Mella's POVUmiyak ako hanggang sa wala nang luhang lumalabas, hanggang sa mahapdi na ang mga mata ko at masakit na ang lalamunan ko. Pero hindi ko hinayaang magpatuloy pa ako sa pag-iyak. Nasa akin pa ang mga anak ko. Kailangan kong magsimula ng panibagong buhay. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang ginawa ng tadhana. Pero ako ang pumirma sa marriage contract. Kailangan kong tanggapin ang kahit anong posibleng mangyari. Maaaring peke ang lahat, pero kahit papaano, totoo ang mga anak ko."Enough, Mella," bulong ko.Napunta ang kamay ko sa lumalaki kong tiyan, na hindi na kayang itago kahit maluwag ang damit ko. Parang mas aktibo ang mga baby ngayong umaga. Isang maliit na sipa. Marahan kong hinaplos ang bahagi kung saan ko naramdaman ang paggalaw.Mahinang umungol si Gas mula sa tabi ng pinto ng banyo, puno ng pag-aalala ang brown niyang mga mata."Salamat, Gas. Good boy ka talaga." Hinaplos ko ang ulo niya.Nag-vibrate ang phone ko sa counter. Message iyon mula kay Bianca, mala
Read more