All Chapters of อ๋องขี้โรคกับสตรียอดนักฆ่า: Chapter 21 - Chapter 24

ระหว่างทางกลับจวนนั้น ขณะที่รั่วซีอันกำลังจะก้าวเท้าขึ้นรถม้าซึ่งกำลังจอดรออยู่หน้าประตูวัง หนิงเฉิงเห็นเช่นนั้นก็รีบสาวเท้าตามมาติด ๆ “ช้าก่อน!” รั่วซีอันชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะเบี่ยงกายหันมาหาต้นเสียง พบว่าเป็นน้องสาวต่างบิดา นัยน์ตาคู่นั้นพลันเปล่งประกายขึ้นราวกับเจอเรื่องประหลาดใจ แต่ท่าทางของนางกลับยังคงสงบนิ่งดังเดิม “เมื่อครู่ เหตุใดท่านจึงต้องอ่อนข้อให้หนิงอัน” หนิงเฉิงเชิดหน้าถามรั่วซีอันตามตรง หากวันนี้นางไม่ได้คำตอบ คงมิอาจข่มตาหลับ ทว่ารอยยิ้มบางเบาพลันปรากฏขึ้นภายใต้หน้ากากทองคำรูปหางหงส์นั่น “คำพูดเหลวไหลพวกนั้น… เจ้าเชื่องั้นหรือ?” รั่วซีอันหยั่งเชิงถาม หนิงเฉิงไม่หลบสายตา มือเรียวกำหมัดแน่น “ข้าเชื่อในสิ่งที่ข้าเห็น” นางเอ่ยเสียงแข็ง รั่วซีอันยกยิ้มที่มุมปากอีกครั้ง รอยยิ้มนั้นฉายแววเจ้าเล่ห์เหลือคณา “เจ้าเห็นสิ่งใด?” นางเอ่ยช้าแต่ชัด พลางมองลึกเข้าไปในดวงตาแข็งกร้าวคู่นั้น ราวกับจะเค้นถามเอาความจริง “ท่านอย่ามาแกล้งโง่” รั่วซีอันแสร้งปั้นหน้าซื่อ นางเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้หนิงเฉิงมากขึ้นทีละนิด จนอีกฝ่ายแทบกลั้นลมหายใจ “แล้วอย่างไร?” นางเว้นช่วงเล็กน้อย ชั่ววินาทีนั้

ณ เรือนรับรอง เพลาพลบค่ำเข้ามาเยือน เรือนรับรองเริ่มครึกครื้นด้วยการจัดเตรียมอาหาร ส่วนซีเหอก็เอาแต่ฝึกดาบรำกระบี่ตามคำสั่งของรั่วซีอัน ทางฝั่งหนานกงซีเย่วก็นั่งเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกอย่างผ่อนคลายแถวชานเรือน ทันใดนั้น ชิงอวี่ก็เดินเข้ามาหาเขาอย่างระแวดระวัง ชิงอวี่โค้งคำนับ ผู้เป็นอ๋องเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ “ได้ความว่าอย่างไร” หนานกงซีเย่วเอ่ยถามอย่างมีความหวัง ชิงอวี่ส่ายหน้าเบา ๆ “คนของหอวาดพิรุณบอกว่าประมุขหอออกไปทำภารกิจสำคัญยังไม่กลับ ส่วนภารกิจอะไรนั้น... พวกเขาไม่ยอมปริปากบอกเลยสักคำขอรับ” นางไม่อยู่ในเมืองหลวงงั้นหรือ? เหตุใดข้าจึงมักรู้สึกว่านางอยู่ข้างกายข้าเสมอเล่า? หนานกงซีเย่วพึมพำในใจ ชิงอวี่เห็นผู้เป็นนายทำหน้าเศร้า จึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไป “ท่านอ๋องคิดถึงประมุขหอหรือ?” “แค่ก ๆ ๆ” ชายหนุ่มไอกลบเกลื่อน ใครจะไปคิดว่าชิงอวี่จะเอ่ยถามเขาอย่างหน้าตาเฉยเช่นนี้ แต่ถ้าหากถามว่าเขาคิดถึงนางหรือไม่ แม้แต่ตัวเขาเองก็ตอบไม่ได้เช่น เพียงแต่การมีนางคอยปกป้องอยู่ข้างกาย เขากลับรู้สึกอุ่นใจมากกว่า “ทะ... ท่านอ๋อง” ชิงอวี่รีบรินน้ำชายื่นให้ “อาการป่วยกำเริบอีกแล้วหรือขอรับ”