Todos os capítulos de อ้อมกอดสุภาพบุรุษ: Capítulo 51 - Capítulo 60

88 Capítulos

51

“เบา ๆ สิคะ กวนห้องข้าง ๆ นะ” คนถูกภรรยาปามถึงกลับมาวางมาดเหมือนเก่า “พี่นนท์ขี้เก๊กอะ อูย”“ระวังหน่อยสิ เห็นไหมว่าเจ็บตัวเลย เดี๋ยวพี่ตามหมอให้นะ” ชายหนุ่มทำท่าจะเดินออกไปตามหมอมาเช็กอาการของภรรยา ทว่าถูกมือเรียวบางของหญิงสาวคว้าไว้ได้ทันก่อนจะเดินไปตามหมอมาอย่างที่พูดจริง ๆ“เดี๋ยวค่ะ”“หืม” หันมาถามอย่างไม่ใคร่จะเข้าใจนัก“กดปุ่มตรงนี้ก็ได้ ไม่ต้องออกไปตามหรอกนะคะ” พลางยื่นสายปุ่มกดที่มีขนาดเล็กกว่าฝ่ามือของชายหนุ่มเกือบเท่าหนึ่งนนทภัทรกดไปที่ปุ่มกึ่งกลางระหว่างด้ามจับ ไม่นานพยาบาลก็เปิดประตูเข้ามาเมื่อได้รับอนุญาต“มีอะไรหรือเปล่าคะ”“ภรรยาผมฟื้นแล้วครับ”“อ๋อค่ะ รอสักครู่นะคะ”พยาบาลคนดังกล่าวไม่พูดอะไรอีก ตรงเข้ามากดแป้นโทรศัพท์ที่อยู่ข้างเตียง เมื่อฝ่ายนั้นกดรับถึงกรอกเสียงลงไป เวลาต่อมาหมอคนเดิมที่เข้ามาดูอาการช่วงสาย ๆ ได้เข้ามาอีกครั้ง ทั้งหมอทั้งพยาบาลต่างพากันมะรุมมะตุ้มเพื่อตรวจอย่างละเอียด แม้จะเป็น
Ler mais

52

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!สิ้นเปิดเคาะประตูทั้งสองครอบครัวพากันกรูเข้ามา นำโดยคุณขวัญหทัยที่มีสามีพยุงอยู่ข้างกาย และคนอื่นตามมาติด ๆ เห็นหน้าบุตรสาวแล้วนางถึงกับถลาไปลูบหน้าลูบตาที่เริ่มมีสีขึ้นมากพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก“คุณพระคุณเจ้าคุมครองนะลูก” นั่นคงเป็นเพราะว่าคุณขวัญหทัยสวดมนต์ไหว้พระทุกคืนเลยให้มีความเชื่อที่ว่าพระในใจเราคุมครองเราอยู่“น้องหลับไปนานหรือยังล่ะนนท์” คุณกรรชัยถาม หลังจากก้มไปจูบหน้าผากลูกสาวคนเดียว“เมื่อชั่วโมงที่แล้วเองครับ”หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว พยาบาลได้เข้ามาทำการถอนเครื่องมือแพทย์ที่ช่วยทำการรักษาหญิงสาวและได้ให้ยาที่มีผลข้างเคียงเหมือนยานอนหลับแต่เป็นยาที่ออกฤทธิ์อ่อนกว่า“ผมว่าจะถามตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะครับ ไม่เห็นกานต์กับนลินเลย” ขยับมากระซิบเบา ๆ ข้างหูบิดา“กานต์มีนัดเซ็นสัญญาเช่าที่ที่จะเปิดร้านอาหารอีกสาขาน่ะ อีกเดี๋ยวคงตามมา เห็นบอกว่าคุยกันเข้าใจแล้ว ส่วนน้องน่ะเหรอ ติดออร์เดอร์ลูกค้าอยู่เลยไม่ได้มาด้วย”“ที่ร้านเป็นยังไงบ้างครับ ผมกล
Ler mais

53

เสียงพูดคุยกันดังอยู่ใกล้ ๆ เป็นผลให้กรรณิกาที่นอนหลับไปได้ไม่นานก็ลืมตาขึ้นมา เพื่อมองหาเสียงจนสายตามาหยุดอยู่ที่มารดาซึ่งกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ที่โซฟากับบิดา เป็นผลให้เธอต้องส่งเสียงเรียกท่าน“แม่คะ พ่อคะ” เสียงเรียกของบุตรสาวเหมือนเป็นเสียงจากสวรรค์ ทำให้คนทั้งสองแทบถลาเข้ามาเกาะขอบเตียง“ยัยหนูลูก เป็นยังไงบ้าง เจ็บปวดตรงไหนหรือเปล่า” คุณขวัญหทัยคว้าร่างของลูกสาวมากอดไว้แน่น“หนูไม่เจ็บแล้วค่ะ แต่ตอนนี้คิดถึงพ่อกับแม่มากกว่า” คนตัวเล็กอ้อน“โธ่ ยัยหนู”“ไม่เจ็บไม่ปวดตรงไหนก็ดีแล้วลูก” คุณกรรชัยว่า พลางลูบศีรษะทุยของลูกสาว“คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองนะลูก” คนป่วยที่กึ่งนอนกึ่งนอนอยู่บนเตียงได้แต่ยิ้มรับ“แล้วนี่คุณพ่อคุณแม่มายังหรือยังคะ”“สักพักใหญ่ ๆ แล้วจ้ะ”“มากันสองคนเหรอคะ”“เปล่าจ้ะ มากับพ่อวัฒน์แม่ดา แต่ตอนนี้พาพี่นนท์ไปหาอะไรกินที่โรงอาหารน่ะ”กรรณิกาพยักหน้าเข้าใจ พลางชวนท่านคุยเรื
Ler mais

54

และแล้ววันที่กรรณิการอคอยก็มาถึง เมื่อแพทย์เจ้าของไข้อนุญาตให้กลับบ้านได้ หญิงสาวกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ เพราะเธอรู้สึกเบื่อโรงพยาบาลบ้างแล้ว นับตั้งแต่วันที่ฟื้นจนถึงวันนี้ก็เป็นเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ได้แต่นอนกับนั่งอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ มองไปทางไหนก็มีแต่สีขาวดูแล้วไม่เจริญหูเจริญตาเอาเสียเลย ทั้งหมดทั้งมวลที่สาธยายมานี่เพราะว่าเธอไม่ชอบนอนโรงพยาบาลบาลด้วยละมั้งในทุก ๆ วันหญิงสาวต้องเข้าคอร์สกายภาพบำบัด หลังจากหมอเฉพาะทางด้านกล้ามได้เข้ามาตรวจอย่างละเอียดก็ให้กายภาพทันที ซึ่งตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่จะมีตารางมาให้ในทุกวัน ในแต่ละวันจะบำบัดนานนับชั่วโมง จนตอนนี้เดินเองได้สะดวกมากกว่าวันแรก ๆ โดยไม่ต้องรบกวนสามีหรือคนอื่น แม้ทุกคนจะเต็มใจทำให้ก็ตาม“พี่กานต์ไม่ได้บอกเหรอคะว่าจะมาถึงกี่โมง” น้ำเสียงติดจะไม่พอใจของร่างบางที่อยู่ในชุดเดรสเตรียมพร้อมกลับบ้านเอ่ยออกมา เมื่อเธอนั่งรอพี่ชายกว่ายี่สิบนาทีแล้ว“กำลังมามั้งคะ” ไอ้กานต์นะไอกานต์ก็รู้อยู่ว่ากิ่งชอบตรงต่อเวลายังจะมาเลตอีกคลิ๊ก! เสียงเปิดประตูเข้ามาไม่มองก็รู้ว่าเป็นใคร แล
Ler mais

55

“กิ่งอยากซื้ออะไรไปกินไหม” นนทภัทรหันมองคนข้างกายเมื่อประโยคคำถามเมื่อครู่ไม่ได้ถูกตอบรับจากเจ้าของสี่ห้องหัวใจของตน หากก็พบว่าหญิงสาวคอพับคออ่อนไปแล้วเลยเอื้อมมือโน้มศีรษะของกรรณิกามาพิงกับไหล่ของตน หญิงสาวปรับตัวเล็กน้อยเพื่อให้ตัวเองได้หลับสบายขึ้น ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นเลยจูบหน้าผากมนไปทีหนึ่ง“เด็กน้อยจริง ๆ เลย” แววตาหวานเชื่อมที่น้องเขยใช้มองน้องสาวอยู่ในสายตาของกานตพงศ์ทุกอย่าง“อิจฉาโว้ย” คนขับรถเฉพาะกิจพูดขัดความสุขของชายหนุ่มอีกคน“หึ อย่าแสดง แกก็ใช่ย่อย” เมื่อถูกตอกกลับอีกคนถึงกลับไปไม่เป็น“พูดอะไรวะ ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย”“พราวนภาพรีเวดดิ้ง แกไปทำอะไรที่นั่นทุกวัน” คนถูกแทงใจไม่กล้าแม้แต่สบตากับเพื่อนที่มองมาจากด้านหลัง “แถมเดี๋ยวนี้ยังไม่กลับมากินข้าวที่บ้านอีก”“ฉะ...ฉันก็ไปแก้...ชะ...ชุดยังไงวะ” พี่ภรรยากระแอมไอเล็กน้อย เมื่อถูกจับผิด “ส่วนที่บอกว่าทำไมช่วงนี้ฉันไม่ค่อยกลับมากินข้าว ก็เพราะ...มีเอกสารสัญญาที่ต้องอ่านทวนเลยกินจ
Ler mais

56

“ก็ ‘เมีย’ พี่เนอะ ไม่ให้รู้ใจได้ยังไงล่ะ” คนที่หน้าดำคร่ำเครียดกับงานเมื่อสองสามนาทีก่อนเน้นตรงคำว่า “เมีย” อย่างชัดถ้อยชัดคำ เป็นเหตุให้คนฟังหน้าแดงก่ำ“พี่นนท์ก็...” กำปั้นน้อย ๆ ทุบบนหัวไหล่ของชายหนุ่มอย่างไม่จริงจังนัก เพราะกลัวว่าสามีจะเจ็บเหมือนกันเสียงหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ดูจะไม่ปลอดภัยเท่าไหร่นะ กรรณิกาแค่คิดยังไม่ทันจบ ก็ถูกสามีหนุ่มรวบร่างอรชรให้มานั่งบนตักด้วยกันก้มหน้าเพื่อจะหอมแก้มลงโทษ ทว่าไม่ทันจะได้ทำ เสียงป้าป่านดังแทรกมาเสียก่อน“มาแล้วค่ะ ๆ”“ฝากไว้ก่อนเถอะ” คนไม่ได้ทุนอ้อยอิ่งที่จะปล่อยร่างบาง สุดท้ายต้องจำยอมเมื่อหญิงสาวดิ้นขยุกขยิกไม่หยุด“ขอบคุณนะคะ” กรรณิกาเอ่ยอย่างเป็นกันเองเมื่อแม่บ้านถือถาดที่มีทั้งนมและคุกกี้เต็มจานพร้อมทั้งไม่ลืมจะเสิร์ฟชาให้สามีอย่างรู้ใจ“ขอบคุณครับ”“พี่นนท์ทำงานต่อเถอะค่ะ กิ่งไม่รบกวนแล้ว” สองประโยคหลังหันมาพูดกับชายหนุ่มที่นั่งมองเธอกินของว่างอยู่“เป็นงั้นไ
Ler mais

57

“ฮา เข้ามาที่นี่ทีไรสดชื่นทุกทีเลย” หญิงสาวในชุดอยู่บ้านกางแขนออกสูดอากาศเข้าไปให้ชุ่มปอด หลังจากไม่ได้เข้าที่นี่เสียหลายวัน แล้วเดินเข้าไปนั่งบนขอนไม้ที่จัดวางไว้เวลาต้องการนั่งพัก“เราอยู่นานไม่ได้นะ กิ่งกำลังฟื้นตัว หวัดจะถามหาเอา” เสียงของสามีช่างขัดอารมณ์ของเธอเสียจริง ก็เข้าใจนะว่าเป็นห่วง แต่ช่วยลดให้มันน้อย ๆ บ้างจะได้ไหม“รับทราบค่ะ”เมื่อตกลงกันเป็นที่เข้าใจ ร่างสูงเลยเข้ามานั่งใกล้ ๆ คนรักที่กำลังหันซ้ายแลขวาเพื่อจะหาอะไรทำ จนไปเจอกับกระสอบดินที่เธอเคยซื้อไว้ซึ่งวางอยู่ใกล้กับกระถางพลาสติกสีดำ นนทภัทรได้แต่มองอย่างงุนงง ไม่รู้ว่าภรรยาสาวคิดจะทำอะไร และก็ได้คำตอบเมื่อเห็นหญิงสาวเดินไปเตรียมอุปกรณ์ที่จะพรวนดินปลูกไม้ดอกพวกนี้“มะ พี่ช่วย”หนุ่มสาวใช้เวลาอยู่ในสวนไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ตอนพระอาทิตย์โพล้เพล้แล้ว เวลาที่เธอเข้ามาคลุกอยู่ในนี้ทีไรมักจะเพลินทุกที บางครั้งมารดามาตามนั่นแหละถึงรู้ว่าตะวันตกดินไปแล้ว“เราเข้าบ้านกันเถอะ”นนทภัทรเดินไปเปิดน้ำจากสาย
Ler mais

58

“เราถามว่าเป็นอะไรเห็นเหม่อตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”“เอ่อ อ่า” เกิดอาการพูดไม่ออกขึ้นมาพลับพลัน “อ๋อ...เราคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะ”“คิดตอนเดินข้ามถนนนี่นะ” กายทำหน้าไม่เชื่อก็ใครจะไปเชื่อล่ะ คนบ้าอะไรเหม่อตอนกำลังข้ามถนน คงมีแต่เธอนี่แหละที่เกิดบ้าอยากให้รถชน นี่ถ้าไม่มีกายกับก้อยมาด้วยป่านนี้...ไม่อยากคิดถึงสภาพตัวเองเลย“อะ...อืม ๆ โทษที” “สวัสดีค่ะ” กายและก้อยเอ่ยทักทุกคนที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ขาดก็แต่พี่กานต์ซึ่งเธอไม่รู้ว่าไปไหน“มาเยี่ยมพี่กิ่งกันล่ะสิ” เจ้าของบ้านบอกอย่างรู้ทัน เลยพากันลุกออกไปโดยปล่อยให้สาว ๆ ได้คุยกัน“ค่ะ”“พี่กิ่งเป็นยังไงบ้างคะ” ก้อยเอ่ยถามคำเสียงเป็นห่วง“พี่ดีขึ้นแล้วจ้ะ อีกสองสามวันคงไปทำดูแลร้านช่วยก้อยกับกายได้”“ตอนหนูได้ยินข่าวครั้งแรก หนูกับก้อยตกใจมากเลยค่ะ”“ใช่ค่ะ”“เอาจริง ๆ ตอนนั้นพี่ก็ไม่ทันได้ทั้งตั
Ler mais

59

“ชิ เงียบไปเลยนะวันนี้” นันท์นลินเองหลังเข้าห้องมาได้ไม่ลืมหยิบมือถือเข้าโพรแกรมไลน์ไม่เห็นข้อความของคนที่เงียบหายไปตลอดทั้งวันได้แต่ค้อนลมค้อนฟ้าราวกับว่าเขาคนนั้นจะเห็น ระหว่างนั้นเสียงสั่นแจ้งเตือนของแอปพลิเคชันดังกล่าวก็ดังขึ้นราวกับมีตาทิพย์ว่ามีคนแอบคิดถึงครืด ครืด“อุ้ย”Nat’N: นลิน ทำไรอะไรอยู่เหรอ พร้อมกับส่งสติ๊กเกอร์รูปยิ้มหวานมาให้อย่างรู้ตัวNalin: นั่ง  คือ เธอไม่ได้จะกวนอะไรเขานะ ก็เธอนั่งอยู่จริง ๆ นิNat’N: นึกว่าคิดถึงเราอยู่ มีสติ๊กเกอร์เชิดหน้าหนีมาให้ด้วย ทำให้หญิงสาวหัวเราะคิกคักคนเดียว น่ารักอะ เอ๊ะ! นี่เรากำลังชมเขาอยู่หรือเปล่านี่Nalin: บ้า! Nalin: ขอตัวก่อนนะ จะนอนแล้ว Nalin: ส่งสติ๊กเกอร์ Good Night Nat’N: นอนไวจังยังไม่สามทุ่มเลย Nat’N: เหนื่อยมากเลยวันนี้! Nat&rs
Ler mais

60

หญิงสาวคนดังกล่าวคิดดูถูกชายหนุ่มอีกคนอยู่คนเดียวในใจ“นก!?” เขารู้สึกตกใจเล็กน้อยที่เห็นเพื่อนสาวมาอยู่ที่นี่ แถมผู้หญิงที่เขาเรียกชื่อยังไม่หันมามองหน้าเขาอีก ก็เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีเลยเอ่ยขอตัว “เสี่ยครับถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” ไม่รู้จะอยู่ต่อทำไมกลับบ้านไปนอนไม่ดีกว่าเหรอ?“อ้าว จะกลับแล้วเหรอครับ ยังไม่ได้กินอะไรเลยนะ”“ไม่เป็นไรครับ” คนถูกชวนปฏิเสธที่จะกินอะไรที่เสี่ยพรชัยสั่งมาจนเต็มโต๊ะ นอกจากน้ำเปล่าที่เขาสั่งกับพนักงาน“สวัสดีครับ” “เป็นยังไงบ้างคะเสี่ย สำเร็จหรือเปล่า”“ก็ไม่น่ะสิ”เธอเห็นตั้งแต่ณัฐพลเข้ามาในร้านแล้ว แต่แสร้งทำเป็นตกใจไปอย่างนั้นเองสงสัยว่าเธอต้องเลิกชอบผู้ชายคนนี้แล้วสินะ แล้วไปหาคนใหม่ที่ดีกว่า รัชนกคิด เพราะเธอก็ไม่อยากจะทำงานร้านนี้ไปตลอดชีวิตหรอก แต่ที่ต้องทำเป็นเพราะเงินที่ลูกค้ากระเป๋าหนักให้ทิปหรืออาจมีนอกรอบ
Ler mais
ANTERIOR
1
...
456789
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status