Library

Maghanap

Home / Romance / THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER / Kabanata 81 - Kabanata 90

Lahat ng Kabanata ng THE KATULONG WHO BECAME THE STEPMOTHER : Kabanata 81 - Kabanata 90

114 Kabanata

Became 81

Pagkasakay nila sa taxi, agad na napalingon si Vera sa anak. “Anak, okay ka lang ba talaga?” mahinahong tanong niya habang dahan-dahan niyang kinukuha ang cellphone mula sa kanyang bag. “Opo, Mommy. Okay lang po ako. Ang mahalaga po, lumabas ang katotohanan at hindi na tayo napagbintangang nanakit kay Hannah.” Saglit na natahimik ang bata bago muling nagsalita. “Mommy, araw-araw na po ba natin silang makikita at makakasama?” Ngumiti si Vera at marahang hinaplos ang buhok ng anak. “Oo, anak. Pero huwag kang matakot. Nandito naman si Mommy at si Daddy Brooklyn para protektahan ka. Kaya huwag kang mag-alala, okay?” Tumango ang bata, ngunit maya-maya ay muling nagtanong. “Pero, Mommy… wala pa po si Daddy ko. Kailan po kaya siya uuwi?” Napahigpit ang hawak ni Vera sa kanyang cellphone at saglit na napayuko bago siya sumagot. Biglang napatingin si Vera sa screen ng kanyang cellphone. “Ay, anak! Tumawag pala si Daddy Brooklyn kanina habang abala tayo. Gusto mo bang tawagan natin s

Became 82 Williams Carter

“Hoy, Vera!” sigaw ni Velma na ikinahinto ng dalaga sa unang baitang ng hagdan. Dahan-dahang lumingon si Vera. “Akala mo ba nanalo ka na dahil lang nakakasagot ka na sa'kin?” mapanuyang tanong ni Velma. “Huwag kang magpakasiguro. Isang utos lang ni Brooklyn, baka bukas na bukas ay palabasin ka na sa mansyong ito.” Tahimik lamang na nakatingin si Vera. Ngunit lalo pang uminit ang ulo ni Velma. “Isa ka lang namang babaeng nakatsamba sa anak ng pamilyang ito. Kung hindi dahil sa kanya, hindi ka makakatapak dito. Kaya huwag kang magmalaki!” Huminga nang malalim si Vera bago siya muling nagsalita. “Hindi ko po ipinagmamalaki ang pagiging asawa ni Brooklyn. Ang ipinaglalaban ko lang po ay ang respeto na nararapat sa akin bilang tao.” Napahalakhak si Velma. “Respeto? Kailangan palang pinaghihirapan ang respeto, at sa ugali mong iyan, wala kang karapatang humingi niyon!” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Vera. “Kung iyon po ang tingin ninyo sa akin, wala na akong ma

Became 83

Samantala, sa loob ng Villareal Mansion, hindi mapakali si Velma matapos ang pag-uusap nila ni Dr. William Carter. Paulit-ulit niyang iniisip ang tungkol sa DNA test na lihim na ipinagawa ni Brooklyn. “Ano ba ang sinusubukan mong alamin?” bulong niya habang mariing nakahawak sa kanyang cellphone. Maya-maya pa ay tinawag niya ang kanyang matagal nang pinagkakatiwalaang tauhan. “Rogelio.” “Ma’am?” “May gusto akong ipasuri sa'yo. Alamin mo kung saan eksaktong laboratoryo nagpakuha ng DNA test si Brooklyn at kung sino ang kasama sa pagsusuri.” Bahagyang nag-alangan ang lalaki. “Ma’am, mahigpit po ang confidentiality ng mga ganoong records.” “Ayaw kong makarinig ng dahilan. Humanap ka ng paraan.” “Opo, Ma’am.” Pagkaalis ng tauhan ay napangisi si Velma. “Kung may tinatago ka nga, Brooklyn, ako mismo ang magbubunyag niyan.” Sa kabilang banda, sa kanyang silid ay tahimik na nakaupo si Vera habang pinagmamasdan ang natutulog na anak. Napansin niyang ilang oras nang

Became 84

Ang Nakaraan... Matapos makita ang resulta ng DNA report, hindi agad kumilos si Velma. Sa halip ay maingat niyang pinag-isipan ang bawat susunod na hakbang. Muli niyang tinawagan si Rogelio, ang matagal na niyang tauhan na matagal nang naninirahan at nagtatrabaho sa Amerika. “Rogelio, kailangan kong malaman ang laman ng report na hawak ni Brooklyn,” malamig niyang utos. “Pasensya na po, Ma’am. Hindi ko po nagawang makita ang dokumento dahil hindi niya ito binitiwan kahit sandali.” “Tulad ng sinabi ko sa'yo, humanap ka ng paraan.” “May naisip na po ako.” Pagkababa ng tawag ay agad na nakipagkita si Rogelio sa dati niyang kakilala na kasalukuyang nagtatrabaho bilang administrative staff sa parehong DNA Testing Center. Matapos ang mahabang pag-uusap at kapalit ng malaking halaga ng pera, pumayag ang naturang empleyado na kunin ang digital copy ng laboratory report mula sa internal records ng kanilang sistema. Kinagabihan, isang encrypted file ang lihim na ipinadala ni R

Became 85

Kinabukasan... Maagang nagising si Brooklyn sa loob ng kanyang condominium unit sa Amerika. Pagmulat pa lamang ng kanyang mga mata ay agad niyang sinilip ang cellphone na nasa tabi ng kanyang kama. Sunod-sunod na notifications ang bumungad sa kanya. May emergency meeting. May report mula sa legal department. May update mula sa finance team. At may panibagong problema sa isa nilang overseas project. Napabuntong-hininga siya habang marahang minamasahe ang kanyang sentido. “Mukhang hindi pa talaga ako makakabalik ng Pilipinas,” mahina niyang bulong. Mabilis siyang naghanda at nagtungo sa punong tanggapan ng kanilang kumpanya. Pagdating niya roon ay nadatnan niya ang halos lahat ng executives na naghihintay na sa conference room. “Good morning, Mr. Villareal,” sabay-sabay na bati ng mga ito. Tumango lamang si Brooklyn bago naupo sa pinakadulong upuan. Agad nagsimula ang presentasyon. “Sir, nagkaroon po ng problema sa shipment natin sa Europe. Na-hold ang ilang containers dah

Became 86

“Vera!” Napalingon si Vera nang marinig ang tinig ni Draven. Mabilis itong lumapit at napatingin sa mga damong hawak niya. “Anong ginagawa ninyo rito? Bakit kayo mismo ang nagbubunot ng damo? Kagagaling lang ninyo sa school ni Yannah, hindi ba?” Bahagyang ngumiti si Vera at marahang tumayo. “Okay lang kami, Draven. Kaunting damo lang naman ito.” Lumapit pa si Draven at napansin niyang nakaupo na si Yannah sa lilim ng puno habang nagpapahinga. Napailing siya at ibinaba ang kanyang boses upang sila lamang ni Vera ang makarinig. “Akala ko ba mahal ka ng Papa ko? Kung ganoon, bakit hinahayaan niyang gawin ninyo ang ganitong trabaho? Hindi ba puwedeng mga hardinero na lang ang gumawa nito?” Tahimik na tumingin si Vera sa kanya. “Sinabi ko na sa'yo noon,” pagpapatuloy ni Draven, “sumama ka na lang sa akin. Umalis na tayo sa mansion na ito at

Became 87

Ilang sandali pa ay muling lumapit si Yannah sa kanyang ina at inosenteng nagtanong. “Mommy, bakit hindi na lang tayo pumunta sa America para makasama natin si Daddy Brooklyn?” Malakas ang pagkakasabi ng bata kaya agad itong narinig ni Natasha na hindi pa nakakalayo. Napahinto siya at saka humalakhak. “Hahaha! Naku, Yannah, ang dali mong mangarap.” Nagkrus siya ng mga braso habang nakatingin sa mag-ina. “Alam mo ba kung gaano kamahal ang plane ticket papuntang America? Saan naman kukuha ng pambayad ang mommy mo?” Hindi nagpatinag si Yannah. Itinaas pa niya ang kanyang baba at buong kumpiyansang sumagot. “Kay Daddy Brooklyn po.” Bahagyang natigilan si Natasha bago muling ngumisi. “Talaga? Sigurado ka bang gagastusan kayo ni Daddy Brooklyn?” Mahigpit na hinawakan ni Vera ang balikat ng anak. “Yannah, huwag na tayong makipagtalo.” Ngunit mabilis na tumingin ang bata kay Natasha. “Alam ko pong mahal kami ni Daddy Brooklyn. Kahit hindi kami pumunta sa America, sigurado akong

Became 88

“Na-send ko na po kay Daddy Brooklyn!” Pagkasabi ni Yannah niyon ay agad na nagkatinginan sina Lucita at Natasha. Nawala ang kumpiyansa sa kanilang mga mukha at napalitan iyon ng pagkabahala. “Ano'ng sinasabi mong na-send mo na?” pilit na kalmadong tanong ni Lucita. Ngunit bago pa man makasagot si Yannah, mabilis na lumapit si Natasha. “Patingin nga ng cellphone mo.” Agad na itinago ni Yannah ang cellphone sa kanyang likuran at kumapit sa damit ng kanyang ina. “Ayoko po.” “Yannah...” mariing sabi ni Natasha habang pilit na inaabot ang cellphone. “Natasha, tama na!” saway ni Vera habang hinaharangan ang anak. Ngunit tila nawalan na ng pasensya si Lucita. “Masyado nang lumalaki ang ulo ng batang iyan!” galit nitong sabi. Mabilis itong lumapit at sinubukang agawin ang cellphone mula kay Yannah. “Mommy!” natatakot na sigaw ng bata. Agad na niyakap ni Vera ang anak at inilayo ito. “Ano ba ang ginagawa ninyo? Tinatakot niyo ang anak ko!” “Kung wala kayong itinatago, bakit ay

Became 89

Tahimik na nakayakap si Yannah sa kanyang ina habang nakaupo sila sa gilid ng kama. Ilang sandali pa ay nagsalita ang bata. “Alam mo, Mommy, may pangarap po ako.” Napangiti si Vera at hinaplos ang kanyang buhok. “Ano naman iyon, anak?” Tumingala si Yannah at seryosong tumingin sa kanyang ina. “Kapag lumaki po ako, gusto kong maging matagumpay. Gusto kong magkaroon ng sarili kong kumpanya at maging mayaman.” Bahagyang natawa si Vera. “Talaga?” “Opo. Pero hindi dahil gusto ko lang ng maraming pera.” Napakunot-noo si Vera. “Kung ganoon, bakit?” Huminga nang malalim si Yannah bago sumagot. “Para wala nang mangmamaliit sa atin. Gusto kong dumating ang araw na hindi na tayo huhusgahan ng ibang tao dahil lang sa estado natin sa buhay.” Natahimik si Vera. “Gusto ko ring makatulong sa mga taong inaapi at pinapahirapan. Ayokong may batang maranasan ang mga bagay na nararanasan natin ngayon.” Unti-unting namuo ang luha sa mga mata ni Vera. “Anak...” “Pero alam ko po na hindi sa

Became 90

Pagdating ni Draven sa mansion, agad niyang hinanap ang kanyang ina. Nilibot niya ang sala at hardin, ngunit wala siyang nakita kahit isa sa mga ito. Ang tanging nadatnan niya ay sina Yannah at Vera sa kusina, masayang nagsasalo ng hapunan. "Magandang gabi," bati niya. Napalingon si Yannah at agad na ngumiti. "Tito Draven! Kain po tayo." Ngumiti siya nang bahagya. "Mamaya na, Yannah." Tahimik lamang si Vera habang pinagmamasdan siya. "Vera, pwede ba kitang makausap sandali?" Napabuntong-hininga si Vera bago tumango. "Sige." Bumaling siya kay Yannah. "Yannah, dito ka muna, ha? Mag-uusap lang kami ni Tito Draven." "Okay po." Lumabas sila ng kusina at nagtungo sa may terrace kung saan walang ibang makakarinig. "Ano ba'ng kailangan mo, Draven?" malamig na tanong ni Vera. "Akala ko malinaw na ang lahat. Wala na tayong dapat pag-usapan." "Alam ko," sagot niya. "Pero may isang bagay na gusto kong malaman." "Ano naman?" "Tungkol kay Yannah." Kaagad na nagbago ang ekspresyon

PREV

...

NEXT

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status