All Chapters of Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin: Chapter 101 - Chapter 110

148 Chapters

Chapter 99: Meeting

Nanatili ako sa loob ng mga bisig niya habang unti-unting kumakalma ang magulong isip ko. Dati, kapag niyayakap ako ni Thaddeus, palagi kong iniisip na ginagawa niya lamang iyon dahil sa responsibilidad o dahil gusto niyang panatilihin akong ligtas. Palagi siyang malamig, kontrolado, at mahirap basahin. Kahit magkasama kami sa iisang silid, para bang may pader na naghihiwalay sa amin. Ngunit ngayon, iba. Ngayon ko napapansin ang maliliit na bagay na dati ay hindi ko binibigyang-pansin. Ang paraan ng marahan niyang paghaplos sa likod ko kapag kinakabahan ako. Ang paraan ng pagtingin niya sa akin bago siya magsalita, na para bang sinisigurado muna niyang ayos ako. Ang paraan ng paglapit niya sa akin nang hindi ko kailangang humingi ng tulong. Maliliit na bagay lamang iyon. Pero para kay Thaddeus, malaking bagay na ang mga iyon. Hindi siya lalaking mahusay magpahayag ng nararamdaman. Hindi siya mahilig sa matatamis na salita o romantikong mga pangako. Mas madalas niyang ipinap

Chapter 100: There's no need

"Well, single naman si Aodhan," casual kong sabi habang umiinom ng juice. Hindi ko pa man naibababa ang baso ay halos mabulunan na si Yuzu sa iniinom niyang kape. Napakapit siya sa dibdib niya habang sunod-sunod ang pag-ubo. Agad ko siyang tinapik sa balikat habang pinipigilan ang sarili kong matawa. "Yuzu, okay ka lang?" natatawa kong tanong. Mabilis siyang kumuha ng tissue at nagpanggap na parang walang nangyari. Ngunit kahit anong pagtatago ang gawin niya, kitang-kita ko pa rin ang pamumula ng kanyang mukha. Mula pisngi hanggang tainga ay halatang-halata na tinamaan siya sa sinabi ko. "W-what about him?" kunwari'y casual niyang tanong habang umiiwas ng tingin. Napangiti ako. "Ano'ng what about him? Ikaw itong biglang nabulunan." "Wala naman. Nagtatanong lang ako." "Talaga ba?" "Oo." "Sigurado ka?" "Oo nga!" Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Napahalakhak ako habang pinagmamasdan siya. Sa dami ng taon naming magkaibigan, kabisado ko na ang bawat kilos at eks

Chapter 101: Terrible Liar

Pag-uwi namin sa Crestwood ay tahimik lang ako. Hindi na rin ako nagtangkang magpanggap na okay lang ang lahat dahil masyadong marami ang nangyari sa loob ng isang araw. Ang mga sinabi ni Victoria tungkol kina Mommy, Dad, at Danford ay paulit-ulit na umiikot sa isip ko. Kahit anong pilit kong ituon ang atensyon ko sa ibang bagay, bumabalik pa rin ako sa parehong tanong.Paano kung totoo ang lahat?Paano kung maling tao ang sinisi sa loob ng maraming taon?Tahimik akong naglakad papunta sa sala habang si Thaddeus naman ay sumunod sa likuran ko. Nang maupo ako sa sofa, agad niyang napansin ang pagod sa mukha ko. Hindi ko man sabihin, alam kong nababasa niya ang bawat emosyon na pilit kong itinatago."You've been quiet since we left the café," mahinahon niyang sabi habang umuupo sa tabi ko at sinusuri ang mukha ko. Halata sa boses niya ang pag-aalala.Pinilit kong ngumiti kahit mabigat ang pakiramdam ko."I'm just tired," sagot ko habang iniiwas ang tingin sa kanya.Hindi siya agad nagsa

Chapter 102: You're not a monster

Nang mabuksan niya ang isang audio file, agad na napuno ng mga boses ang tahimik na silid. Dalawang lalaki ang nag-uusap. Hindi ko sila kilala, ngunit kilala nila si Danford. Pinag-uusapan nila ang perang ipinadala sa kanila, kung paano babaguhin ang mga ulat, at kung paano sisiguraduhing ang mga magulang ko ang lalabas na may kasalanan. Sa unang pagkakataon ay nakita kong bahagyang nanginginig ang kamay ni Thaddeus. Hindi dahil sa takot kundi dahil sa galit. Habang nagpapatuloy ang recording, mas lalo lamang humihigpit ang panga niya. Makalipas ang ilang minuto ay nagbukas siya ng isa pang folder. Lumang mga larawan iyon nina Mom at Dad. Nang makita ko ang mga iyon ay agad akong natigilan. Naroon sila sa beach, nakangiti habang magkahawak-kamay. May mga larawan habang nagta-travel sila at mayroon ding simpleng kuha habang sabay na kumakain sa isang maliit na restaurant. Wala akong makitang kahit anong bakas ng mga taong ipininta sa mga kwentong ipinaniwala sa amin noon. Hind

Chapter 103: He's my father

Hindi ako sigurado kung nakatulog ba si Thaddeus nang gabing iyon. Pagkatapos ng pag-uusap namin sa study room, nanatili siyang nakaupo roon habang tahimik na nakatitig sa laptop. Ilang beses ko siyang sinubukang yayain na magpahinga ngunit palagi lamang siyang umiiling. Wala na rin akong nagawa kundi hayaan siya. Kinabukasan, maagang-maaga akong nagising. Bahagyang sumilip ang sinag ng araw mula sa malalaking bintana ng penthouse ngunit kakaiba ang katahimikang bumungad sa akin. Karaniwan ay may mga staff na gumagalaw sa ibaba o kaya naman ay may maririnig akong tunog mula sa study room dahil maagang gumigising si Thaddeus. Ngunit ngayong umaga, iba. Napabuntong-hininga ako bago bumangon sa kama. Hindi ko na kailangang hulaan kung nasaan siya. Diretso akong naglakad papunta sa study room at tulad ng inaasahan ko, naroon siya. Nakatayo siya sa harap ng malaking bintana habang hawak ang isang baso ng kape. Nakasuot pa rin siya ng parehong damit kahapon. Nanlaki ang mga mata ko

Chapter 104: Bring me Tanya

"He's moving." Pagkasabi ni Victoria ng mga salitang iyon ay agad na bumigat ang hangin sa loob ng penthouse. Mahigpit na napakuyom si Thaddeus habang si Aodhan naman ay seryosong nakatingin sa cellphone. Kahit ako ay hindi mapakali. Masyadong matalino si Danford para basta-basta gumalaw nang walang dahilan. "Explain," malamig na utos ni Thaddeus habang diretso ang tingin sa harapan. Narinig namin ang malalim na buntong-hininga ni Victoria sa kabilang linya. "One of my informants saw several men leaving one of Danford's safe houses around three this morning," paliwanag niya habang halatang nagmamadali. "At first, akala namin normal relocation lang. But then more vehicles started moving." Nangunot ang noo ni Aodhan. "How many?" "At least eight." Napatingin ako kay Thaddeus. Hindi maganda iyon. Talagang hindi maganda. Kung walong sasakyan ang sabay-sabay na gumagalaw, ibig sabihin ay may malaking operasyon na nagaganap. "Do you know where they're going?" kalmadong tanong n

Chapter 105: Desperate

Nanatili ang mabigat na katahimikan sa loob ng Crestwood matapos makita ang litrato. Walang nagsasalita habang nakatitig ang lahat sa tablet na nakapatong sa mesa. Ang simpleng mensahe ni Danford ay sapat para sirain ang kaunting kapayapaang nahanap namin matapos mabunyag ang katotohanan. Si Thaddeus ang unang kumilos. Maingat niyang kinuha ang tablet mula sa kamay ko bago ito iniabot sa isa sa kanyang tauhan. "Run facial recognition on everyone in that room," utos niya sa seryosong tono habang diretsong nakatingin sa lalaki. "I want names, backgrounds, affiliations, and recent movements. If they're breathing, I want to know who they are." "Understood, Boss," agad na sagot ng tauhan bago mabilis na umalis. Nang maisara ang elevator, bumaling si Thaddeus kay Aodhan. Hindi na galit ang makikita sa mukha niya gaya kahapon. Mas nakakatakot ito ngayon dahil kalmado na siya. "Tell me everything you know about his remaining safe houses," diretsong sabi niya habang inaayos ang mangg

Chapter 106: Don't over think it

Ilang minuto kaming nanatiling tahimik matapos marinig ang voice message. Pakiramdam ko ay biglang bumigat ang hangin sa loob ng Crestwood habang paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko ang boses ni Danford. Hindi ko alam kung nagsasabi ba siya ng totoo o isa na naman itong panibagong laro para guluhin ang isip ko, pero sapat na ang pagbanggit niya kay Mommy para manikip ang dibdib ko. Mahigpit na hawak ni Thaddeus ang cellphone habang nakatitig sa audio file. Hindi siya nagsasalita ngunit halata sa matigas niyang panga na pinipigilan niya ang galit. Sa kabilang sofa naman ay tahimik na nakaupo si Aodhan, nakayuko habang tila may malalim na iniisip. Maging si Victoria ay hindi nagbibiro gaya ng nakasanayan niya. "What if he's telling the truth?" mahinang tanong ko habang hindi inaalis ang tingin sa screen. Pilit kong kinokontrol ang emosyon ko ngunit hindi ko maitangging may maliit na bahagi sa akin na gustong maniwala. "What if he really knows where Mom is?" Agad na napalingon sa

Chapter 107: Ambush!

"What now?" tanong ni Aodhan habang nakamasid sa kanya.Dahan-dahang iniangat ni Thaddeus ang tingin at ibinaling iyon sa aming lahat."Our surveillance team just confirmed movement in the area," malamig niyang saad habang inilalapag ang tablet sa mesa. "Multiple vehicles entered the property less than an hour ago."Nanikip ang dibdib ko.Kung totoo ang report, ibig sabihin ay may nangyayari roon ngayon.At sa unang pagkakataon matapos ang mahabang panahon, pakiramdam ko ay papalapit na kami sa lalaking matagal naming hinahanap.Halos isang oras matapos matanggap ang report mula sa surveillance team ay tuluyan nang nagdesisyon si Thaddeus na kumilos. Nasa command room kami ng Crestwood habang nakabukas sa malaking screen ang mapa ng property na itinuro ni Aodhan. Sunod-sunod ang pagpasok ng impormasyon mula sa mga tauhan ni Thaddeus at habang tumatagal ay lalo lamang tumitibay ang hinala nilang may nangyayari sa lugar na iyon. Tahimik ang lahat, ngunit ramdam ko ang tensyon sa bawat s

Chapter 108: He's using the dead!

Mula sa kinatatayuan ko ay nakita kong may dalawang armadong lalaki ang sumubok na harangin siya ngunit agad niya iyong napabagsak. Sa loob lamang ng ilang minuto ay napuno ng sigawan, yabag, at utos ang buong pasilidad.Sa gitna ng lahat ng kaguluhan ay hindi man lang ako binitawan ni Thaddeus. Kahit abala siya sa pagbibigay ng utos ay sinisiguro niyang nasa ligtas akong pwesto."Stay behind me," madiin niyang saad habang binabantayan ang bawat galaw sa paligid.Unti-unting humupa ang kaguluhan hanggang sa tuluyan nang natahimik ang pasilidad. Nang makasiguro ang mga tauhan na wala nang banta ay saka lamang kami nagpatuloy sa pinakaloob na bahagi ng underground facility.At doon, sa likod ng isa pang bakal na pinto, ay may naghihintay na katotohanang maaaring magbago sa lahat ng alam namin.Pagkabukas ng bakal na pinto ay agad na kumalat ang mga tauhan ni Thaddeus sa buong pasilidad. Nakataas ang mga baril nila habang maingat na sinusuri ang bawat sulok ng silid. Hindi ko maiwasang m

...

9 10 11 12 13

...

SCAN CODE TO READ ON APP