ELIANAAng mga panaginip ay para lamang sa isang relaks na isip at ulo. Ito ay para sa mga taong halos walang inaalala, sa mga taong nakararamdam ng kaligtasan. Ang mga bangungot naman ay para sa mga may ligalig sa puso. Oo, ganoon nga ang takbo ng buhay.Kumilos ako sa kama, may ngiti sa aking mukha, sa pagkaalam na nabubuhay na ako sa aking panaginip. Marahil ay hindi pa ang kabuuan nito, ngunit ang natitirang bahagi ay magkakatotoo rin.“Good morning, sunshine.”Ang marinig ang mga salitang iyon mula kay Scott ay lalong nagpalawak ng aking ngiti. “Good morning, daddy,” banat ko nang pahaba.“Malalate ka na. Halika na, bilisan mo.”Malalate? Saan? Hindi ko napagtanto na nasabi ko pala nang malakas ang aking iniisip o sadyang nababasa lang niya ang utak ko.“Late para sa paaralan, Eliana.”“Huwag ngayon,” mabilis kong sagot, pinuputol ang mahabang sermon na malapit na niyang ibigay.“Sinabi mo na gagawin mo ang anumang hilingin ko, na sasang-ayon ka sa anumang plano na maiisi
Read more