All Chapters of The Wife's Crushing Strike: You Rejected Me First, Remember?: Chapter 61 - Chapter 70

Dalawang araw ang nakalipas nang muli siyang suriin ng doctor ang kalagayan ni Arabella. Sa wakas ay pinayagan na siyang makalabas ng ospital. Bago sila umalis, halos balutin siya ng kanyang Tita Catherine mula ulo hanggang paa. Ilang patong ng damit ang isinuot sa kanya, takang-taka siya kung bakit kailangan pa na maging balot na balot siya. Hindi niya na napigilan na magtanong sa ginang.“Tita para saan po ba ito? Eh init na init na po ako eh.” “Hindi ka kasi pwede pasukin ng lamig kahit kaunti, dahil masama pag nabinat ka. Kasabihan ito ng matatanda, hindi naman masama kung maniniwala tayo.”Napangiti na lamang ang babae at wala na siyang nagawa kundi hayaan ang ginang. Magaan ang kanyang pakiramdam dahil ramdam niya na mahal talaga siya nito bilang anak. Nakaramdam siya ng tunay na aruga ng isang ina.Pinaupo na siya sa wheelchair dahil hindi pa naman niya kaya maglakad ng malayo, si Lorenzo ang nagtulak ng wheelchair palabas ng kwarto. Kasunod naman nila sina Catherine at Gerald

Mabilis na lumipas ang mga araw at dumating ang bisperas ng Bagong Taon.Maaga pa lang ay abala na si Catherine sa paghahanda ng mga lulutuin para sa handaan. Samantala, nagtulungan sina Lorenzo at Gerald sa paglilinis ng buong bahay.Nang araw ding iyon, dumating si Joshua dala ang iba't ibang regalo.Kasama rin doon ang mga pasalubong at mga health supplements na ipinadala ni Sir Jim. Magiliw siyang sinalubong nina Lorenzo at Catherine at agad na tinanggap ang mga dala niya.“Nasa kwarto si Arabella, puntahan mo nalang siya roon.”“Sige po, salamat po.”Kumatok si Joshua bago pumasok sa kwarto.Nakasandal si Arabella sa kama habang tahimik na nagniniting ng scarf. Kulay pink iyon na may maliit na disenyo ng strawberry. Mukhang napakalambot at siguradong mainit isuot.Sa laki pa lang nito, halatang para iyon sa isang bata.Mula nang manganak siya, tuwing walang ginagawa sa bahay ay abala siya sa pagniniting.Napatingin siya kay Joshua at bahagyang ngumiti."Buti naman at dumating ka na

Hindi inaasahan ni Arabella na mag se-send sa kanya si Joshua ng mga picture at video ng one-month celebration ni Callie. Dahil hindi naman siya nanghingi rito, hindi rin kasi siya sigurado kung handa na siya makita ang anak niya ng ganun na kalaki. Hawak niya ang cellphone niya nang bigla itong nagvibrate ulit. Isang message naman galing ulit kay Joshua.Joshua: Ara alam mo ba, laging hinahawakan ni Callie yung regalo mo. Tapos ang ganda lagi ng ngiti niya, siguro alam niyang galing iyon sa mommy niya.Habang pinapanood niya ang masayang ngiti ng kanyang anak, hindi mapigilan na babae na mapangiti rin. Unt-unti na niyang natanggap ang lahat, kahit hindi niya ito makasama araw-araw. Gusto pa rin niyang masubaybayan ang paglaki ng kanyang anak. Tinitigan niya ang mga larawan, halatang-halata na maayos na inaalagaan si Callie. Mukhang talagang mahal na mahal ito ng mga Monteverde. Matapos niyang titigan pa ng ilang minuto ang mga larawan ay muli siyang nag send ng message kay Joshua.

Nang matapos na si Catherine sa pagluluto, agad itong hinanda ni Gerald sa lamesa. Tinawag na rin niya ang kanilang mga bisita,sabay-sabay silang umupo sa mesa. Isa-isang nilagyan ni Lorenzo ang alak ang kanilang mga baso, sabay itinaas niya ang kanyang baso. "Gusto kong magpasalamat sa inyong lahat. Napakalaking biyaya para kay Arabella ang magkaroon ng mga kaibigang tulad ninyo.”Pagkatapos ay tumingin siya kay Lhanze."At lalo na po sa inyo, Professor Lhanze. Maraming salamat sa pagbibigay ninyo sa kanya ng pagkakataong ito."Agad tumayo si Professor Lhanze."Tito ano ka ba, huwag na po kayong magpasalamat. Karapat-dapat naman si Arabella dahil napakahusay naman talaga niya. Ako lang naman ang naging tulay niya pero siya naman ang nagpakita ng kanyang kakayahan."Ngumiti si Lorenzo."Kahit ganoon pa man, utang na loob pa rin namin iyon. Ipagpapatuloy ko ang pasasalamat na ito sa isang tagay."Sabay nilang ininom ang laman ng kanilang mga baso.Pagkatapos ay isa-isa ring nakipagtag

Makalipas ang halos labinlimang minuto, dahan-dahang huminto ang isang pulang Ferrari sa harap ng isang kilalang Italian restaurant sa BGC. Binuksan ni Arabella ang pinto,pagbaba niya marahang tinangay ng hangin ang kanyang mahabang buhok. Sa liwanag ng papalubog na araw,tila kumikinang ang kanyang magandang mukha. Isinara niya ang pinto ng sasakyan, bitbit ang handbag diretso siyang naglakad papasok. Marami ang kumakain sa restaurant. At halos lahat ay napalingon sa kanya, sa maikling sandali ay naging center of attention siya ng mga tao sa loob. Simple lang naman ang kanyang suot. Naka-itim siyang shorts na lalong nagpahaba sa kanyang mapuputi at mahahabang binti. Ang puting fitted blouse naman ay lalong nagpatingkad sa kanyang balingkinitan na katawan. Napakaganda na kanyang mukha, may malamig ngunit elegante siyang aura na lalo pang nagpalutang sa kanyang kagandahan. May ilang lalaki ang agad na lumapit sa kanya upang makipagkilala.Ngunit magalang silang tinanggihan ng babae