เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

เมื่อถ้อยคำประกาศิตอันเด็ดขาดและแสนจะเย็นเยียบประดุจคมมีดน้ำแข็งได้ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากริมฝีปากหยักลึกจนหมดสิ้น มวลอากาศภายในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเหอก็คล้ายจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ เหอผู่จั้งยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าแท่นไม้ยกพื้นสูง นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับที่เคยมืดมิดและเต็มไปด้วยรังสีแห่งจิตสังหาร บัดนี้กลับทอประกายความว่างเปล่าและสงบเงียบอย่างประหลาด มันเป็นความสงบที่เกิดขึ้นหลังจากพายุลูกใหญ่ได้กวาดทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างจนราบเป็นหน้ากลอง ชายหนุ่มหลุบตาลงมองตราหยกสลักลายพญามังกร ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตำแหน่งทายาทอันดับหนึ่งที่เขาวางทิ้งไว้บนโต๊ะไม้จันทน์หอมเป็นครั้งสุดท้าย สัญลักษณ์ที่ใครหลายคนในเมืองหลวงต่างหมายปองและพร้อมจะเข่นฆ่ากันเพื่อแย่งชิง ทว่าสำหรับเขาแล้ว มันกลับเป็นเพียงก้อนหินที่ถูกสลักลวดลาย เป็นเพียงโคลนตมที่พอกพูนไปด้วยความคาดหวังอันเห็นแก่ตัวและกรอบประเพณีที่เน่าเฟะ ซึ่งคอยฉุดรั้งจิตวิญญาณของเขาให้จมดิ่งอยู่ในหอคอยงาช้างอันมืดมิดมาแสนนานเมื่อพูดสิ่งที่ต้องการจนหมดสิ้น เหอผู่จั้งก็หมุนตัวหันหลังให้กับความเน่าเฟะของสังคมจอมปลอม แผ่นหลังกว้างที่ถูกห่อหุ้มด้

แสงอาทิตย์ยามสายสาดส่องลงมากระทบผืนดินสีแดงอิฐของศูนย์ฝึกซ้อมกีฬาทีมชาติแห่งแผ่นดินใหญ่ ไอความร้อนที่ระเหยขึ้นจากพื้นดินผสมปนเปกับกลิ่นหยาดเหงื่อของเหล่านักกีฬาที่กำลังเคี่ยวกรำร่างกายอย่างหนักหน่วง เสียงฝีเท้าที่ย่ำสลับไปมาอย่างรวดเร็วและเสียงไม้แร็กเก็ตที่หวดปะทะลูกสักหลาดดังประสานกันเป็นจังหวะที่คุ้นเคย ทว่าภายใต้บรรยากาศที่ดูเหมือนจะเป็นการฝึกซ้อมตามปกติ กลับมีคลื่นใต้น้ำแห่งความริษยาเริ่มก่อตัวเป็นรูปธรรมอย่างเงียบเชียบและน่าสะพรึงกลัว คลื่นมืดดำนี้แผ่ขยายออกไปครอบคลุมทุกตารางนิ้วของสนามฝึกซ้อม ทำให้อากาศที่ควรจะบริสุทธิ์กลับกลายเป็นความอึดอัดที่กดทับลงบนบ่าของทุกคน การแบ่งพรรคแบ่งพวกในแคมป์เก็บตัวเริ่มชัดเจนขึ้นอย่างไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไปต้นเหตุของคลื่นพายุแห่งความอิจฉาริษยานี้ไม่ใช่สิ่งอื่นใด นอกจากเหตุการณ์ประหลาดเมื่อเช้าตรู่ที่ผ่านมา การที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนผู้ทรงอำนาจและเย่อหยิ่งอย่างโค้ชซุน ยอมลดตัวลงมาก้มหัวประจบประแจงและนำอุปกรณ์ระดับพรีเมียมมามอบให้แก่สตรีหม้ายผู้มีประวัติด่างพร้อยด้วยตนเอง ถือเป็นการตบหน้าบรรดานักกีฬาหญิงที่มาจากตระกูลมีระดับอย่างแรงที่สุด พวกหล

ความเงียบสงัดที่เข้าปกคลุมคอร์ตดินเผาหมายเลขสามในยามบ่ายคล้อยนั้น ไม่ใช่ความเงียบอันเกิดจากความสงบสุข ทว่ามันคือความเงียบอันหนักอึ้งและตึงเครียดประดุจสายธนูที่ถูกน้าวลึกจนสุดกำลังและพร้อมจะดีดตัวออกไปทำลายล้างทุกสิ่ง ฝุ่นดินสีแดงอิฐที่ฟุ้งกระจายจากการพุ่งชนตาข่ายเหล็กของลูกเทนนิสอาบยาพิษเมื่อครู่ ค่อยๆ ลอยต่ำลงและร่วงหล่นกลับคืนสู่พื้นดินอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางสายตาของเหล่านักกีฬาและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนที่ยังคงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ทว่าผู้ที่ตกเป็นเป้าหมายของการปองร้ายอย่างหมิงหลินเชี่ยน กลับไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือหวาดผวาออกมาให้ใครได้เห็นแม้แต่น้อยหมิงหลินเชี่ยนกำไม้เทนนิสแน่น ฝ่ามือเรียวที่เต็มไปด้วยรอยด้านจากการเคี่ยวกรำอย่างหนัก บีบกระชับลงบนกริปหนังแท้สีดำสนิทที่เหอผู่จั้งเป็นผู้สั่งทำขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อหล่อนโดยเฉพาะ สัมผัสที่คุ้นเคยและพอดีมือของอาวุธชิ้นใหม่นี้ ราวกับกำลังถ่ายทอดพลังงานและความเชื่อมั่นอันมหาศาลเข้าสู่เส้นเลือดของหล่อน อดีตราชินีคอร์ตหญ้ายืนตระหง่านอยู่บริเวณเส้นเบสไลน์ แผ่นหลังยืดตรงและสง่าผ่าเผย นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับที่ทอดมองลอดผ่านตาข่ายกั้นสน

แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยที่สาดส่องลงมากระทบผืนดินสีแดงอิฐของศูนย์ฝึกซ้อมกีฬาทีมชาติแห่งแผ่นดินใหญ่ เริ่มทวีความร้อนแรงขึ้นประดุจเปลวเพลิงที่กำลังแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ ฝุ่นผงสีแดงที่ลอยฟุ้งกระจายอยู่ในมวลอากาศไม่ได้เกิดจากสายลมธรรมชาติที่พัดผ่าน ทว่ามันเกิดจากความบ้าคลั่งและการเคลื่อนไหวอันเกรี้ยวกราดของเหล่านักกีฬาที่กำลังสับเท้าวิ่งไปมาบนคอร์ตเทนนิส บรรยากาศในสนามซ้อมคุกรุ่นและเต็มไปด้วยความรุนแรงที่สาดใส่กันผ่านลูกเทนนิส ภาพการล้มกลิ้งคลุกฝุ่นอย่างหมดสภาพของกัวซู่ลี่ ไม่ได้ทำให้บรรดานักกีฬาหญิงจากตระกูลมีระดับเกิดความหวาดกลัวหรือยอมล่าถอย ทว่ามันกลับกลายเป็นดั่งน้ำมันเชื้อเพลิงชั้นดีที่สาดรดลงบนกองไฟแห่งความอิจฉาริษยาให้ลุกโชนและบ้าคลั่งมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ลูกสักหลาดสีเหลืองอมเขียวที่ถูกหวดข้ามตาข่ายมา ล้วนแฝงไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายและเจตนาที่จะทำร้ายร่างกายอย่างโจ่งแจ้ง ลูกเทนนิสนับสิบลูกถูกจงใจตีให้กระเด็นข้ามตาข่ายเหล็กเข้ามาตกเกลื่อนกลาดในอาณาเขตคอร์ตของหมิงหลินเชี่ยน เพื่อสร้างความเกะกะและเป็นอันตรายต่อการเคลื่อนที่ภายใต้ร่มเงาของต้นสนใหญ่ริมรั้วตาข่ายเหล็ก โค้ชซ

ความเงียบสงัดที่ทอดตัวลงมาครอบคลุมศูนย์ฝึกซ้อมกีฬาทีมชาติแห่งแผ่นดินใหญ่ในวินาทีนี้ ช่างเป็นความเงียบที่หนักอึ้งและบีบรัดโสตประสาทของผู้คนเสียยิ่งกว่าเสียงระเบิดกัมปนาท แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยที่สาดส่องลงมากระทบผืนดินสีแดงอิฐ ทวีความร้อนแรงขึ้นประดุจเปลวเพลิงที่กำลังแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างให้มอดไหม้ ทว่าความร้อนรุ่มจากธรรมชาติกลับไม่อาจเทียบเทียมกับความตึงเครียดที่แผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้วของบริเวณหน้าตาข่ายกั้นสนาม ฝุ่นผงสีแดงที่เคยลอยฟุ้งกระจายอยู่ในมวลอากาศ ค่อยๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินอย่างเชื่องช้า ราวกับว่าแม้แต่สายลมก็ยังต้องหยุดนิ่งเพื่อรับฟังคำพิพากษาอันแสนเด็ดขาดของผู้กุมอำนาจสูงสุดคำขาดที่เชือดเฉือนและทรงอำนาจของหัวหน้าโค้ชทำเอานักกีฬาทุกคนในที่นั้นหน้าซีดเผือด ถ้อยคำที่ประกาศกร้าวว่าจะไล่ผู้ที่สร้างความแตกแยกออกจากแคมป์ทีมชาติโดยไม่มีการประนีประนอม เปรียบเสมือนคมดาบเหล็กกล้าที่ฟาดฟันลงกลางแสกหน้าของบรรดานักกีฬาเยาวชนหญิงกว่ายี่สิบชีวิต ร่างกายของพวกหล่อนแข็งทื่อประดุจถูกสาปให้กลายเป็นรูปปั้นหิน เลือดในกายที่เคยสูบฉีดด้วยความโกรธแค้นและความอิจฉาริษยาพลันเย็นเฉียบและ