แสงอาทิตย์ยามสายสาดส่องลงมายังถนนดินลูกรังที่ขรุขระของย่านตลาดสดในเขตชานเมือง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความจอแจและเสียงตะโกนเรียกแขกของบรรดาพ่อค้าแม่ขาย กลิ่นอายของยุคแปดสิบอบอวลอยู่ในอากาศ ทั้งกลิ่นควันไฟจากเตาถ่าน กลิ่นคาวปลาสด และกลิ่นหอมของแป้งทอดที่ลอยมาตามลม หมิงหลินเชี่ยนเดินปะปนไปกับฝูงชนด้วยท่วงท่าที่มั่นคงขึ้นกว่าวันก่อนๆ แม้ร่างกายที่อวบอ้วนจะยังคงสร้างความเทอะทะและดึงดูดสายตาเหยียดหยามจากผู้คนรอบข้าง แต่แววตาที่มองลอดผ่านปีกหมวกผ้าใบออกมากลับนิ่งสงบและทรงพลังอย่างประหลาด เธอไม่ได้ก้มหน้าหลบสายตาใครอีกต่อไป เพราะในใจของเธอมีเป้าหมายที่ชัดเจนและมีต้นทุนที่เพิ่งได้รับมาเป็นเกราะกำบังเป้าหมายแรกของเธอคือแผงขายเนื้อสัตว์ขนาดใหญ่ที่มีซากหมูและวัวแขวนเรียงรายอยู่ หมิงหลินเชี่ยนหยุดยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเขียงไม้ขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยร่องรอยการสับฟัน พ่อค้าเนื้อรูปร่างบึกบึนเงยหน้าขึ้นมองสตรีร่างอ้วนด้วยสายตาประเมิน ทว่าก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากทักทายอย่างหยาบคาย หมิงหลินเชี่ยนก็ยื่นมือที่อวบอูมออกไปชี้ที่เนื้อสันนอกชิ้นโตที่แดงสดและมีไขมันแทรกเพียงเล็กน้อย"เอาเนื้อส่วน
続きを読む