Alle Kapitel von Pleasuring my dad's best friend (Filipino): Kapitel 51 – Kapitel 60

SCOTT’S POV“Mahal mo ba siya?”Nakahanda ako para sa mga banta, dumating nga ang mga ito ngunit walang anumang bagay ang nakapaghahanda sa akin para sa tanong na iyon. Tumama ito nang matindi sa aking dibdib, naglaladlad sa isang katotohanan na hindi ko napagtanto hanggang sa sandaling iyon.Hindi na ako nababahala sa posibilidad na malaman ni Jackson. Dahil hindi naman natin mapipigilan ang katotohanan na lumabas sa liwanag, mas mabuti kung gagawin ito sa ating sariling paraan.“Makasariling bastardo! May puso ka ba? Sa lahat ng tao na pwede mong paglaruan, pinili mo pa si Eliana—ang anak ko, ang anak ng pinakamatalik mong kaibigan, napakahamak mong gago!”Halos hindi ko maiproseso ang bawat salitang binibitiwan niya. Pakshet! Nahihirapan akong iproseso ang katotohanan na natutunan ko lang, ang katotohanan na matagal ko nang ipinaglalaban nang matindi. Paano ito nangyari? Matapos ang napakaraming taon…“Sapat na, Camilla! Sa palagay ko ay oras na para umalis ka.” Oo, oras na para m

SCOTT’S POVMula sa tensyon patungo sa pagkikiskisan ng mga balat. Ang ideya na harapin si Eliana habang nakabukas ang mga butones ng aking polo ay isang napakagandang balak. Isang bagay na gagawin ng isang pervert… Ang mga desperadong oras ay nangangailangan ng mga marahas na hakbang. Ilang beses ko na siyang nakitang naglalaway sa aking katawan. Ang kaunting pagpapakita at pag-flex ng mga kalamnang ito ay walang mapipinsala. Kailangan ko lang makuha ang kanyang atensyon.Sa sandaling masulyapan ng kanyang mga mata ang aking nakalantad na dibdib, nawala ang pagkasimangot sa kanyang mukha na naroon pa nang buksan niya ang pinto. Ang tensyon sa kwarto ay nagsimulang dulasin palayo, napalitan ng isang bagay na iba—isang bagay na may kuryente at mapanubok.“Eliana, hindi mo kailangang patawarin ako… Hindi ko sinusubukang hikayatin ka sa kung ano ang sasabihin ko pero pakiusap, pakinggan mo ako. Iyan lang ang hinihiling ko.”Naghintay ako sa kanyang sagot—isang pagkasimangot, isang p

SCOTT’S POVSino ba ang natutulog nang may napakalaking ngiti sa kanilang mukha? Si Eliana. Ang tawag sa telepono na natanggap ko kanina ay ang labis kong inaasahang tawag. Ang mga bagay-bagay ay nagpapatuloy ayon sa plano.Pumunta ako sa kusina para maghanda ng isang bagay na makakain naming dalawa. Halos wala pa kaming kinakain—maliban sa aming mga sarili.Bumalik ako sa loob pagkatapos ng ilang minuto, marahil ay isang oras… Sinong may pakialam sa oras kung hindi naman ito oras ng trabaho? Bumalik ako sa kwarto dala ang isang Shakshuka. Umaasa ako na magugustuhan niya ito. Marahil ay dapat akong naghintay hanggang sa magising siya, bago inalam kung ano ang gusto niyang kainin.Wala pa akong nakikitang tao na hindi gusto ang shakshuka… O baka naman hindi lang ako kailanman nagtanong.“Scott…” Narinig kong tawag ng malambot na boses ni Eliana. Ang kanyang boses ay malambot, medyo paos at may hininga, na parang pinipigilan ang isang hikab.Ang aking mabait na babae, hindi ko na kailan

SCOTT’S POV“Siguraduhin mong handa na ang mga resulta sa ganitong oras bukas.”“O-Opo, sir!”Medyo nanginginig ang boses ng lalaki, natatakot na maaari kong sirain ang kanyang buhay dahil sa pagiging matakaw niya sa pera.Tulad ng sinabi ko, dalawa ang pwedeng maglaro sa isang laro, gaano man kadumi ang larong ito. Kung bababa ka, mas bababaan ko pa, Camilla.Ipinagbigay-alam sa akin ni Sebastian ang tungkol sa kalokohang patibong. Ngayon, plano kong baligtarin ang laro para magkaroon ng isang munting katuwaan. Matapos naming umalis sa ospital, pumasok si Seb para harapin ang laboratory technician at isinama ako sa proseso sa pamamagitan ng isang video call.“Boss, mayroon pa ba?” Tanong ni Seb.Oo, sa katunayan ay mayroon pa.“Siguraduhin mong makuha niya ang mga resulta na binayaran niya, huwag kang papalya. Kung magbuka ka man lang ng kahit isang salita tungkol dito sa kanya, tapos ka.” Binigkas ko ang bawat salita nang may nagbababalang tono na nagpapahiwatig kung gaano kati

ELIANA’S POVTahimik akong nakahiga sa kama habang nagbibilang para sa wala namang partikular na dahilan. Ang nakarerepreskong tunog ng pagbuka ng pinto ay nagpuno sa akin ng isang uri ng kaginhawahan na hindi ko lubos na maipaliwanag. Alam kong si Scott ang taong pumasok sa pintuang iyon.“Ang tagal mo naman,” bulong ko nang may kapatagan, walang bakas ng galit o anupaman.“Kung ako ang tatanungin mo, sasabihin ko na iyon ang pinakamaikling pagpupulong na naranasan ko,” sagot ni Scott.Hindi ko siya makita dahil nakaharap ako sa kabilang panig. Ayaw kong makita niya kung gaano ako pakshet na nasasabik sa kanyang presensya… Kakaiba, napakakakaiba.Ang malaman kung ano ang nararamdaman ni Scott para sa akin, ang malaman na mahal niya ako, ay nagpaibig sa akin sa kanya nang higit pa. Hindi ko inakala na posible pa iyon ngunit tila ba sasabog ang puso ko sa sobrang pagmamahal na taglay nito.“Okay…” Iyon lang ang tanging sagot na naisip ko. Isang pilit na okay na maaaring magbigay ng