All Chapters of Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin: Chapter 111 - Chapter 120

"Three months ago?" mahina kong bulong habang napapahawak sa dibdib ko. Hindi ko maunawaan ang nakikita ko. Mabigat na napabuntong-hininga si Aodhan bago tumingin kay Thaddeus. "Someone has been updating her records," seryoso niyang saad. "And whoever did this... wanted her kept alive on paper." Tahimik ang buong server room matapos mabasa ang laman ng file. Tanging ang mahinang ugong ng mga makina ang maririnig habang nakatitig kaming lahat sa monitor. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maramdaman. Naguguluhan ako, kinakabahan, at higit sa lahat, maraming tanong ang sabay-sabay na umiikot sa isip ko. "Someone explain this to me," seryoso kong sabi habang nakatingin kina Aodhan at Victoria. "How can there be records from three months ago if Anthonia died years ago?" Napabuntong-hininga si Victoria at napahawak sa sentido niya. "That's exactly the problem," sagot niya habang nakatingin sa screen. "Either someone is maintaining these files for a reason... or we've been lied to

"No," mariin na saad ni Thaddeus habang nakatingin sa madilim na monitor. Bahagyang gumalaw ang panga niya at halatang pinipigilan niya ang galit na matagal nang naiipon. "This ends now."Walang nagsalita matapos iyon. Maging sina Victoria at Aodhan ay nanatiling tahimik habang pinapanood siya. Sa dami ng beses na nakatakas si Danford, ngayon ko lang nakita si Thaddeus na ganito kaseryoso.Agad siyang bumalik sa Crestwood kasama ang buong team. Pagdating pa lamang namin ay dumiretso na siya sa command room at inutusan ang lahat ng analyst, hackers, at field operatives na mag-report. Sa loob lamang ng ilang minuto ay napuno ng tao ang silid."I want every property, every shell company, every account, and every known associate connected to Danford," malamig niyang utos habang nakatayo sa harap ng malaking screen. "I don't care how old the information is. Dig everything up.""Yes, Boss," sabay-sabay na tugon ng mga tauhan.Tahimik akong nakaupo sa gilid habang pinagmamasdan siya. Hindi s

Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, nakita ko ang takot sa mga mata ni Danford.Hindi iyon halata para sa ibang tao. Kung hindi ko siya pinagmamasdan nang mabuti, malamang hindi ko rin mapapansin. Ngunit nang marinig niya ang ulat mula sa communication line at makita ang paglapit ng mga tauhan ni Thaddeus mula sa iba't ibang direksyon, bahagyang nagbago ang ekspresyon niya.Malamig na napangiti si Thaddeus habang unti-unting humahakbang pasulong. "Nowhere left to run, Danford," mababa niyang saad habang diretso ang tingin sa lalaki.Bahagyang natawa si Danford ngunit hindi na kasing kumpiyansa ng kanina. "You really think this is over?" tanong niya habang sinusubukang panatilihin ang kalmadong tono."It is," seryosong sagot ni Aodhan habang lumalapit mula sa kanan. Nakataas ang baril niya ngunit mas mabigat ang galit sa mga mata niya kaysa sa armas na hawak niya. "For once in your life, you're out of exits."Napalingon si Danford sa anak niya. Ilang segundo siyang n

Tahimik ang conference room ng Crestwood kinabukasan. Nakalatag sa malaking mesa ang lahat ng dokumentong nakuha namin mula sa underground facility. May mga medical records, surveillance reports, financial transactions, at dose-dosenang litrato na pinagdugtong-dugtong ng team ni Thaddeus buong magdamag. Ngunit imbes na mabawasan ang mga tanong namin, mas lalo lamang silang dumami. "Let's go over this again," seryosong saad ni Victoria habang itinuturo ang malaking digital board sa harapan. Nakakunot ang noo niya at halatang hindi rin siya nakatulog nang maayos. "Anthonia died years ago. That's the official record. Multiple witnesses confirmed it." Tumango si Aodhan habang nakasandal sa upuan. "Which is exactly why this doesn't make sense," dagdag niya habang pinagmamasdan ang mga dokumento. "Because someone continued using her identity long after her death." Napahawak ako sa sentido ko. Pakiramdam ko sasabog na ang ulo ko sa dami ng impormasyon. Una si Mom. Pagkatapos ang mg

Ilang araw na ang lumipas mula nang mahuli si Danford. Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, nakakalabas na ako nang hindi kinakailangang magtago. May mga bodyguards pa rin si Thaddeus sa paligid, ngunit hindi na katulad noon na bawat galaw ko ay may kasamang takot. Ngayon, nakaupo ako sa isang park habang pinapanood ang mga batang naglalaro sa malawak na damuhan. Tahimik. Payapa. Normal. Mga bagay na halos nakalimutan ko nang maranasan. "You look happy." Napahinto ako. Pamilyar ang boses. Masyadong pamilyar. Agad akong napalingon sa direksyon nito. At doon ko siya nakita. Nanigas ang katawan ko. "Maegan..." halos pabulong kong sambit habang nakatitig sa babaeng nakatayo ilang metro ang layo. Hindi siya nagbago. Nandoon pa rin ang matapang niyang aura. Nandoon pa rin ang kumpiyansa sa tindig niya. Ngunit may kakaiba. Parang may pagod sa mga mata niya na hindi ko nakita noon. Bahagya siyang napangiti bago dahan-dahang lumapit. "Relax," saad niya ha