Paalis na sana ako sa lababo para hugasan ang hiwa, nang biglang mamatay ang lahat ng ilaw sa kusina. Binalot ako ng kabit-kabit na dilim, at kasabay niyon ay ang tunog ng isang mabigat na yabag sa mismong likuran ko. “You’re sloppy,” bulong ni Uncle Thad. Ang lalim ng boses niya, dinala ng hangin sa mismong tainga ko habang binalot kami ng dilim sa kusina. “Uncle… ‘yung kuryente biglang—” “Forget the lights,” pagputol niya. Mababa ang tono, malamig, pero may mabigat at delikadong presensya. Dahan-dahan niyang iniharap ang katawan ko sa kanya, pilit akong pinaharap hanggang sa ang ibabang bahagi ng likod ko ay madiin sa malamig na gilid ng lababo. “Uncle, daliri ko, it’s bleeding—” “I know. Shut up and hold still.” Hinawakan niya ang pulso ko, mahigpit at hindi matitinag ang pagkakahawak. Sa isang swabe at kalkuladong galaw, itinaas niya ang kamay ko at idiniit ang dumadagidang daliri ko sa mga labi niya. Napasinghap ako, ang bakante kong kamay ay agad na napakapit sa
Mehr lesen