กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ และความรู้สึกแสบขัดที่ลำคอเป็นสิ่งแรกที่กระแทกเข้าสู่โสตประสาท 'พราว' พยายามจะขยับตัว แต่ความเจ็บปวดที่พาดผ่านลำคอทำให้เธอต้องนิ่วหน้า ภาพเพดานสีขาวสะอาดตาค่อยๆ ชัดเจนขึ้น พร้อมกับความทรงจำสุดท้ายที่เธอกำลังเดินข้ามถนนเพื่อไปส่งต้นฉบับนิยาย... แล้วรถคันนั้นก็พุ่งเข้ามา"ฟื้นแล้วเหรอ... หึ นึกว่าจะเก่งกว่านี้"น้ำเสียงเย็นชาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามดังขึ้นจากมุมห้อง พราวพยายามหันไปมองตามเสียง ก่อนจะพบกับชายหนุ่มในชุดสูทสีเทาเข้มที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนัง ใบหน้าของเขาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่ดวงตากลับคมกริบและเย็นเยียบจนน่าขนลุกคเชนทร์...ชื่อนี้ผุดขึ้นมาในหัวของเธอโดยอัตโนมัติ พร้อมกับภาพจำมหาศาลที่ไหลบ่าเข้ามาเหมือนเขื่อนแตก เธอไม่ได้อยู่ในร่างของตัวเอง และที่นี่ไม่ใช่โลกที่เธอรู้จัก แต่มันคือโลกในนิยายน้ำเน่าที่เธอเคยอ่าน และเธอกำลังอยู่ในร่างของ 'พราว' ลูกคุณหนูตกอับที่เป็นเพียง "เมียเก็บ" หรือของเล่นแก้ขัดของตัวร้ายอย่างคเชนทร์"ทำไม... ฉันถึงยังไม่ตาย" พราวพยายามเค้นเสียงพูด แต่มันกลับแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน"นั่นคือสิ่งที่คุณควรจะถามตัวเองพราว!" คเชนทร์
最終更新日 : 2026-05-22 続きを読む