All Chapters of Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin: Chapter 131 - Chapter 140

148 Chapters

Chapter 129: It's Complicated

Napatawa ako nang mahina at napatingala sa kisame ng stairwell. Nakakatawa na lang talaga ang sitwasyon namin ngayong gabi. Isang babaeng akala naming patay ay biglang bumalik at ngayon ay para kaming dalawang taong hindi alam kung paano haharapin ang mga pagbabagong dala nito. "Of course it's complicated," sagot ko habang muling tumitingin sa kanya. "A woman you thought was dead suddenly came back to life. Kahit sino magugulo." Nanatili siyang tahimik habang nakikinig sa akin. Hindi niya ako pinutol o kinontra. Para bang alam niyang kailangan ko munang ilabas ang lahat bago kami makausad mula rito. "I hugged her because she broke down," paliwanag niya habang mabigat ang boses. Bahagyang sumikip ang panga niya nang maalala ang nangyari kanina. "She just learned that her sister died carrying her identity." Napayuko siya sandali bago muling nag-angat ng tingin. Sa unang pagkakataon ngayong gabi, hindi ko nakita ang malamig at makapangyarihang Thaddeus na kinatatakutan ng lahat.

Chapter 130: I wasn't the woman

Pareho kaming napahinto ni Thaddeus nang makita si Anthonia sa kabilang dulo ng hallway. Tahimik lamang siyang nakatayo malapit sa malaking bintanang tanaw ang mga ilaw ng siyudad habang nakasuot ng simpleng cardigan. Halatang kakalabas lamang niya mula sa medical wing dahil maputla pa rin ang mukha niya at may bakas ng pagod sa mga mata. Awtomatikong humigpit ang hawak ko sa kamay ni Thaddeus nang makita siya. Hindi ko iyon sinasadya ngunit kusang kumilos ang katawan ko bago pa man makahabol ang isip ko. Nang mapansin ko ang ginawa ko ay agad akong napahiya sa sarili ko dahil pakiramdam ko ay para akong batang natatakot maagawan ng isang bagay na matagal nang pinanghahawakan. Sa halip na bitawan ang kamay ko ay mas lalo lamang iyong hinigpitan ni Thaddeus. Bahagya akong napatingin sa kanya at umaasang hindi niya napansin ang reaksyon ko. Ngunit nanatili lamang siyang nakatingin kay Anthonia habang seryoso ang ekspresyon ng mukha niya. Napansin marahil ni Anthonia ang tensyon

Chapter 131: The Truth Anthonia Never Told

Unti-unti akong natigilan sa narinig. At sa paraan ng pagtitig ni Anthonia sa akin, pakiramdam ko ay sasabihin niya ang isang bagay na tuluyang magpapabago sa lahat. Nanatili akong tahimik habang hinihintay ang susunod niyang sasabihin. Hindi ko alam kung bakit ngunit bigla akong kinabahan. Pakiramdam ko ay may bahagi ng nakaraan ni Thaddeus na matagal nang nakatago at ngayon lang mabubuksan. Napabuntong-hininga si Anthonia bago sandaling tumingin sa malaking bintana sa tabi namin. Ilang segundo siyang nanatiling tahimik na para bang inaayos muna niya ang mga alaalang matagal na niyang hindi binubuksan. "When people talk about me and Thaddeus," mabagal niyang simula habang nakapako ang tingin sa madilim na kalangitan sa labas, "they always assume we had some grand love story." Bahagya siyang napangiti. Ngunit hindi iyon masayang ngiti. Parang ngiti iyon ng isang taong matagal nang tinanggap ang katotohanan. "The truth is, we were young," pagpapatuloy niya habang ibin

Chapter 132: The One Waiting Outside

At sa unang pagkakataon simula nang magsimula ang gabing ito, bahagyang nabawasan ang takot na kanina pa mahigpit na nakayakap sa puso ko.Nanatili akong tahimik habang pinoproseso ang lahat ng sinabi ni Anthonia. Hindi ko alam kung dapat ba akong makaramdam ng ginhawa o mas lalo pang malito. Ngunit isang bagay ang sigurado ako—wala akong naramdamang kasinungalingan sa mga salita niya.Napansin marahil ni Anthonia ang pagbabago ng ekspresyon ko dahil bahagya siyang ngumiti. Hindi iyon malaking ngiti o iyong tipong pilit na nagpapagaan ng sitwasyon. Isa lamang iyong simpleng ngiti ng isang taong alam na may nabawasan na kahit kaunti sa bigat na pasan ng kausap niya."You love him," mahina niyang sabi habang nakasandal sa sofa. Hindi iyon tanong kundi isang obserbasyon. "I can see it every time you talk about him."Napayuko ako at napangiti nang mahina.Hindi ko na itinanggi.Wala na ring silbi."Yeah," pag-amin ko habang naglalaro ang mga daliri ko sa laylayan ng manggas. "More than I

Chapter 133: Home

Agad na natigilan si Thaddeus matapos marinig ang sinabi ko. Bahagyang kumunot ang noo niya habang tila sinusubukang alalahanin kung ano ba talaga ang pinag-usapan namin ni Anthonia. "She defended me?" ulit niya habang nakatingin nang diretso sa akin. Halatang hindi niya inaasahan ang sagot ko. "That's a first." Napatawa ako nang mahina at napasandal sa sofa. Pagkatapos ng lahat ng luha, tampuhan, at pag-aalala ngayong gabi, pakiramdam ko ay ngayon lang ako muling nakahinga nang maayos. "She said a lot of things," sagot ko habang pinagmamasdan siya. "But I think the most important one is that I never replaced anyone." May kung anong dumaan sa mga mata niya matapos marinig iyon. Pagod, ginhawa, at kaunting sakit ang sabay-sabay na sumilay sa ekspresyon niya. Para bang matagal na niyang gustong sabihin iyon sa akin ngunit hindi niya alam kung paano. Dahan-dahan siyang umupo sa tabi ko at sumandal sa sofa. Hindi siya agad nagsalita at sa halip ay pinagmasdan lamang niya ang magkaha

Chapter 134: The Morning After

Nagising ako dahil sa init na nakapalibot sa katawan ko.Ilang segundo akong nanatiling nakapikit habang pilit na inaalala kung anong oras na ba at paano ako nakatulog. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko at parang ayaw pang gumalaw ng katawan ko matapos ang mahabang gabing puno ng emosyon.Nang unti-unti akong magmulat ay agad kong napansin ang isang braso na nakapulupot sa baywang ko.Si Thaddeus.Mahimbing pa rin ang tulog niya habang nakayakap sa akin na para bang natatakot siyang mawala ako kapag binitiwan niya. Nakabaon pa ang mukha niya sa buhok ko at ramdam ko ang mabagal niyang paghinga sa batok ko.Nanatili lamang akong nakatingin sa kanya nang ilang sandali.Hindi ko alam kung gaano katagal.Marahil ilang minuto.Marahil mas matagal pa.Pagkatapos ng lahat ng nangyari kagabi, pakiramdam ko ay ngayon ko lamang siya nakitang tunay na payapa.Walang galit.Walang iniisip na negosyo.Walang problema tungkol kay Danford.Walang multo ng nakaraan.Siya lang.At kami.Dahan-daha

Chapter 135: Dissapeared

Hindi pa man tuluyang natatapos ang birthday surprise ni Thaddeus ay biglang nag-vibrate ang cellphone niya sa ibabaw ng mesa. Napansin ko agad ang pagbabago ng ekspresyon niya nang makita ang pangalan ng tumatawag. Agad niyang dinampot ang telepono at itinapat sa tainga."Speak," malamig niyang sabi habang nakatitig sa malayo. Habang tumatagal ang tawag ay unti-unting tumitigas ang panga niya. Napalitan ng seryosong ekspresyon ang kanina lamang ay kalmadong mukha niya.Agad akong napatayo mula sa kinauupuan ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari ngunit sapat na ang reaksyon niya para kabahan ako. Bumilis ang tibok ng puso ko habang hinihintay siyang magsalita."What's wrong?" tanong ko nang ibaba niya ang tawag. Lumapit agad ako sa kanya at hinawakan ang braso niya. "Thaddeus, anong nangyari?"Nanatili siyang tahimik nang ilang segundo bago tumingin sa akin. Madilim ang ekspresyon niya at halatang may pinipigilang galit. Nang tuluyan siyang magsalita ay para akong binuhusan ng mal

Chapter 136: When Will It End?

Tuluyan akong napaluhod sa sahig habang nakatitig sa monitor. Parang biglang nawalan ng lakas ang mga tuhod ko at hindi ko na kayang manatiling nakatayo. Sunod-sunod na ang mga rebelasyong dumarating at pakiramdam ko ay wala nang natitirang matibay na katotohanan na maaari kong panghawakan. "Kailan ba matatapos ang lahat ng ito?!" sigaw ko habang tuluyang pumapatak ang mga luha ko. Nanginginig ang balikat ko at hirap na akong kontrolin ang emosyon ko. "Pagod na pagod na ako!" Agad na lumapit si Thaddeus sa akin. Lumuhod siya sa harapan ko at hinawakan ang magkabilang balikat ko habang pilit akong pinapakalma. Kita ko ang pag-aalala sa mga mata niya ngunit maging siya ay halatang nahihirapan na rin sa lahat ng nangyayari. "Tanya, look at me," mariin niyang sabi habang maingat na itinataas ang mukha ko. Mahigpit ngunit banayad ang hawak niya. "Breathe." Napailing ako habang umiiyak. "Paano ako hihinga nang maayos?" putol-putol kong tanong habang pinupunasan ang mga luha ko. "Tuwi

Chapter 137: The Experiment

Muling nagsalita ang lalaki habang may binabasang dokumento sa harap niya. "The objective remains unchanged," pagpapatuloy niya habang sinusulyapan ang papel. "Phase One begins immediately." Bahagyang nanginig ang paghinga ko habang nakatitig sa monitor. Dahil sa likod ng doktor ay may dalawang batang babae na magkahawak-kamay. Pareho silang mukhang wala pang sampung taong gulang. Pareho silang may mahabang buhok. Pareho silang may mukha ng Sevilla. Ngunit isa lamang sa kanila ang nakatingin nang diretso sa camera. At sa paraan ng pagtitig niya... Parang alam niyang balang araw ay may makakakita sa video na iyon. Parang alam niyang balang araw... May maghahanap ng katotohanan Nanatili kaming nakatitig sa monitor habang nagpapatuloy ang video. Walang nagsasalita at tanging ang boses lamang ng lalaking nasa laboratory coat ang maririnig sa buong conference room. Habang tumatagal ay mas lalo kong nararamdaman ang bigat ng kung anumang lihim ang nakatago sa likod ng

Chapter 138: The Symbol

"My mother died when I was young," mahina niyang sabi habang namumuo ang luha sa mga mata niya. Bahagya siyang napailing na para bang ayaw niyang paniwalaan ang nakikita. "At least... that's what my father told me." natahimik ang buong silid. Biglang napakunot-noo si Thaddeus nang may mapansin siya sa video. Agad siyang lumapit sa screen at itinuro ang isang maliit na simbolo sa kuwelyo ng babae. "Zoom in." At nang luminaw ang simbolo... Tuluyan siyang nanigas. "Zoom in." Malamig ang boses ni Thaddeus habang nakatitig sa monitor. Hindi niya inaalis ang tingin sa maliit na simbolong nakikita sa kuwelyo ng babae. Halata sa mukha niya na may naalala siyang mahalagang bagay. Mabilis namang sinunod ng technician ang utos. Unti-unting lumaki ang larawan hanggang sa maging malinaw ang simbolo. Tahimik ang buong conference room. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita habang hinihintay kung ano ang sasabihin ni Thaddeus. Nang tuluyan nang luminaw ang imahe ay agad siyang naniga

...

10 11 12 13 14 15

SCAN CODE TO READ ON APP