All Chapters of Trapped on Unraveling Marriage: The Discarded Wife Wants Out: Chapter 41 - Chapter 50

Ang alarm clock ay tumunog nang dalawang beses sa buong gabi.Sa pagitan ng mga sandaling iyon, tila humaba at lumiit ang oras na parang walang katapusan. Si Janella ay paulit-ulit na napapasuko sa pagod at emosyon. Minsan ay umiiyak, nagmamakaawa at sinasabi ang lahat ng maaaring sabihin upang mapakalma ang sitwasyon. At sa bawat pagkakataon, si Vernon ay tila sinusukat ang kanyang tibay bago lamang siya tuluyang bitawan kapag ang lahat ng magagandang salita ay nasabi na.Para siyang hinila mula sa kailaliman ng tubig, siya ay basang-basa, mabigat ang katawan at halos hindi makahinga. Ang kanyang katawan ay tila inihiga nang patag sa isang malamig na ibabaw at kahit ang simpleng tunog ng tik-tak ng orasan ay nagdudulot sa kanya ng panginginig parang may sumasabay na takot sa bawat segundo.Sa ganitong katahimikan, marahang tumawa si Vernon.“Honey you have such a poor sense of time.”May halong pang-aasar ang boses niya ngunit kasunod nito ang isang mas banayad na tono, parang sinusu

“May nangyari sa kapatid ko?”Bahagyang napakunot ang noo ni Janella habang nakatitig sa screen ng cellphone niya.Hindi dapat ganoon.Kung totoong may nangyari kay Joseph, matagal na sana siyang kinulit ng pamilya niya. Kilalang-kilala niya ang ina niyang si Ana. Noon pa man, kahit simpleng gasgas lang sa tuhod ng bunso niyang anak ay halos magwala na ito sa sobrang pag-aalala, para bang mamamatay na agad ang tao.Pero si Migz ay hindi iyong tipo ng taong magsisinungaling nang walang dahilan.Tahimik na napaisip si Janella bago niya muling tinawagan ang numero.Iisang numero pa rin iyon.Ngunit sa pagkakataong ito, ibang tao na ang sumagot.“Good afternoon, Maam! We are calling from—”Diretso niyang ibinaba ang tawag.Isang financial manager mula sa kung saang kompanya ang nasa kabilang linya. Tunog scam call. Napakakaraniwan. Halatang disposable number lang na pansamantalang ginamit ni Migz.Muli niyang binuksan ang green bubble ng kanilang chat.Wala na.Parang bula ring naglaho an

May mga pakinabang talaga ang pagiging mukhang maamong babae.Sa panlabas, si Janella ay tila isa lamang tahimik at madaling apihin na dalaga. Kaya bago pa man siya kumilos, walang sinuman sa loob ng silid ang makakapag-imagine na ang kamay niyang iyon ay tataas at babagsak nang diretso sa mukha ni Elle.Isang malutong na sampal.At pagkatapos noon, tila nag-freeze ang buong silid.Hanggang sa si Hara ang unang napasigaw, boses na puno ng pagkabigla at takot. Doon lang parang sabay-sabay na bumalik ang diwa ng lahat.“Ah—!”Mabilis na lumapit si Thomas at hinila si Janella palayo, halos nanginginig ang buong katawan niya.“Baliw ka ba?! Alam mo ba kung sino siya?!”Ang boses niya ay paos halos maputol sa sobrang kaba.Kung may walong buhay lang siya, hindi pa niya kayang kalabanin ang pamilya ni Elle. Ni anino pa lang ng pangalan nito ay sapat na para manigas siya sa takot.Hindi rin siya tanga. Sa mismong sandaling narinig niya ang mga salita ni Janella kanina, malinaw na sa isip niy

Limang minuto matapos umalis si Elle, nanatiling mabigat ang katahimikan sa silid.Parang kahit ang hangin ay natutong huwag gumalaw.Nang tuluyan nang makaupo sa gilid sina Thomas at Ana, parehong pilit na pinapaliit ang kanilang presensya saka lang muling nagkaroon ng boses ang lugar.Magulo ang mukha ni Ana. Hindi matukoy kung takot, guilt o pagod ang nangingibabaw.“Talaga bang magkikikpagdivorce ka kay Vernon? Ang galing-galing niya… ilang sampung milyon lang ‘yan para sa kanya. Kung hihingi ka ng tulong, hindi niya hahayaan na makulong ang kapatid mo.”Sandaling natahimik si Janella.Parang pinipigilan niya ang isang bagay sa loob niya, hindi emosyon kundi pagod.“Hindi mo pa rin ba nakikita ang sitwasyon?”Walang init ang kanyang boses. Wala ring lamig. Parang putol lang na pahayag.“Sa tingin mo ba walang maririnig ang pamilya niya tungkol dito? Ayaw na nilang makisali. At ngayon, ibinigay niyo pa sa iba ang leverage. Ako ang nadadamay sa gulo na ginawa niyo.”Napatawa si Thom

Hindi na nagdalawang-isip pa si Ana.Bahagya pang nanginginig ang kamay niya habang kinukuha ang bolpen sa ibabaw ng mesa, ngunit wala nang bakas ng pag-aatubili sa mga mata niya. Sa loob ng maraming taon, paulit-ulit niyang kinapitan ang isang pamilyang matagal nang wasak. Pilit niyang pinagdugtong ang mga relasyong unti-unti nang napupunit, umaasang balang araw ay babalik din sa dati ang lahat.Pero ngayong kaharap niya ang dokumentong iyon, saka niya lang tuluyang naunawaan na may mga bagay na kahit gaano mo pa piliting ayusin, mananatili pa ring sira.Dahan-dahan siyang pumirma.Kasabay noon ang tahimik na pagkaputol ng ilang dekadang emosyonal na pagkakakapit.At imbes na sakit ang maramdaman niya, kakaibang gaan ng dibdib ang dumaloy sa kanya.Parang sa wakas… nakalaya rin siya.Tahimik na pinagmamasdan ni Janella ang lahat.Walang emosyon ang mukha niya habang inilalabas ang dalawang bank card mula sa bag. Makinis ang kilos niya, elegante at kalmado na para bang hindi niya kabu