All Chapters of Trapped on Unraveling Marriage: The Discarded Wife Wants Out: Chapter 81 - Chapter 90

Ang pangunahing dahilan ng pagbawas ng puntos ay ang pabaya niyang pagtatapon ng mahahalagang ebidensya.Parang pumasok ka sa lahat ng pangunahing kurso sa unibersidad pero hindi ka sumipot sa mismong araw ng exam. Ngayon, puwede ka lang makakuha ng 59 puntos, na maituturing na pagpapakita ng pagiging maawain ng propesor sa kanyang paboritong estudyante.Paano siya makakagraduate kung ganoon siya kalimutin?Natatakot siya na baka lamunin siya nang buhay kapag umalis siya sa kanya.Tahimik na binilang ni Vernon ang oras. Alam niyang hindi siya iiwan ni Janella na walang sagot.Para kay Janella, malinaw na ipinapahiwatig lamang niya na tanga siya.Ang kanaryong matagal nang minamanipula ay tila naging walang muwang.Ngunit kahit ang kuneho, kakagat kapag nasusukol. Si Janella ay parang agila at hindi kayang tapatan ni Vernon, kaya nakatadhana na mapilas ang mga mata niya sa kanya. Malamig na nagsalita si Janella. “Ayokong makipag-usap sa’yo.”Ngumiti si Vernon at sumagot. “Marami akon

Mabilis na dumating ang mga taong ipinadala ni Vernon.Hindi lang basta dumating ang mga ito. Bago pa man iyon, binigyan muna nila si Janella ng isang cellphone. Kahit walang SIM card, sapat na iyon para mapasaya siya.Hawak-hawak ni janella ang cellphone, halos maiyak sa tuwa at buong lambing na nagsabi.“Honey, sa wakas bumalik ka na.”Mas totoo pa ang kanyang damdamin kaysa kapag kausap niya si Vernon.Ang taong nakatalaga sa pag-asikaso sa kanya ay si Secretary Lei.Mukha siyang nasa kwarenta, naka-suit at necktie, may maayos na ngiti sa mukha. Bahagyang nakayuko siya habang kaharap si Janella, kasama ang anim na mas batang staff.Si Lei ay higit dalawampung taon nang nagtatrabaho sa grupo. Noong una, kasama siya ni Alfred, pero kalaunan ay sumama siya kay Vernon. Isang tunay siyang beterano.Matapos matanggal ang isang junior manager na nagpakita ng kapangyarihan at pinigil ang pondo ni Janella, lahat sa kompanya ay naging maingat. Wala nang naglalakas-loob na galitin ang sumisik

Ngunit ngayon, kaya na niyang magpanggap ng pagiging mataas ang tingin sa sarili dahil sa kanyang katayuan bilang asawa ni Vernon.Hindi magpapaka-eksaherada si Janella na ipapakita pa ang pagiging independent niya, dahil baka lalo lang siyang magmukhang pakialamera.“Wag mo nang sabihin iyan, maupo na kayo. Ngayon ang araw ng pag-uwi ninyo kaya naghanda ako ng hiwalay na mesa bilang paalam na salu-salo.”Ngumiti siya nang bahagya at pabirong sinabi.“Para pagdating ninyo kay Vernon, hindi na kayo magreklamo tungkol sa akin.”Parang kahit sinong lalaking matagal nang nagtatrabaho sa opisina, kapag umabot na sa edad na trenta pataas ay nagkakaroon ng hindi magandang “bureaucratic jargon” sa pananalita.May ganitong ugali si Lei kaya mabilis siyang nagsabi na hindi siya nangangahas.“Hindi po, hindi po. Dahil si Sir Vernon mismo ang nagtanong kung bakit hindi pa pumupunta roon ang kanyang asawa. Ilang araw na rin niyang tinatanong iyon, kaya hindi na kami nagtagal. Hindi rin kasi sapat

“Akala ko kung ano na.”Tumawa si Vincent at sinabi.“Maliit na bagay lang pala ito tungkol sa pag-ibig ng mga kabataan. Walang dapat pagtalunan diyan.”Bahagyang nahiya si Ranz at sana ay magsasalita pa.Ngunit binigyan siya ni Bryan ng babalang tingin bago nagsalita kay Vincent.“Tama po kayo. Hindi naman malaking bagay kung may minamahal o asawa ang isang lalaki. Wala ring saysay ang pag-uungkat sa mga lumang tsismis.”Madaling nailihis ang usapan.Nang bumalik man ang paksa kalaunan, puro tungkol na ito sa proyekto at sa iba’t ibang malalaki at maliliit na usapin sa loob at labas ng bansa. May mga nagbalik-tanaw sa nakaraan at tumingin sa hinaharap, habang ang iba naman ay nagkuwento ng mga pinagdaanang hirap at tinamasa nilang tagumpay ngayon.Dahil sa sinasadya o hindi sinasadyang pagbubukod ng iba, halos walang pagkakataong makapagsalita sina Elle at Ranz.Tahimik lamang silang nakaupo at paminsan-minsang ngumiti nang alanganin.Samantala, si Vernon na siyang sentro ng usapan a

Sa huli, nainom din ni Janella ang mineral water na binili ni Vernon para sa kanya.Pinanood niya si Vernon habang naglalabas ito ng isang bote ng gamot mula sa bulsa ng kanyang suit.Sa tuwing nakikita niya iyon, hindi niya maiwasang mamangha.Parang mahiwagang bulsa ni Doraemon ang mga bulsa ng damit ng mga lalaki.Parang kayang maglaman ng kahit ano.“Sa susunod, puwede ka bang maglabas ng hair dryer?”“...”Akala ni Vernon ay mali ang kanyang narinig.“Ano ang sinabi mo?”“Wala.”Naramdaman ni Janella ang bahagyang panlalamig sa likod niya habang nakatingin sa bote ng mineral water sa kamay nito.Sa totoo lang, inihanda na iyon ni Manang Linda bago pa siya sumakay ng eroplano.Ngunit tumanggi siyang inumin iyon kahit anong pilit.Napakaespesyal ng lasa ng gamot.Hindi naman ito masamang lasa.Pero ang amoy nito ay sapat na para hindi niya mabuka ang bibig niya.Parang may tinik ng isda na nakabara sa lalamunan.Hindi naman siya pinilit ni Vernon.Dahan-dahan nitong binuksan ang ta