สองปีผ่านไปหลังจากมูลนิธิ "พราวนภา" เติบโตจนกลายเป็นองค์กรระดับประเทศ ท่ามกลางแสงสปอตไลท์และความสำเร็จที่พุ่งทะยาน พราวในชุดสูทกางเกงสีครีมดูสง่างามเฉียบคม สลัดภาพจำของนางเอกผู้อ่อนแอในนิยายต้นฉบับไปโดยสิ้นเชิงในห้องทำงานส่วนตัวอันเงียบสงบ แสงแดดยามบ่ายทอดผ่านกระจกบานใหญ่ บนโต๊ะของเธอมีแจกันดอกไม้สองช่อที่ถูกส่งมาในเวลาไล่เลี่ยกันในทุก ๆ สัปดาห์ช่อแรกคือ ดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์จากธันวา เรียบง่าย สม่ำเสมอ และอบอุ่นเหมือนเสมอต้นเสมอปลายช่อที่สองคือ ดอกกุหลาบสีน้ำเงินเข้มจากคเชนทร์ หายาก ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงมุมมองของดวงตะวัน (ธันวา)ที่ร้านอาหารบรรยากาศส่วนตัวริมแม่น้ำเจ้าพระยา ธันวานั่งมองพราวที่กำลังหัวเราะน้อย ๆ ขณะเล่าถึงโปรเจกต์ใหม่ แววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความอบอุ่นไม่เคยเปลี่ยน สองปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยเร่งรัด ไม่เคยบีบบังคับให้เธอต้องสวมแหวนแต่งงาน หรือตีตราจองเธอเป็นของเขาคนเดียว"มองฉันแบบนี้ มีอะไรติดหน้าหรือเปล่าคะคุณธันวา?" พราวเอ่ยเย้า พลางลูบหน้าตัวเอง"เปล่าครับ..." ธันวายิ้มพลางยื่นมือไปกุมมือบางของเธอไว้บนโต๊ะ "ผมแค่คิดว่า ตัวเองโชคดีเหลื
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-22 อ่านเพิ่มเติม