All Chapters of I Left Him, Now He Wants Me Back!: Chapter 81 - Chapter 90

 Sa likuran nila, patuloy na nagsasalita si Nora habang naglalakad.“Ang babaeng iyon ang malas sa pamilya natin,” reklamo nito. “Hindi ko maintindihan kung bakit hindi mo pa rin tinatapos ang annulment mo. Hiwalayan mo na siya at matapos na ang lahat.”Hindi sumagot si Kael.“Kapag hinayaan mo siyang magpatuloy, papatayin niya tayo sa sama ng loob. Wasak na ang bahay natin, gumuho ang reputasyon ng kumpanya, at ngayon ay nasa ospital kaming lahat.”Mas lalong sumakit ang ulo ni Kael sa walang tigil na boses ng kaniyang ina.“Tumawag din ang daddy mo kanina,” dagdag ni Nora. “Gusto niyang malaman kung ano ang nangyayari. Kapag hindi mo kayang gawin ang nararap

Biglang tumawag ang mommy ni Naya.Agad na pinunasan ni Naya ang mga luha sa kaniyang pisngi bago mabilis na sinagot ang cellphone. Pilit niyang pinatatag ang boses, ngunit hindi niya lubusang maitago ang takot habang mahigpit na yakap si Luna.“Mommy…”Mula sa kabilang linya ay narinig niya ang paos ngunit matatag na tinig ng kaniyang ina.“Kakarating ko lang sa Clark International Airport. May connecting flight ako papuntang Manila. Nasaan ka ngayon?”Nanlaki ang mga mata ni Naya.“Ano?” gulat niyang tanong. “Mommy, hindi ba sinabi kong ako ang pupunta sa Australia para sunduin ka? Bakit ka bumiyahe nang mag-isa? Kakagaling

“Ma’am Naya, bumaba na po nang kaunti ang lagnat ng baby. Nasa thirty-eight degrees na lamang po ang temperatura niya ngayon,” paliwanag ng nurse. “Pero dahil dalawang buwan pa lang siya, ipinapayo ng doktor na i-admit muna siya sa ospital para mabantayan nang mabuti. Kapag pumapayag po kayo, samahan ninyo ako para maayos natin ang admission.”Nang marinig ni Naya ang salitang admission, biglang nanghina ang kaniyang mga tuhod. Mariin siyang napahawak sa gilid ng pader upang hindi mawalan ng balanse.“Kailangan po ba talagang ma-admit?” kinakabahan niyang tanong. “Malubha po ba ang kondisyon niya? Kumusta po siya ngayon? Wala naman po bang masamang nangyayari sa anak ko?”Napansin ng nurse ang matinding takot sa kanyang mukha kaya agad itong nagsalita upang pakalmahin siya.“Hindi naman po malubha sa ngayon. Marami lang pong kaso ng viral infection sa mga bata nitong mga nakaraang araw, at may ilang baby na pabalik-balik ang lagnat. Mas mabuti lang pong manatili muna siya rito para ma

“Mommy!”Iyon ang pinakamatapat at pinakamasakit na pagtawag ni Naya sa kaniyang ina sa loob ng mahabang panahon. Hindi na niya napigilan ang sarili. Mabilis siyang tumakbo patungo kay Ellen at mahigpit itong niyakap, na para bang nais niyang punan sa isang yakap ang lahat ng panahong nagkalayo at nagkatampuhan sila.“Anak!” masiglang sagot ni Ellen.Paos pa ang boses nito dahil sa pagod at mahabang biyahe, ngunit malakas at buhay na buhay pa rin ang tono nito. Mahigpit din nitong niyakap si Naya, na para bang hindi sila kailanman nagtalo o nagkimkim ng sama ng loob sa isa’t isa.Ngunit habang magkadikit ang kanilang katawan, may kakaibang naramdaman si

Hindi alam ni Naya kung matatawa ba siya o maiinis sa sinabi ng ina.Ilang buwan lamang itong nagpagaling sa Australia, ngunit nang bumalik ay tila mas matapang at mas palaban pa kaysa sa kaniya. Hindi man lang ito natakot sa CCTV o sa posibilidad na ipatawag ang mga pulis.Biglang may pumasok na hinala sa isip ni Naya.Baka may dahilan kung bakit ganoon kalakas ang loob ni Ellen. Maaaring may taong sumusuporta rito ngayon—isang taong may sapat na kapangyarihan upang hindi nito katakutan ang sinuman.Gusto sana niya itong tanungin, ngunit hindi iyon ang tamang oras. Kailangan muna nilang ayusin ang gulong nangyayari sa hallway.Dah