Semua Bab The Mute Son-in-Law’s Ten-Year Vow to His Cold Wife: Bab 61 - Bab 70

Chapter 61Hindi pa rin nawawala ang galit sa dibdib ni Pierre habang iniisip ang nangyari. Pakiramdam niya ay isa iyong malaking pambabastos.Ang sarili niyang babae, hindi niya man lang naprotektahan at nasampal pa ng ibang lalaki. Noong maalala ang sandali habang kumakain siya kanina, lalo lang siyang dinaluyong ng pagsisisi.May bigla siyang naisip. Lumapit si Pierre sa isang drawer at kinuha ang isang maliit na garapon doon. May laman iyong puting pamahid na gawa sa mga halamang gamot."Ito ang pinagbuting bersyon ng gamot sa rashes. Ipahid mo 'yan sa mukha mo," utos ni Pierre sabay abot ng garapon kay Eleanor.Kinuha iyon ni Eleanor habang may malambot na tingin sa mga mata. Walang salitang pumasok siya sa banyo para maghilamos at maglagay ng gamot."Nga pala, sabi ni Sayurig ay gusto ka raw makita ng tatay niya sa Reyestan's resto bukas ng umaga. Kailangan mong pumunta doon para mag-asikaso ng mga bagay-bagay. Sasama kami ni Sayurig para tumulong."Habang nagsasalita si Eleanor

Chapter 63"Ano?"Napatulala si Pierre sa narinig."Tinitingnan mo ang katawan ng ibang babae," prangkang saad ni Cordelia.Umakyat ang init sa mga pisngi ni Pierre nang walang malalim na dahilan, ngunit pilit niya pa ring ipinaliwanag ang kanyang panig."Walang kasarian ang mga doktor. Nanggagamot lang kami at wala akong maruruming iniisip sa mga pasyente ko.""Ang tinatanong ko, alam ba ito ng asawa mo?" muling untag ni Cordelia nang hindi man lang nagbabago ang emosyon sa mukha.Napapikit si Pierre habang pinapakiramdaman ang sarili. "Gabi na, oras na para magpahinga."Pagkasabi niyon ay mabilis na siyang humakbang patungo sa maliit na silid na kamakailan niya lang inihanda para tulugan.Ngunit hindi pa siya tuluyang nakakapasok nang mamataan niyang sumunod si Cordelia hanggang sa may pintuan, nananatiling nakatitig sa kanya.Bahagyang nanginig ang talukap ng mata ni Pierre. Bigla siyang nakaramdam ng hindi magandang presensya.Dahan-dahang ibinuka ni Cordelia ang kanyang bibig."H

Chapter 65Natigilan ang babae at hindi agad nakakilos. Nang dahan-dahan niyang iangat ang kanyang tingin, halos manlaki ang kanyang mga mata nang makitang ang matandang akala niya ay tuluyan nang mawawala ay may kulay na ang mukha ngayon at dahan-dahang idinilat ang mga mata."Ano?" usal niya sa sarili, hindi makapaniwala. "Paanong nangyari iyon? Ito... paano?""Ang galing!" sigaw ng isang lalaki sa paligid."Kanina lang ay nagsusuka na siya ng dugo, pero nagawa siyang isalba ng batang 'to!" boses ng isa pang namamanghang miron."Kamangha-mangha!" dagdag pa ng iba.Sa isang kurap lang, napuno ng malalakas na palakpakan ang buong paligid. Ang lahat ay nakatingin na kay Pierre na puno ng paghanga at respeto sa kanilang mga mata.Samantala, naiwang nakatayo ang babae, bakas ang matinding gulat at hiya sa kanyang mukha. Naalala niya ang mga salitang binitawan niya kanina.Hindi ba doktor si Pierre at walang alam sa medisina?Pero paanong ang isang walang alam sa medisina ay nakakapag-acu

Chapter 67Kumislap ang mga mata ni Pierre, at isang tipid na ngiti ang sumilay sa sulok ng kanyang mga labi. Paanong hindi niya maiintindihan ang tumatakbo sa isip ni Eleanor? Ngunit alam niyang hindi pa ito ang tamang panahon.Hinding-hindi hahawakan ni Pierre si Eleanor hangga't hindi nito natitiyak ang totoong nararamdaman ng babae para sa kanya. Kung hindi, para lang silang mga taong nagpapakasasa sa laman nang walang patutunguhan, at ang kasal ay hindi isang bagay na pinaglalaruan lang nang ganoon.Ngunit labis na nagdamdam si Eleanor sa kanyang sulok. Ang pagbaba ng kanyang pride sa gabi na ito ay nangangahulugan na nais na niyang bumawi at humingi ng tawad. Higit sa isang buwan na nga siyang hindi nakikipag-usap sa ibang babae, isang patunay na nagbago na siya. Bakit ba ayaw pa ring kumilos ng lalaking ito?Nawala na ba talaga ang nararamdaman ni Pierre para sa akin?Sa isiping iyon, nakaramdam si Eleanor ng matinding takot. Sa unang pagkakataon, natakot siyang tuluyan nang ma

Chapter 69"May tatlo tayong pinakamahigpit na kalabang lungsod sa pagkakataong ito: ang San Andres mismo, ang San Francisco na kapitbahay ng Ciudad de Oro, at ang Buenavista na itinuturing na sinapupunan ng mga alahas," seryosong saad ni Donato matapos hilahin sina Pierre at ang tatlo pa sa isang tabi."Tayo ang pinakahuling sasalang sa entablado. Kung masisiguro ninyong makakapasok tayo sa top three, siguradong tatatak ang pangalan ng Reyestan sa isip ng lahat!" dagdag pa niya.Sa pagkakataong ito, ibinaling ni Donato ang kanyang tingin kay Pierre. "Nakita ko na ang dalawang batong pinili ni Rufino. Ngayon, hayaan mong tingnan ko naman ang sa iyo."Dahan-dahang nakuha ni Pierre ang kahoy na kahon sa kanyang paanan at binuksan ito. Isang batong kasinglaki ng bola ng football at balot na balot ng makapal na lumot ang tumambad sa kanila.Natigilan si Donato at tila hindi makapaniwala sa kanyang nakikita.Isang malakas na tawa naman ang sabay-sabay na pinakawalan nina Rufino. "Gago, nag