All Chapters of ข้าคือฮูหยินของเสนาบดีผู้เย็นชา: Chapter 1 - Chapter 3

สปอยเนื้อหาเผยอวี้จวินกำลังเขียนหนังสือราชการอยู่ ในห้องหนังสือ หลี่จิ้งเดินเข้ามาหาเขาในมือถือหนังสือเล่มหนึ่งก่อนจะเอ่ย"นายท่านขอรับ..ข้าน้อยมีของมาให้นายท่านขอรับ"ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะวางพู่กันที่แท่นวาง เอ่ยถามองครักษ์คู่ใจเสียงทุ้ม"เจ้ามีอะไรจะให้ข้า ของที่อยู่ในมือนั่นหรือ"องครักษ์หนุ่มเดินมาหาพร้อมกับเอ่ยก่อนจะยื่นหนังสือให้"นายท่านอายุสามสิบแล้ว รังเกียจสตรีมิยอมแต่งงาน แต่บัดนี้ฝ่าบาทพระราชทานฮูหยินมาให้ท่านแล้ว ข้าน้อยเกรงว่าท่านจะทำเรื่องสำคัญไม่เป็นจึงไปซื้อตำรามาให้ท่านศึกษาขอรับ นี่เป็นตำราที่ข้าน้อยจ่ายไปถึงสามสิบตำลึงเพื่อใต้เท้าเชียวนะขอรับ"หลี่จิ้งยื่นหนังสือให้เขา เผยอวี้จวินรับมาก่อนจะเปิดดู เมื่อพลิกหน้าแรกเขาก็หน้าแดง พลิกหน้าต่อๆไปใบหน้าหล่อเหลาก็แดงจนถึงใบหู เขารีบปิดหนังสือจนเสียงดังพึ่บ แสร้งกระแอมไอแก้เก้อ ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้มกับลูกน้องคนสนิท"หลี่จิ้ง..ต่อไปเจ้าทำเรื่องไร้สาระน้อยลงหน่อย ข้าไม่ถึงกับไร้เดียงสาเพียงนั้น"หลี่จิ้งเกาหัวแกรกๆ สองวันก่อนยังได้ยินบ่นว่าจะทำอย่างไรให้ฮูหยินยอมเข้าหอกับเขา แล้วตนเองจะทำให้นางมีความส

ไม่นานของที่นางต้องการก็มาถึง นอกจากแป้งสองชั่งกับไข่สามฟองข้าวสารครึ่งชั่งก็ไม่มีอะไรอีก เสิ่นหยุนซีหัวเราะในลำคอ"หึๆๆ น้ำเน่าจริงๆไอ้ประเภทเกลียดแล้วไล่มาอยู่เรือนร้าง ให้กินแต่ผักดองกับน้ำข้าวเนี่ย ละครแนวตั้งร้อยเวอร์ชั่นที่เคยดูมายังไม่เน่าเท่าเรื่องจริงที่เผชิญอยู่ตอนนี้เลย คนสามคนให้ของมาเท่านี้แล้วบอกเรื่องกินอยู่ให้ได้ ให้ได้กับผีบรรพบุรุษแกสิไอ้ผู้ชายเฮงซวย เฮ้อ...ช่างเถอะยังไงก็ค่อยหาทางเอา มีแค่นี้ก็กินแค่นี้ ก่อนจะเอ่ยให้บางคนที่เขาส่งมาจับตาได้ยินชัดเจนเพื่อคาบกลับไปบอก"อิงเถา อิงฮวา พวกเจ้าลองไปดูรอบๆหากิ่งไม้มาหน่อย พอจะได้ฟืนหุงข้าวหรือไม่ ตั้งแต่เช้าข้าวยังไม่ตกถึงท้องสักเม็ดเกี้ยวก็มารับ เดินมากว่าจะถึง คิดว่ามาถึงจวนเสนาบดีก็นึกว่าจะได้อิ่มสักมื้อ ใครจะรู้ว่าจะยากจนข้นแค้นเสียยิ่งกว่าสกุลเสิ่นเสียอีก มิน่าสินสอดของข้าถึงไม่มีสักครึ่งอีแปะ จะแต่งภรรยาทั้งทีแม้แต่ปิ่นเงินหรือกำไลสักอันก็ยังไม่มีปัญญามอบให้""ไม่รู้ท่านลุงรับหมั้นไปได้อย่างไร ยกข้าให้เผยอวี้จวินเหมือนได้เปล่าๆแถมข้าต้องมาอดอยากที่นี่อีก หรือว่าอีกหน่อยข้าต้องไปทำงานใช้แร