All Chapters of เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Chapter 211 - Chapter 220

วันสุดท้ายของการเก็บตัวในแคมป์ศูนย์ฝึกซ้อมกีฬาทีมชาติแห่งแผ่นดินใหญ่ผ่านพ้นไปพร้อมกับแสงอาทิตย์ยามอัสดงที่ทอแสงสีส้มอมแดงสาดส่องอาบไล้ไปทั่วผืนดินสีแดงอิฐ คอร์ตเทนนิสที่เคยคุกรุ่นไปด้วยพายุอารมณ์ หยาดเหงื่อ และการฟาดฟันอันดุเดือด บัดนี้กลับตกอยู่ในความสงบเงียบอย่างน่าประหลาด เสียงนกหวีดเป่ายาวที่เป็นดั่งสัญญาณยุติการฝึกซ้อมอันแสนทรหดมาราธอนดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ มันไม่ใช่เพียงแค่การจบสิ้นวันทำงานธรรมดา ทว่ามันคือเสียงระฆังที่ประกาศถึงการสิ้นสุดของช่วงเวลาแห่งการเตรียมตัวอันแสนยาวนานและเจ็บปวด คณะนักกีฬาทีมชาติเริ่มเก็บสัมภาระเตรียมตัวเคลื่อนย้าย บรรยากาศภายในหอพักนักกีฬาเต็มไปด้วยความตื่นตัวและความวุ่นวายที่แฝงไปด้วยความตื่นเต้น เสียงพับเสื้อผ้า เสียงรูดซิปกระเป๋าเดินทาง และเสียงฝีเท้าที่เดินขวักไขว่ไปมาดังประสานกันอยู่แทบทุกห้องหมิงหลินเชี่ยน หญิงสาวร่างเพรียวบางผู้อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้ออันแข็งแกร่งและจิตวิญญาณแห่งราชินีคอร์ตหญ้า กำลังยืนอยู่ภายในห้องพักที่เรียบง่ายของตนเอง นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับที่มักจะสาดประกายดุดันยามอยู่บนสนามแข่งขัน บัดนี้ทอประกายความสงบเงียบและ

คฤหาสน์ตระกูลฟางที่เคยโอ่อ่าและตั้งตระหง่านอย่างสง่างามใจกลางย่านที่ดินราคาแพงของมหานครปักกิ่ง สถานที่ซึ่งเคยเป็นดั่งศูนย์รวมของผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูง เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนาอันแสนจอมปลอมของคุณหญิงคุณนายที่สวมใส่เสื้อผ้าไหมเนื้อดี บัดนี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัดและกลิ่นอายแห่งความตายด้าน ประตูเหล็กดัดบานใหญ่ที่เคยเปิดต้อนรับรถยนต์หรูหราจากหลากหลายตระกูล บัดนี้ถูกปิดตายและลั่นกุญแจอย่างแน่นหนา ไม่มีใครหน้าไหนกล้าเฉียดกรายเข้ามาใกล้รั้วคฤหาสน์หลังนี้อีกต่อไป แม้แต่บรรดาคนรับใช้และคนงานในบ้านก็ต่างพากันก้มหน้าก้มตาทำงานด้วยความหวาดผวา ไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงฝีเท้าให้ดังเกินความจำเป็น บรรยากาศภายในคฤหาสน์ที่เคยมั่งคั่งกลับกลายเป็นสุสานคนเป็นที่กักขังความอัปยศอดสูเอาไว้อย่างมิดชิดภาพตัดมาที่คฤหาสน์ตระกูลฟาง ฟางซินจวี๋ต้องเก็บตัวเงียบอยู่แต่ในบ้านเพราะถูกสังคมชั้นสูงรังเกียจและคว่ำบาตรจากเรื่องอื้อฉาว ข่าวคาวเรื่องการลักลอบมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับบุรุษอื่นจนเป็นเหตุให้สารวัตรเหอผู่จั้งประกาศถอนหมั้นอย่างเป็นทางการ ได้แพร่กระจายไปทั่วทุกหัวระแหงของเมืองหลวงประด

ท้องฟ้าเหนือมหานครปักกิ่งเพิ่งเริ่มสางในเช้าตรู่ของวันสำคัญ วันแห่งการแข่งขันรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศมาถึงแล้ว ม่านรัตติกาลสีดำสนิทที่เคยปกคลุมเมืองหลวงอันกว้างใหญ่กำลังค่อยๆ ถูกลอกออกอย่างเชื่องช้า เผยให้เห็นเส้นขอบฟ้าที่เริ่มทอแสงสีเทาหม่นเจือด้วยประกายสีม่วงอ่อนและสีทองจางๆ อากาศในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงมีความเย็นเยียบที่บาดลึกเข้าไปถึงกระดูก ทว่ามันกลับเป็นความเย็นที่ช่วยปลุกเร้าสติสัมปชัญญะให้ตื่นตัวได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด หมู่บ้านนักกีฬาที่ถูกเนรมิตขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่อลังการเพื่อต้อนรับมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ ยังคงตกอยู่ในความเงียบสงัดประดุจเมืองบาดาลที่หลับใหล อาคารที่พักสูงตระหง่านหลายสิบหลังตั้งตระหง่านท้าทายสายลมหนาว ไร้ซึ่งความวุ่นวายและเสียงจอแจของผู้คนที่เคยพลุกพล่านในยามกลางวัน มีเพียงแสงไฟสีเหลืองนวลจากเสาไฟฟ้าริมทางที่สาดส่องกระทบละอองน้ำค้างบนยอดหญ้า สร้างประกายระยิบระยับประดุจผงอัญมณีที่ถูกโปรยปรายลงมาจากสรวงสวรรค์ความเงียบสงบในยามเช้าตรู่นี้ ไม่ใช่ความเงียบที่ไร้จุดหมาย ทว่ามันคือความเงียบสงัดก่อนที่พายุลูกใหญ่จะก่อตัวขึ้น มันคือช่วงเวลาแห่งการสะสมพลังงานแล

ความเงียบสงัดของยามเช้าตรู่ในมหานครปักกิ่งยังคงถูกห่มคลุมด้วยม่านหมอกสีเทาหม่น อากาศในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงมีความหนาวเย็นที่บาดลึกเข้าไปถึงกระดูก ทว่าสำหรับผู้ที่กำลังเคี่ยวกรำร่างกายอย่างหมิงหลินเชี่ยน ความหนาวเย็นนั้นกลับเป็นเพียงเครื่องกระตุ้นให้กล้ามเนื้อทุกมัดตื่นตัว ร่างเพรียวบางที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังวิ่งจ็อกกิ้งไปตามเส้นทางถนนรอบนอกของหมู่บ้านนักกีฬา ทุกย่างก้าวของหล่อนสม่ำเสมอและเต็มไปด้วยความมั่นคง ทว่าความสงบเงียบนั้นถูกทำลายลงด้วยเสียงเครื่องยนต์ทุ้มต่ำของรถตู้สีดำที่ขับตามหลังมาอย่างผิดปกติ ประสาทสัมผัสอันเฉียบคมของอดีตราชินีคอร์ตหญ้ารับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านมาจากรถคันนั้น หล่อนไม่ต้องหันกลับไปมองให้ศัตรูรู้ตัว ทว่าสัญชาตญาณดิบที่ถูกหล่อหลอมมาจากสมรภูมิการแข่งขันและการเอาชีวิตรอด ร้องเตือนหล่อนอย่างรุนแรงว่าภัยร้ายกำลังจะเปิดฉากขึ้นในไม่ช้าเมื่อรับรู้ถึงภัยคุกคาม หมิงหลินเชี่ยนไม่รอช้า เธอเปลี่ยนทิศทางกะทันหันและเร่งฝีเท้าวิ่งขึ้นสูงสุด หล่อนไม่ได้กรีดร้องด้วยความหวาดผวา และไม่ได้หยุดยืนตัวสั่นประดุจสตรีที่อ่อนแอ ทว่าสมองอันปราดเปรื่องของหล่อนคำนวณระยะห่าง

ความพยายามที่จะดิ้นรนต่อสู้ของหมิงหลินเชี่ยนสิ้นสุดลงเมื่อเรี่ยวแรงหยดสุดท้ายถูกสูบกลืนหายไปพร้อมกับลมหายใจที่สูดเอาละอองยาพิษอันร้ายกาจเข้าสู่ร่างกาย กลิ่นฉุนเฉียวอันตรายที่แฝงมากับผ้าขนหนูผืนหนาและสกปรกโสมมนั้น แทรกซึมลึกเข้าไปทำลายการรับรู้ทุกอย่างอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม สติสัมปชัญญะของอดีตราชินีคอร์ตหญ้าค่อยๆ เลือนรางลงประดุจเปลวเทียนที่ถูกพายุพัดกระหน่ำ ภาพของกำแพงอิฐสีแดงที่เปียกชื้นและใบหน้าอันเหี้ยมเกรียมของกลุ่มชายฉกรรจ์เบื้องหน้า เริ่มพร่ามัวและหมุนเคว้งอย่างไร้ทิศทาง สีสันของโลกใบนี้ผสมปนเปกันจนกลายเป็นเพียงเงาสีเทาหม่นที่ชวนให้วิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงหญิงสาวพยายามกะพริบตาเพื่อขับไล่ความมืดมิดที่กำลังคืบคลานเข้ามาบดบังวิสัยทัศน์ ทว่าเปลือกตาของหล่อนกลับหนักอึ้งประดุจถูกถ่วงด้วยก้อนหินนับพันชั่ง ขาทั้งสองข้างที่เคยหยัดยืนอย่างมั่นคงและทรงพลังบนพื้นคอร์ตดินเผา บัดนี้อ่อนยวบและสูญเสียการควบคุมไปอย่างสิ้นเชิง ความหนาวเหน็บจากอากาศยามเช้าตรู่ที่เคยปลุกเร้าความตื่นตัว ถูกแทนที่ด้วยความชาหนึบที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย กล้ามเนื้อทุกมัดที่เคยถูกเคี่ยวกรำมาอย่างหนักเพื