Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

ท่ามกลางม่านฝนพรำที่โหมกระหน่ำ เงาร่างสตรีนางหนึ่งในอาภรณ์สีนิล ยืนหยัดอย่างสงบนิ่ง ท่ามกลางวงล้อมของเหล่านักฆ่า ดวงตาคมกริบดุจนางพญาหงส์ฉายแววพิฆาต สายลมอันบ้าคลั่งพัดกรรโชกแรงผ่านกิ่งไม้ใบหญ้าในป่าเขา ส่งเสียงกระทบดังครึกโครมก้องอาณาเขต ทว่าร่างบางกลับไม่รู้สึกสะทกสะท้านแม้แต่น้อย“ฆ่านางซะ!” สุ้มเสียงชายชรารูปร่างอ้วนลงพุงที่ยืนห่างออกไปเอ่ยขึ้นทันทีที่มีคำสั่ง มือสังหารก็วิ่งเข้าจู่โจมสตรีนางนั้นอย่างไม่คิดชีวิต ทว่านางกลับไหวตัวทัน ปลายกระบี่อันแหลมคมในมือขวาตวัดขึ้นปลิดชีพนักฆ่าทีละคน ทุกที่ที่นางบรรจงกระบี่ล้วนแต่ปลิดชีพในคราเดียวกลิ่นอายคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วทั้งผืนป่า อาภรณ์สีนิลถูกอาบย้อมไปด้วยเลือดสดๆ หลังจากที่นางสังหารนักฆ่าเหล่านั้นจนสิ้น ดวงตาคมกริบกลับจับจ้องชายชราที่ยืนห่างออกไปไม่เกินสิบก้าว นางเคลื่อนตัวเข้าใกล้เขาหนึ่งก้าว เขาก็ถอยห่างจากนางหนึ่งก้าว“จะ...เจ้า!...เจ้าเป็นใคร เหตุใดจึงต้องฆ่าข้า” ชายชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ก่อนจะสะดุดหินก้มลงไปกองกับพื้นที่เปียกชุ่ม“เหตุใดจึงต้องฆ่าท่านงั้นหรือ?”น่าขัน! จะตายอยู่รอมร่อยังจะถามให้มากความ นางเดินไปหยุดตรงหน้า

ณ ใจกลางหัวเมืองตะวันตก ลานฝึกยุทธ์ขนาดใหญ่ทอดยาวกว้างขวาง พื้นดินปรากฏร่องรอยของการฝึกปรือ หุ่นไม้ที่ตั้งเรียงราย บ้างมีรอยดาบ บ้างมีรอยบุบจากการทุบตี สะท้อนให้เห็นการฝึกที่ดุเดือด อาวุธที่วางอยู่บนชั้นไม้ มีให้เลือกนับร้อยชนิด ตามความถนัดของแต่ละคนแสงตะวันสาดส่องลงมากระทบใบหน้าคมสันของหนานกงจื่อหาน โอรสองค์แรกของจักรพรรดิแคว้นหนาน มีสถานะเป็นถึงจิ้งอ๋อง ผู้ปกครองหัวเมืองตะวันตก ภายในลานฝึกยุทธ์ เสียงดาบฟาดฟันกลางอากาศ เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ มือที่จับดาบมั่นคงและเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งการสังหาร บ่งบอกได้ว่า เจ้าของดาบแกร่งกล้ามากเพียงใด ไม่นานนักเขาก็เอาชนะคู่ต่อสู้อย่างง่ายดาย พร้อมกับเสียงสรรเสริญดังก้องอาณาเขต“ดี! ดี! ดี!” ตามมาด้วยเสียงปรบมือที่ดังสนั่นหนานกงจื่อหานสังเกตเห็นลูกน้องคนสนิทเดินมา เขาจึงโยนดาบให้ทหารผู้น้อย จากนั้นจึงเดินปลีกตัวออกจากฝูงชน เพื่อมาฟังข่าวจากองครักษ์ปากคนสนิท“ได้ความว่าอย่างไร” หนานกงจื่อหานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา“เมื่อคืน ติ้งอ๋องเสด็จไปที่หอวาดพิรุณ ดูเหมือนจะไปพบประมุขหอขอรับ” หลานฟางเอ่ยรายงานน้องรองของเขา ดูเหมือนจะร่างก

สามวันต่อมาขบวนรถม้าคันงามกำลังเคลื่อนผ่านประตูเมืองชั้นนอกของแคว้นหนาน เบื้องหน้ามีทหารองครักษ์หลายสิบนายคุมกันอย่างแน่นหนา ขณะที่เบื้องหลังมีหน่วยองครักษ์เดนตายแห่งหอวาดพิรุณติดตามอย่างใกล้ชิดรถม้าคันแรกเป็นที่ประทับของติ้งอ๋องผู้สูงศักดิ์ ทว่ารถม้าคันที่สองกลับปิดบังบุคคลปริศนาไว้ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าใครคือผู้ที่อยู่ในนั้น แต่ทว่าพวกเขาล้วนคาดเดาว่าเป็นประมุขแห่งหอวาดพิรุณขณะที่ขบวนรถม้ากำลังเดินทางออกนอกชานเมือง ทันใดนั้นเองก็ปรากฏอิสตรีนางหนึ่ง กำลังควบม้าเร็วพุ่งตรงมายังขบวนรถม้าอย่างปราดเปรียว เหล่าทหารองครักษ์ที่ยืนคุ้มกันต่างพากันตื่นตะลึง รีบชักดาบออกมาตั้งรับทันที ทว่าว่าเมื่อฝีเท้ามาหยุดลง พวกเขาจึงพินิจดูใบหน้างดงามภายใต้ผ้าคลุมหน้าของสตรีนางนั้นอย่างระมัดระวัง“องค์หญิงซีเหอ!” เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกันเหล่าทหารต่างจำได้ทันทีว่าสตรีผู้นี้คือองค์หญิงผู้สูงศักดิ์แห่งแคว้นหนาน ชิงอวี่หัวหน้าองครักษ์รีบทรุดกายลงทำความเคารพด้วยความนอบน้อม“คารวะองค์หญิง” ชิงอวี่เอ่ยเสียงเข้มซีเหอเพ