Alle Kapitel von Devoured by my Dangerous Guardian: Thaddeus Hardin: Kapitel 31 – Kapitel 40

Iniwan ko lang siyang tulalang-tulala doon sa coffee shop. Hahahahaha! Kung makikita lang niya ang mukha niya right now, daig pa ang nakakita ng multo! Naglakad na ako pabalik sa mansyon para mag-cardio ulit. Pagpasok ko, naabutan ko si Manang na naghahanda na para sa tanghalian. Hala, ganoon pala kami katagal nagtambay sa coffee shop? “Manang, nasaan po si Aodhan at si Uncle Thad?” tanong ko habang sumisilip sa niluluto niya. “Ah, si Sir Thaddeus umalis ulit, may business daw. Ipagbilin ko raw sa’yo na baka gabi na siya makauwi. Si Aodhan naman, lumabas din… naka-black na naman,” sagot ni Manang habang nag-aayos ng mga plato. What?! Solo-flight ako sa bahay ngayon? Hayyy, pero deadma. I have my own mission to focus on. Mabilis na lumipas ang oras. Pagpatak ng alas-singko ng hapon, bumaba na ako ng kwarto dahil sakto namang nag-text ang sundo ko. > **From: Cody** > *I’m here.* Napairap na lang ako sa screen ko habang naglalakad pababa. Ang suot ko ngayon? Isang black satin tan

“Uncle, nasasaktan ako…” naiiyak kong boses, pilit na tinatakpan ang sarili ko gamit ang coat niya. “Laro lang ‘to, promise! Walang nangyari sa amin, nagulat lang ako kaya ako natumba sa kanya!” Binalingan ako ni Uncle Thad, ang kanyang mukha ay seryoso at walang kaatubiling galit—ngunit sa likod ng talim ng kanyang mga mata ay ang umaalab na selos na pilit niyang ibinabaon sa talim ng kanyang boses. bakit ayaw pa niyang ipahalata, ayaw pa niyang aminin na nababaliw siya sa isiping may ibang lalaking lumalapit sa akin. “A game? You think turning yourself into a cheap whore in a filthy room like that is a game?! Who gave you the right to degrade yourself like this?!” bulyaw niya, ang panga niya ay nag-iigting sa tindi ng emosyong pilit niyang itinago. Humarap siya kay Aodhan na nasa likod, bago muling ibinalik ang nanlilisik niyang mga mata sa akin, at sa pagkakataong ito, alam kong wala na akong kawala. "Bakit ba?! wala ngang nangyari.. I would never!" pabalang kong sagot sa

Sa tindi ng shock, sakit, at nag-uumapaw na sarap mula sa huling palo na iyon, tuluyan nang bumigay ang katawan ko. Kahit naka-blind fold ako, naramdaman ko ang marahas na pag-angat ng balakang ko habang ang kiffy ko ay tuluyang nag-squirt nang napakarami—dumaloy ang mainit na likido sa ibabaw ng hita niya, basang-basa at walang kontrol habang nanginginig ako sa ibabaw niya."Did you learn your lesson, Tanya?" malamig at seryoso niyang tanong habang mariin akong ipinapadikit sa dambuhala at matigas niyang kargada. "Answer me properly.""Y-Yes... Uncle T-Thad... I-I learned my lesson. I'm sorry," nanginginig at paos kong sagot, habang ang laway ko ay tumutulo pa rin sa gilid ng labi ko."Good. Because if I ever see you looking at another man the way you looked at that boy today, I won't just stop at spanking you," he growled deeply, his possessiveness suffocating me. "Do you understand? You belong to me, Tanya. Say it. Let me hear it.""I-I'm yours, Uncle... sa'yo lang ako... p-please.

Nang makaalis si Uncle Thad, nanatili pa ako ng kaunting oras sa garden para magmuni-muni. Nakatulala lang ako sa mga halaman, pilit na iniaalis sa isip ko ang tindi ng parusa niya kagabi at ang sakit ng mga sinabi niya. Pero nang magbabandang 1:00 PM na ng hapon, dinalaw na ako ng matinding boredom kaya nagpasya akong pumasok sa loob at dumiretso sa library niya. Nagsimula akong magkalikot sa mga estante at sa mga drawer ng desk niya para maglibang. Sa pinakailalim na bahagi, may nakapa akong lumang leather binder. Isang lumang photo album. Dahan-dahan ko iyong binuksan. Sa likod mismo ng front cover, may nakasulat na kupas na berso gamit ang pluma: > *To my Love, Anthonia Hardin.* Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. *Anthonia?* *Who’s Anthonia?* bulong ko sa hangin Nilipat ko ang susunod na pahina at halos mabitawan ko ang album. Bumungad sa akin ang mga picture ni Uncle Thad noong nasa 20s pa lang siya. He looked so young, pero hindi iyon ang nakakuha ng pansin ko—kun

Dugo. Napakaraming dugo. *B-Bakit… bakit may dugo? Hindi ko pa naman buwan…* Nagbuhol-buhol ang takot sa utak ko. Hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling ang ganoon karaming likido. “M-Maegan…” nanghihina, gumaralgal at halos pabulong na ang boses ko. Tumingala ako sa kanya, pilit na inaabot ang laylayan ng palda niya habang lumuluha. “S-stop… please… bakit… bakit ako dinudugo…?” Napatigil si Maegan. Napayuko ang dalawa niyang alipores. Nang makita nila ang mabilis na pagkalat ng pulang likido na pumapalibot na sa buong katawan ko, sabay-sabay na nagbago ang kulay ng kanilang mga mukha. Nawala ang mapang-aping tapang; napalitan ng purong takot at sindak. “G-Girl… dinudugo siya nang malala… Anong gagawin natin?!” nanginginig at natatarantang bulong ng isa. “Umalis na tayo! Bilisan niyo bago may makakita sa atin!” utos ni Maegan, na gulat at takot din sa nangyayari. *BOOM!* Hindi pa sila nakakahakbang patungong pinto nang nayanig ang buong banyo. Ang solidong pinto ng restro