Lahat ng Kabanata ng Trapped on Unraveling Marriage: The Discarded Wife Wants Out: Kabanata 61 - Kabanata 70

Naniniwala si Janella na perpekto ang plano niya.“Ikaw at si Elle ang perpektong magkapareha. Siguradong magugustuhan ng mga tao ang kwento ng isang lalaking nagkamali pero sa huli ay bumalik sa tunay niyang minamahal.”“Puwede tayong mamuhay nang magkahiwalay nang matagal. Pagkalipas ng isa o dalawang taon, saka mo ilabas ang video na iyon. Kapag nagdiborsyo tayo, siguradong hindi maaapektuhan ang reputasyon mo.”Bahagya pa siyang ngumiti.“Vernon, alam ko kung gaano ka kagaling. Maliit na bagay lang ito para sa isang taong tulad mo. Kaya mo itong ayusin.”Nagsimula pa siyang magpinta ng magandang hinaharap para rito.“Kapag pinakasalan mo si Elle, makakakuha ka rin ng malaking suporta mula sa pamilya nila. Kapag nagsanib ang dalawang pamilya ninyo at nadagdag pa ang impluwensya ng pamilya nina Bryan sa Hong Kong, siguradong mabilis na aangat ang Rosewood.”Para sa isang taong tulad ni Vernon, tiyak na napakahirap tanggihan ng ganitong tukso.Alam ni Janella kung gaano nito pinahaha

Dahil sa halagang iyon, isang grupo ng mga tao ang buong gabing naghanap sa kanya. Nilibot nila ang buong lungsod at ginawa ang lahat ng makakaya para matagpuan ang kanilang pinakamamahal na munting dalaga.Hindi na kailangang pag-isipan pa ni Vernon kung paano siya titingnan ng ibang tao kapag nalaman nila ang nangyari.Ang kasabihang "bulag ang pag-ibig" ay hindi sapat para ilarawan kung gaano kabaliw ang sitwasyong ito.Wala siyang pakialam kung paano siya pagalitan kinaumagahan nina Alfred, Grace, ng lolo nito at ng iba pa.Magpapasalamat na siya kung walang makakakuha ng litrato niya at hindi ito magiging laman ng mga balita kinabukasan.Masyadong halata ang ekspresyon ni Vernon.Kahit si Janella na madalas ay mabagal makapansin sa mga ganoong bagay ay napansin iyon.Unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mukha."Huwag ka nang magalit."Bahagyang ngumiti si Janella."Nakalimutan ko lang talagang tawagan ka.""Akala ko kasi hindi ka na uuwi ngayong gabi, kaya lumabas ako nang hin

“Maam?”Biglang nag-iba ang mukha ni Manang Linda, parang gusto niyang ituro ang sarili at sabihing, “Ako?”Ngunit agad din siyang kumalma.Ang taunang sahod niyang malaki pagkatapos ng buwis ay sapat para turuan siyang manatiling composed sa kahit anong sitwasyon kahit pa harap siya ng asawa ng kanyang boss na may kakaibang mood araw-araw.Kaya mahinahon niyang sinabi.“Maam, nadapa po ako kaninang umaga.”Agad namang naniwala si Janella.“Ah? Nadapa ka? Nasprain ba ang paa mo?”“Gusto mo bang magpahinga ka muna ng isang araw?”Umiling si Manang Linda, parang wala lang ang lahat.“Hindi po na-sprain ang paa ko… pero parang nawalan po ako ng pandinig sa isang tenga.”“Paunti-unti lang po. Parang hindi ko narinig nang malinaw ang sinabi ninyo kanina.”Intermittent hearing loss.Napatawa si Janella.“Ha? Nadapa ka lang, ganyan na agad? Bakit hindi mo na lang sabihin concussion?”Kalmadong sumagot si Manang Linda.“Sa totoo lang po, una po ay intermittent hearing loss lang… pero ngayon p

Matapos iyon, tuluyan nang umalis si Joseph kasama ang kanyang ina.Si Janella mismo ang nag-book ng kanilang mga tiket sa eroplano, ngunit ni minsan ay hindi niya inalam kung saan ang kanilang destinasyon. Ang tanging bagay na pinagtuunan niya ng pansin ay ang napakataas na bayad sa bagahe.Hindi naman mabibigat ang mga maleta.Ang totoong nagpamahal sa bayarin ay ang mahigit pitumpu hanggang walumpung kilo ng gamit na ipinadala niya para kay Ana.Kung tutuusin, kung nahihiya si Ana na bumili ng mga ganoong bagay para sa sarili niya, darating pa rin ang araw na maghahanap siya ng lalaki.May mga uri ng babae na madaling maging target ng masasamang tao—mga babaeng may edad na, sabik sa pagmamahal, gutom sa pag-aaruga at may hawak na malaking halaga ng pera.At isa si Ana sa kanila.May mga pagnanasa rin ang babae.Hindi iyon nawawala dahil lamang sa pagtanda.Sa katunayan, habang lalo itong pinipigilan lalo itong nagiging mapanganib.Kaya nga sa loob ng napakaraming taon, mahigpit siy

Pagkatapos magbigay ng utos si Vernon, agad nang naunawaan ni Jay ang dapat gawin.Ilang medical staff ang mabilis na pumasok sa silid. Bagama’t iba-iba ang naging reaksyon nila sa likod ng kanilang mga maskara, masaya nilang nilagdaan ang kasunduan sa pagiging kumpidensyal kapalit ng napakalaking bayad.Sigurado si Vernon na hindi sila mangangahas magsalita nang kung anu-ano sa labas.Paulit-ulit na nahawakan ang kanyang mukha ng mga kamay na may suot na guwantes—mga ice pack, alcohol, medical spray at gauze.Bilang isang taong may matinding pagkamalinis, hindi ito ikinatuwa ni Vernon.Kahit alam niyang sterile ang mga gamit na iyon, hindi niya maiwasang makaramdam ng pagkadiri sa tuwing may ibang taong basta na lamang humahawak sa kanyang balat.“Kailan mawawala ito?” malamig niyang tanong habang may nakapatong na ice pack sa kanyang mukha.Responsableng sumagot ang doktor at detalyadong nagpaliwanag.“Kailangan pa pong maghintay nang kaunti. Hindi naman malaki ang sugat ninyo, pero