ตอนที่ 1 ร่างใหม่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่หลินโอบกอดเอาไว้ได้ในห้วงเวลาที่สติสัมปชัญญะขาดห้วง ภาพสุดท้ายที่สลักลึกอยู่ในความทรงจำคือแสงไฟหน้ารถที่สาดส่องเข้ามากระแทกสายตาจนพร่ามัว เสียงเบรกที่กรีดร้องแหลมบาดแก้วหู และแรงกระแทกมหาศาลที่ฉีกกระชากทุกอณูในร่างกาย รสชาติของคาวเลือดและความเจ็บปวดที่แสนสาหัสควรจะเป็นฉากสุดท้ายของชีวิตนักเทนนิสระดับโลกอย่างเธอ ทว่าในวินาทีที่เธอคิดว่าดวงวิญญาณได้หลุดลอยไปสู่ดินแดนอันว่างเปล่า ความรู้สึกเจ็บปวดระลอกใหม่กลับปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงมันไม่ใช่ความเจ็บปวดจากการถูกเหล็กบดขยี้ แต่มันคือความปวดร้าวที่แผดเผาอยู่รอบลำคอ ราวกับมีห่วงเหล็กร้อนระอุรัดตรึงจนกระดูกคอแทบจะแหลกละเอียด หลินพยายามเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้ง แต่กลับพบว่ามันยากลำบากเหลือเกิน ร่างกายของเธอต่อต้านทุกคำสั่งจากสมอง สิ่งแรกที่เธอรับรู้ได้คือความทรมานจากการขาดอากาศหายใจ ลำคอของเธอตีบตัน หลอดลมคล้ายถูกบีบอัดจนแคบลง เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าสู่ปอด แต่ลมที่พัดผ่านเข้าไปกลับกลายเป็นเพียงเสียงคลืดคลาดที่น่าสมเพชร่างที่นอนขดตัวอยู่บนพื้นเริ่มกระตุกเกร็ง สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดสั่งการให้เธออ้าปากกว้
اقرأ المزيد