All Chapters of The Mute Son-in-Law’s Ten-Year Vow to His Cold Wife: Chapter 81 - Chapter 90

Chapter 81Sa ilalim ng mapanuring mata ng lahat, binalot ni Pierre ng kanyang spiritual energy ang hawak na pilak na karayom. Sa isang mabilis, swabe, at ekspertong galaw, mabilis niyang inukit ang isang pares ng mga mata para sa phoenix.Para itong huling hagod ng pintura na nagbibigay-buhay sa isang obra.Ang sandaling matapos ang pag-ukit sa mga mata, biglang naging tahimik ang buong venue. Walang sinumang nakapagsalita.Pagkatapos ng isang segundo, parang isang malakas na pagsabog ang yumanig sa buong paligid.Isang nakasisilaw na kulay emerald green na liwanag ang biglang sumasalamin mula sa sculpture patungo sa itaas, at isang dambuhalang anino ng phoenix ang lumipad sa buong kisame ng arena.Halos magdilim ang buong lugar dahil sa laki ng anino nito na nagbigay ng napakalakas na ihip ng hangin.Sa susunod na sandali, marahas na lumabas ang phoenix sa bintana ng venue, tuluyang sumaimbalod sa kalangitan, at nawala na parang bula.Habang ang sculpture na hawak ni Pierre ay unti-

Chapter 83Tumayo si Donovan at buong pagmamalaking sumigaw sa loob ng silid."Dito sa Caramoan, ako ang batas! Ang bawat sabihin ko ang katotohanan! Sa buong lugar na ito, hindi lang ang basurang jewelry store ninyo ang tiklop sa akin... kahit ang pamilya Escalante, kailangang mag-ingat sa bawat salitang sasabihin nila kapag ako ang kaharap!"Dahil sa lakas ng sigaw niya, napasinghap si Donato at tuluyang nawalan ng kulay ang mukha.Nanghina ang matanda. Ganoon ba talaga kalakas ang impluwensya ni Donovan?Para nitong itinutulak ang Reyestan sa nagbabagang apoy."Sino ako?"Isang mahinang tawa ang pinakawalan ni Pierre."At kailangan talagang mag-ingat ng mga Escalante kapag kausap ka?""Ano? Bakit, may reklamo ka sa sinabi ko?" matigas na hamon ni Donovan, tila hindi uurong."Let me tell you, kid, malawak ang mundo at isang maliit na patak ka lang sa karagatan. Huwag mong isipin na napakalakas mo na dahil lang marunong kang mag-ukit ng phoenix. Para sa mga taong tulad namin, wala ka

Chapter 85"Sige, iiwanan kong bakante ang upuang ito. You're welcome to take it kapag may libreng oras ka na," nangingiting saad ni Peter mula sa kabilang linya."Balita ko ay aalis ka na bukas. I happen to have something to do ngayon kaya hindi kita masasamahan bago ka bumiyahe. Pupuntahan na lang kita riyan sa Ciudad de Oro later para bumawi sa pagkukulang ko," dagdag pa ng matanda.Bahagyang napabuntong-hininga si Pierre dahil sa labis na pagpapahalaga nito sa kanya. "Fine, ako naman ang manlilibre sa iyo kapag nagkita tayo."Matapos ang kanilang usapan sa telepono, agad na nag-impake ang lahat para sa kanilang pagbabalik sa Ciudad de Oro kinabukasan.Dala ang hindi mapapantayang karangalan, asisiguraduhing ang pangalan ng Reyestan ay umalingawngaw na sa buong Province simula sa araw na ito.Habang naglalakad sa loob ng shop, biglang huminto si Donato at may inabot na mga papeles. "Pierre, ito ang napagkasunduan natin noon. Sabi ko sa iyo, kapag nagtagumpay ang Reyestan, ibibigay

Chapter 87Sa kabilang kalye, saktong tumayo si Eusebio mula sa kanyang pagkakaopo habang nanggagamot. Tiningnan niya ang direksyon ng Cosmos Pavilion at ang kanyang mga mata ay napuno ng pang-uuyam.Ano ngayon, bata? Ngayon ay alam mo na kung gaano katindi ang isang Eusebio, hindi ba? Hangga't nabubuhay ako, sisiguraduhin kong walang kahit isang pasyente ang makatatapak sa Cosmos Pavilion mo!Isang sulyap ng pagkadiri at kawalang-bahala ang dumaan sa mga mata ni Pierre. Hindi naman niya ikinabubuhay ang panggagamot. Kapag walang tao, payapa ang kanyang isip; kapag may dumating, malugod niya itong gagamutin.Tumayo siya mula sa kanyang upuan nang hindi man lang tinatapon ng tingin si Eusebio. Itinaas niya ang kanyang kamay upang isara na sana ang main door ng klinika.Ngunit bago pa man niya ito magawa, ang matandang lola na kalalabas lang sa klinika ni Pierre ay biglang hinarang ng mga tauhan mula sa Eusebio's Traditional Medicine."Lola, galing ka ba sa loob ng Cosmos Pavilion? Doon

Chapter 89Umiling na lang si Pierre at ibinalik ang tingin sa pamilya Lualhati. Doon niya napansin ang unti-unting pamumutla ng mukha ng matandang pasyente, habang si Eusebio naman ay pinagpapawisan na nang malapot.Ang mga nanonood sa paligid ay nagsisimula na ring magtaka at magbulungan."Anong nangyayari?" tanong ng isang miron.Hindi na nakatiis si Pierre. Hindi na niya kayang maupo lang at manood. Kapag pinatagal pa ito, siguradong masisira ang katawan ng matanda sa sobrang sakit.Kahit gusto niyang mapanood ang pagbagsak ni Eusebio, mas nanaig ang konsensya niya bilang manggagamot. Hindi niya kayang tiisin ang pasyente.Mabilis na humakbang si Pierre papunta sa kanila at sumigaw."Kung hindi ka pa titigil, masisira ang katawan ng matandang 'yan!"Napatigil at nanginginig ang kamay ni Eusebio sa narinig. Ang pamilyar na boses na naman na 'yon na nag-uutos sa kanyang tumigil.Pero matigas ang ulo niya. Nagpunit siya ng ngipin sa galit."Kung wala kang alam, lumayas ka rito! Hindi