เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80 のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

แสงแดดยามสายที่สาดส่องลงมาอาบย้อมสังเวียนดินสีแดงอิฐนั้น ร้อนแรงและดุดันราวกับต้องการจะแผดเผาทุกชีวิตที่ยืนอยู่บนนั้นให้มอดไหม้ ทว่าความร้อนรุ่มจากดวงอาทิตย์กลับไม่อาจเทียบได้กับอุณหภูมิแห่งความตึงเครียดที่กำลังปะทุเดือดอยู่ภายในสมาคมเทนนิสประจำมณฑล บรรยากาศรอบคอร์ตหมายเลขหนึ่งถูกห่อหุ้มด้วยรังสีแห่งการดูถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง บริเวณริมรั้วตาข่ายเหล็กด้านนอกคลาคล่ำไปด้วยฝูงชน ทั้งบรรดานักกีฬาตัวท็อป ผู้ฝึกสอน และพนักงานประชาสัมพันธ์ ที่ต่างพากันละทิ้งหน้าที่และหยุดการฝึกซ้อมทั้งหมด เพื่อมายืนเกาะรั้วรอคอยชมความพินาศของสตรีแปลกหน้า รอยยิ้มเย้ยหยันและเสียงกระซิบกระซาบที่เต็มไปด้วยความดูแคลนดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ทุกสายตาจับจ้องไปที่ร่างอวบอ้วนเทอะทะที่ยืนอยู่ท้ายคอร์ต ราวกับกำลังมองดูสัตว์ร้ายที่พลัดหลงเข้ามาในกรงขังและกำลังจะถูกขย้ำจนแหลกละเอียดณ กึ่งกลางของเส้นเบสไลน์ฝั่งตรงข้าม หลี่เหมย นักกีฬาหญิงมือหนึ่งของสมาคมผู้มีความหยิ่งผยอง ยืนสง่าอยู่ในชุดกระโปรงเทนนิสสีขาวสะอาดตา เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนรอยยิ้มอำมหิตที่มุมปาก มือเรียวบางเดาะลูกเทนนิสสีเหลืองอมเขียวลงบนพื้นดิน

แสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่สาดส่องลงมาอาบย้อมผืนดินสีแดงอิฐของสมาคมเทนนิสประจำมณฑลให้ทอประกายสีส้มอมแดง กลิ่นของดินที่เพิ่งถูกพรมน้ำและบดอัดจนแน่นลอยคละคลุ้งไปกับสายลมเย็น หมิงหลินเชี่ยนก้าวเดินลงสู่สนามฝึกซ้อมในฐานะสมาชิกอย่างเป็นทางการเป็นวันแรก ร่างกายที่อวบอ้วนและหนักอึ้งของเธอถูกสวมทับด้วยชุดกีฬาผ้าฝ้ายสีเทาหม่นที่ดูซอมซ่อและหลวมโคร่ง ทว่าท่วงท่าการก้าวเดินกลับเต็มไปด้วยความมั่นคงและสง่างาม ไม้เทนนิสรุ่นเก่าทำจากไม้เนื้อแข็งถูกสะพายไว้ด้านหลังอย่างทะมัดทะแมง บรรยากาศรอบคอร์ตดินที่เคยเงียบสงบ เริ่มคึกคักขึ้นเมื่อบรรดานักกีฬาตัวท็อปทยอยเดินทางมาถึง ทว่าไม่มีสายตาคู่ใดที่จะไม่จับจ้องมาที่สตรีร่างใหญ่ผู้นี้เมื่อการฝึกซ้อมเริ่มต้นขึ้น หมิงหลินเชี่ยนไม่ได้เข้าไปปะปนกับกลุ่มนักกีฬาวัยรุ่นเหล่านั้น เธอแยกตัวออกมาฝึกซ้อมการเคลื่อนที่ขั้นพื้นฐานและการเหวี่ยงไม้ลมอยู่บริเวณมุมหนึ่งของสนาม ทว่าการกระทำอันเงียบเชียบของเธอกลับไม่อาจรอดพ้นจากสายตาอันเฉียบแหลมของโค้ชผู้ฝึกสอนวัยกลางคน ชายผู้ซึ่งเคยดูถูกเหยียดหยามเธอ บัดนี้กลับยืนกอดอกจับตามองทุกท่วงท่าของเธออย่างไม่กะพริบตา เขามองเห็นการถ่ายเท

บรรยากาศรอบเก้าอี้พักนักกีฬาที่คอร์ตหมายเลขหนึ่งดูเหมือนจะถูกแช่แข็งไว้อย่างกะทันหัน หมิงหลินเชี่ยนยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้าความว่างเปล่าที่ควรจะมีไม้เทนนิสไม้รุ่นเก่าของเธอวางอยู่ แสงแดดยามสายที่สะท้อนลงบนผืนดินสีแดงอิฐขับเน้นให้เห็นร่องรอยการหายไปของอุปกรณ์คู่ใจอย่างชัดเจน กลุ่มนักกีฬาหญิงที่นำโดยหลี่เหมยยังคงยืนอยู่ไม่ไกลนัก พวกเธอพยายามทำตัวเป็นปกติด้วยการส่งเสียงคุยจ้อและหัวเราะคิกคัก ทว่าสายตาที่ลอบมองมายังหมิงหลินเชี่ยนเป็นระยะกลับเต็มไปด้วยความคาดหวังที่จะได้เห็นสตรีร่างใหญ่ฟูมฟาย ตะโกนด่าทอ หรือวิ่งไปฟ้องโค้ชด้วยความขวัญเสียทว่าหมิงหลินเชี่ยนหาได้ทำเช่นนั้นไม่แทนที่จะโวยวายหรือฟ้องโค้ชให้เป็นเรื่องราวใหญ่โต สตรีร่างอวบอ้วนในชุดวอร์มตัวโคร่งกลับค่อยๆ หันใบหน้ากลับมามองไปยังกลุ่มคนที่ยืนอยู่อีกฟากของสนาม ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของเธอนั้นช้าแต่เต็มไปด้วยอำนาจการกดดันที่เหนือชั้น หมิงหลินเชี่ยนกวาดสายตามองหน้าคนที่แกล้งเธอทีละคนอย่างเชื่องช้า ดวงตาคู่คมกริบท

แสงแดดยามสายที่สาดส่องลงมาอาบย้อมผืนคอร์ตดินสีแดงอิฐทวีความร้อนแรงและดุดันขึ้นทุกขณะ เปลวแดดเต้นระยับอยู่เหนือพื้นสนามที่ถูกบดอัดจนแน่น กลิ่นของดินแห้งแล้งผสมผสานกับความกดดันที่ลอยคละคลุ้งไปกับสายลม ท่ามกลางความตึงเครียดที่บีบรัดหัวใจของผู้คนนับสิบชีวิตริมสนาม หมิงหลินเชี่ยนยืนนิ่งรับฟังคำท้าทายอันหยิ่งยโสของหลี่เหมยด้วยความสงบที่น่าสะพรึงกลัว ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าพันคอสีตุ่นไม่มีร่องรอยของความหวาดหวั่นหรือความตื่นตระหนก มีเพียงดวงตาคมกริบที่เปล่งประกายเยียบเย็นและดุดันประดุจนักล่าที่มองเห็นเหยื่อเดินเข้ามาติดกับดักด้วยความเต็มใจ หญิงสาวไม่ได้ตอบโต้ด้วยการตะโกนด่าทอหรือแสดงอาการขลาดกลัว เธอเพียงแค่พยักหน้ารับคำท้าอย่างเด็ดเดี่ยว ท่วงท่าการขยับศีรษะของเธอนั้นราบเรียบทว่าแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้ผู้ที่เฝ้ามองต้องเผลอกลืนน้ำลายลงคอ"เตรียมตัวรับความพ่ายแพ้ของเธอได้เลย" หมิงหลินเชี่ยนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่ดังกังวานก้องไปทั่วบริเวณคอร์ตดินทันทีที่เอ่ยจบ อดีตราชินีคอร์ตหญ้าก็หมุนตัวหันหลังให้แก่คู่แข่ง เธอค่อยๆ ก้าวเดินฝ่าความเงียบงันมุ่งหน้าไปประจำตำแหน่งท้ายสนามฝั่งของ

เสียงหอบหายใจอันหนักหน่วงและแหบพร่าของหลี่เหมยดังสะท้อนไปทั่วบริเวณคอร์ตดินสีแดงอิฐ ท่ามกลางแสงแดดยามสายที่แผดเผาลงมาอย่างไร้ความปรานี เปลวความร้อนเต้นระยับอยู่เหนือพื้นสนาม ประสานกับอุณหภูมิแห่งความสิ้นหวังที่กำลังกัดกินจิตใจของนักกีฬาตัวท็อปประจำสมาคม เกมการแข่งขันดำเนินมาถึงจุดแตกหัก คะแนนบนกระดานจำลองในหัวของทุกคนคือหกต่อศูนย์ มันไม่ใช่เพียงความพ่ายแพ้ แต่มันคือการถูกทำลายล้างอย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งหนทางสู้ ไร้ซึ่งข้อแก้ตัวใดๆ ทั้งสิ้นหมิงหลินเชี่ยนยืนหยัดอยู่ ณ กึ่งกลางเส้นเบสไลน์ แผ่นหลังของเธอยังคงตั้งตระหง่านและผ่าเผยดุจขุนเขาที่ไม่สะทกสะท้านต่อพายุฝน ร่างกายที่อวบอ้วนและเต็มไปด้วยชั้นไขมันไม่ได้แสดงอาการอ่อนล้าหรือเหน็ดเหนื่อยให้เห็นเลยแม้แต่น้อย ลมหายใจของอดีตราชินีคอร์ตหญ้ายังคงราบเรียบและสม่ำเสมอ ดวงตาคมกริบของเธอจับจ้องไปยังลูกเทนนิสที่กำลังลอยละลิ่วข้ามตาข่ายมาด้วยเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายของคู่แข่ง มันเป็นลูกที่ไร้ทิศทาง ขาดน้ำหนัก และเต็มไปด้วยความสิ้นหวังสตรีร่างใหญ่ไม่ได้รีบร้อนก้าวเท้า เธอเพียงแค่ถ่ายเทน้ำหนักจากซ้ายไปขวาอย่างนุ่มนวล ย่อเข่าลงเล็กน้อยเพื่อ