Todos los capítulos de เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Capítulo 221 - Capítulo 230

แสงแดดเจิดจ้าของยามสายในมหานครปักกิ่งสาดส่องลงมากระทบหลังคากระจกและโครงสร้างเหล็กกล้าของสนามกีฬาเทนนิสแห่งชาติ ทอประกายระยิบระยับประดุจเพชรเม็ดงามที่ถูกประดับประดาไว้ใจกลางเมืองหลวง ท้องฟ้าสีครามสว่างไสวปราศจากเมฆหมอกบดบัง เป็นใจให้แก่วันสำคัญที่สุดในหน้าประวัติศาสตร์วงการกีฬาของแผ่นดินใหญ่ เสียงโห่ร้องยินดีและเสียงดนตรีบรรเลงที่ดังกังวานมาจากภายในสนามกีฬา ลอยละล่องไปตามสายลมเย็นของต้นฤดูใบไม้ร่วง สร้างความคึกคักและปลุกเร้าจิตวิญญาณของผู้คนที่สัญจรไปมาบนท้องถนนให้เต้นระรัวตามจังหวะแห่งชัยชนะที่กำลังจะมาถึง ท่ามกลางกระแสคลื่นของฝูงชนเรือนแสนที่หลั่งไหลเข้ามาเพื่อร่วมเป็นประจักษ์พยานในมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ รถยนต์มิตซูบิชิจี๊ปสไตล์ทหารสีเขียวขี้ม้าเข้มคันหนึ่งกำลังแล่นฝ่าการจราจรที่ติดขัด มุ่งหน้าตรงไปยังบริเวณลานจอดรถวีไอพีของสนามกีฬาด้วยความมั่นคงและทรงพลังเหอผู่จั้งขับรถจี๊ปคู่ใจเดินทางมาถึงหน้าสนามกีฬาแห่งชาติปักกิ่งด้วยความเบิกบานใจ มือกร้านที่เต็มไปด้วยรอยด้านจากการจับอาวุธปืนและฝึกฝนการต่อสู้ บัดนี้กำลังจับพวงมาลัยรถด้วยท่วงท่าที่ผ่อนคลายและนุ่มนวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัวทอดตัวลงมาครอบคลุมโถงทางเดินหน้าห้องพักนักกีฬาทีมชาติจีน เสียงอึกทึกครึกโครมของมวลชนบนอัฒจันทร์ที่กำลังรอคอยการปรากฏตัวของตัวแทนประเทศเจ้าภาพ คล้ายกับถูกตัดขาดออกไปจากโสตประสาทของเหอผู่จั้งอย่างสิ้นเชิง ร่างสูงใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าหัวหน้าผู้ฝึกสอน แผ่ซ่านรังสีความเย็นเยียบและอำมหิตออกมาจนมวลอากาศรอบกายบิดเบี้ยว สัญชาตญาณความคุ้มครองและสัญชาตญาณของนายตำรวจระดับสารวัตร ร้องเตือนทันทีว่านี่ไม่ใช่เรื่องปกติ ประสบการณ์อันโชกโชนจากการเผชิญหน้ากับอาชญากรและคดีสะเทือนขวัญนับไม่ถ้วน หล่อหลอมให้สมองของเขาทำงานด้วยความรวดเร็วและเฉียบขาดเหนือมนุษย์ทั่วไป ข้อมูลเพียงหยิบมือที่ว่าสตรีอันเป็นที่รักหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในเช้าวันสำคัญระดับชาติ ถูกนำมาประมวลผลร่วมกับสภาพแวดล้อมและแรงจูงใจทั้งหมดที่มีความเป็นไปได้เขามั่นใจว่าคนที่มีวินัยอย่างหมิงหลินเชี่ยน ไม่มีทางมาสายหรือหายตัวไปในวันสำคัญเช่นนี้อย่างแน่นอน ภาพความทรงจำตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาไหลบ่าเข้ามาในห้วงความคิดประดุจสายน้ำเชี่ยว เหอผู่จั้งจดจำได้ดีถึงรอยแผลพุพองบนฝ่ามือเรียวยาวของหล่อน หยาดเหงื่อท

ท่ามกลางความมืดมิดอันเงียบงันและเยือกเย็นประดุจก้นบึ้งของขุมนรกที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง สติสัมปชัญญะของหมิงหลินเชี่ยนที่เคยจมดิ่งลงไปในห้วงภวังค์อันลึกล้ำจากการถูกลอบทำร้าย ค่อยๆ ถูกดึงรั้งกลับคืนมาสู่ความเป็นจริงอย่างเชื่องช้าและยากลำบาก กลิ่นอับชื้นของเชื้อราที่เกาะกินเนื้อไม้และกำแพงคอนกรีต ผสมปนเปกับกลิ่นสนิมเหล็กและกลิ่นเน่าเหม็นของกองขยะหมักหมม ลอยอวลเข้ามาเตะจมูกในทุกจังหวะการสูดลมหายใจเข้า มันเป็นกลิ่นอันแสนน่าสะอิดสะเอียนที่กระตุ้นให้สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของมนุษย์ต้องตื่นตัว หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัวทีละน้อย ประสาทสัมผัสที่เคยถูกปิดสวิตช์ไปอย่างกะทันหันเริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง หล่อนพยายามลืมตาขึ้นเพื่อกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบกาย ทว่าเปลือกตาของหล่อนกลับหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยก้อนตะกั่วนับพันชั่ง การพยายามเปิดเปลือกตาแต่ละครั้งต้องใช้ความพยายามอย่างแสนสาหัสและแลกมาด้วยความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วกระบอกตา ภาพเบื้องหน้าในช่วงวินาทีแรกที่หล่อนสามารถฝืนลืมตาขึ้นมาได้นั้น มีเพียงความมืดสลัวที่พร่ามัวและหมุนเคว้งอย่างไร้ทิศทาง ประดุจมองผ่านม่านน้ำตาที่บดบังวิสัยทัศน์จนหมดสิ้น หล่อนต้องกะพ

ความเงียบงันภายในห้องโดยสารของรถยนต์มิตซูบิชิจี๊ปสไตล์ทหารสีเขียวขี้ม้าเข้ม ช่างเป็นความเงียบที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยความกดดันจนแทบจะทำให้มวลอากาศบิดเบี้ยว เหอผู่จั้งนั่งตัวตรงอยู่หลังพวงมาลัยรถ แผ่นหลังกว้างใหญ่ของเขายืดตึงประดุจคันธนูที่ถูกน้าวสายจนสุดกำลัง สองมือที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธกำพวงมาลัยหุ้มหนังเอาไว้แน่นจนข้อศอกและเส้นเลือดบริเวณหลังมือปูดนูน นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับที่ทอดมองออกไปยังผืนถนนราดยางเบื้องหน้า ไม่ได้สะท้อนภาพทิวทัศน์ของอาคารบ้านเรือนหรือผู้คนที่เดินขวักไขว่ไปมา ทว่ามันกลับสะท้อนเพียงภาพความมืดมิดและเปลวไฟแห่งความโกรธแค้นที่กำลังลุกโชนอยู่ภายในจิตวิญญาณ ชายหนุ่มขับรถตระเวนไปตามเส้นทางต่างๆ ของมหานครปักกิ่งอย่างไร้จุดหมายที่แน่ชัด การค้นหาเบาะแสของรถตู้สีดำคันนั้นดำเนินไปอย่างยากลำบากประดุจการงมเข็มในมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ไพศาล ความรู้สึกไร้หนทางและเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปทุกวินาที เปรียบเสมือนคมมีดที่กำลังกรีดเฉือนก้อนเนื้อในอกซ้ายของเขาอย่างเลือดเย็นและเชื่องช้าที่สุดทันใดนั้นเอง ท่ามกลางความตึงเครียดที่แทบจะทำให้คนขาดใจ เสียงสัญญาณวิทยุสื่อสารที่ติดตั้งอย

ความมืดมิดภายในโกดังร้างยังคงทำหน้าที่เป็นม่านพรางตาชั้นเยี่ยมให้กับทุกสรรพสิ่ง บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความอับชื้นและกลิ่นเหม็นสาบของความเน่าเปื่อยที่สะสมมานานนับปี กลิ่นสนิมเหล็กผสมปนเปกับกลิ่นควันบุหรี่ราคาถูกที่ลอยอวลมาจากมุมวงเหล้าของกลุ่มอันธพาล สร้างความรู้สึกสะอิดสะเอียนจนแทบอยากจะอาเจียน ทว่าสำหรับสตรีที่นั่งอยู่ท่ามกลางเงามืดเพียงลำพังอย่างหมิงหลินเชี่ยน กลิ่นอันเลวร้ายเหล่านั้นกลับถูกปัดเป่าออกไปจากความสนใจจนหมดสิ้น หล่อนยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเก่าด้วยท่วงท่าที่สงบนิ่ง แผ่นหลังยืดตรงอย่างสง่าผ่าเผย ใบหน้าที่งดงามแม้จะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบฝุ่นและรอยช้ำจากการถูกกระแทก แต่ก็ยังคงความเยือกเย็นเอาไว้อย่างไร้ที่ติหมิงหลินเชี่ยนยังคงแสร้งทำเป็นถูกมัดอยู่อย่างแนบเนียน ซ่อนข้อมือที่เป็นอิสระไว้ด้านหลังพนักพิงเก้าอี้อย่างมิดชิด แม้ว่าเชือกป่านเส้นหนาที่เคยพันธนาการอิสรภาพของหล่อนจะถูกตัดขาดสะบั้นลงด้วยความอดทนและความเจ็บปวดไปแล้ว แต่หล่อนก็ไม่ได้ผลีผลามลุกขึ้นวิ่งหนีหรือแสดงท่าทีลุกลี้ลุกลนออกมาให้พวกเดนสังคมเหล่านั้นจับสังเกตได้ หญิงสาวรวบปลายเชือกที่ขาดรุ่ยเอาไว้ในกำมื