WRITER’S POV“Huwag! Huwag mong gawin iyan. Kung pera ang gusto mo, magbabayad ako,” sabi ng hindi kilalang babae, nagmamakaawa sa tao sa kabilang linya ng telepono.“Sa palagay mo ba ay mabibili mo ang pananahimik ko?”“Sabihin mo lang ang presyo mo, makakahanap ako ng paraan para makuha ang pera.”“Limampung milyon para sa pananahimik ko, isang daang milyon para maalis ang mga larawan, at dalawang daang milyon para sa video.” Isang mapaglarong boses ang nanggaling sa kabilang linya ng telepono. Isang malakas na tawa ang sumunod at pagkatapos ay isang bulong: “Mayroon kang dalawang araw.”Lalong nagiging kumplikado ang mga bagay. Pinanood ko ang paggalaw ng aking panulat, ang imahinasyon ay naglalaro na parang realidad. Nararamdaman ko ang emosyon, ang tensyon sa mga buto ng estrangherong ito.“Napakalaki niyan… Paano ako makakakuha ng ganyang halaga sa loob ng pakshet na dalawang araw? Bigyan mo ako ng higit pang oras, pakiusap.”“Isang linggo, walang hihigit, walang bababa.” Agon
Last Updated : 2026-05-27 Read more