan niyang gawin ninyo ang ganitong trabaho? Hindi ba puwedeng mga hardinero na lang ang gumawa nito?” Tahimik na tumingin si Vera sa kanya. “Sinabi ko na sa'yo noon,” pagpapatuloy ni Draven, “sumama ka na lang sa akin. Umalis na tayo sa mansion na ito at

“Na-send ko na po kay Daddy Brooklyn!” Pagkasabi ni Yannah niyon ay agad na nagkatinginan sina Lucita at Natasha. Nawala ang kumpiyansa sa kanilang mga mukha at napalitan iyon ng pagkabahala. “Ano'ng sinasabi mong na-send mo na?” pilit na kalmadong tanong ni Lucita. Ngunit bago pa man makasagot si Yannah, mabilis na lumapit si Natasha. “Patingin nga ng cellphone mo.” Agad na itinago ni Yannah ang cellphone sa kanyang likuran at kumapit sa damit ng kanyang ina. “Ayoko po.” “Yannah...” mariing sabi ni Natasha habang pilit na inaabot ang cellphone. “Natasha, tama na!” saway ni Vera habang hinaharangan ang anak. Ngunit tila nawalan na ng pasensya si Lucita. “Masyado nang lumalaki ang ulo ng batang iyan!” galit nitong sabi. Mabilis itong lumapit at sinubukang agawin ang cellphone mula kay Yannah. “Mommy!” natatakot na sigaw ng bata. Agad na niyakap ni Vera ang anak at inilayo ito. “Ano ba ang ginagawa ninyo? Tinatakot niyo ang anak ko!” “Kung wala kayong itinatago, bakit ay

Pagdating ni Draven sa mansion, agad niyang hinanap ang kanyang ina. Nilibot niya ang sala at hardin, ngunit wala siyang nakita kahit isa sa mga ito. Ang tanging nadatnan niya ay sina Yannah at Vera sa kusina, masayang nagsasalo ng hapunan. "Magandang gabi," bati niya. Napalingon si Yannah at agad na ngumiti. "Tito Draven! Kain po tayo." Ngumiti siya nang bahagya. "Mamaya na, Yannah." Tahimik lamang si Vera habang pinagmamasdan siya. "Vera, pwede ba kitang makausap sandali?" Napabuntong-hininga si Vera bago tumango. "Sige." Bumaling siya kay Yannah. "Yannah, dito ka muna, ha? Mag-uusap lang kami ni Tito Draven." "Okay po." Lumabas sila ng kusina at nagtungo sa may terrace kung saan walang ibang makakarinig. "Ano ba'ng kailangan mo, Draven?" malamig na tanong ni Vera. "Akala ko malinaw na ang lahat. Wala na tayong dapat pag-usapan." "Alam ko," sagot niya. "Pero may isang bagay na gusto kong malaman." "Ano naman?" "Tungkol kay Yannah." Kaagad na nagbago ang ekspresyon