All Chapters of Onun Pişmanlığı (Eski Kocam Beni Geri İstiyor): Chapter 11 - Chapter 20

Althea hiç acele etmeden odadan çıktı.Arkasında üç kadını şaşkın bir sessizliğin içinde bıraktı.'Kendi öfkeleriyle baş başa kalsınlar.'Onun için bir önemi var mıydı ki?Yıllardır ona kendisini değersiz hissettirmek için uğraşmışlardı.Bu yüzden belki de sadece bir kereliğine biraz bencil olmakta sakınca yoktu.Althea gittikten kısa süre sonra Kate salon koltuğuna çöktü.Yüzü öfke ve hayal kırıklığıyla buruşmuştu.Althea'nın az önce kendisiyle konuşma şeklini hâlâ hazmedemiyordu.Kadın, saçma sapan, dramatik bir sebepten dolayı Daven'dan boşanmayı ertelemesini istediğinden beri günden güne daha da cesaretlenmişti sanki."Haddini her geçen gün daha fazla aşıyor!" diye öfkeyle çıkıştı Kate."Bizi aşağılamaya kalkıştı, anne." dedi Kalina. Utançtan yanakları kızarmıştı."Artık gitmesini istiyorum."Felicia da sertçe söze karıştı. "Daven'ın Vanessa ile evleneceği günü iple çekiyorum. Birbirlerini seviyorlar. Daha ne kadar süre daha bu saçma evlilik bahanesi yüzünden fedakâr

"Ne düşünüyordum ki?"Althea direksiyonu sıkıca kavradı.Parmakları titriyordu.Biraz önce gösterdiği cesaret yavaş yavaş pişmanlığa dönüşüyordu.Arabanın içindeki hava ağırdı.Göğsüne baskı yapıyor, az önceki cüretkârlığıyla alay ediyormuş gibi hissettiriyordu."Tanrım... Aklını tamamen kaçırmış bir kadın gibi görünmüş olmalıyım."Başını öne eğerek alnını hafifçe direksiyona dayadı.Belki de böyle yaparsa utancı biraz olsun hafiflerdi.Daven'ın yüzü zihninde yeniden belirdi.Bakışları...İfadesi...Ona baktığı an...Hâlâ hissedebiliyordu.Sarsılmaz.Kararlı.Ve hâlâ yaptıklarına inanamıyordu.Onu şirketinden çekip çıkarmıştı.Hem de hiç düşünmeden.Sanki bunu yapacak özgüvene gerçekten sahipmiş gibi.Oysa değildi.Ama sonra..."Tam olarak beni nereye götürüyorsun?"Daven'ın sesi sakindi.Fakat gözleri keskin ve sorgulayıcıydı.Asansör kapıları kapanırken ve aşağı inmeye başlarken sorusunu yöneltti.Althea dudağını ısırdı."Ben... O kadar ilerisini düşünmedim

Daven, mutfağın yakınındaki masaya oturduğunda eriyen peynirin iştah açıcı kokusu yavaş yavaş tüm evi dolduruyordu. Gözleri ise bir an bile Althea'nın üzerinden ayrılmadı.Althea'nın mutfakta hareket edişini izledi. Hızlıydı, düzenliydi, her yaptığı şey doğal görünüyordu. Sanki orası onun alanıydı. Sanki sonunda ait olduğu bir yer bulmuş gibiydi."Oldukça yeteneklisin," dedi Daven sessizliği bozarak.Althea omzunun üzerinden ona baktı."Yetenekli mi?""Mutfakta."Althea hafifçe güldü."Biraz pratik yaptım," dedi ve tekrar ocağa döndü.Sonra yumuşak bir sesle ekledi:"Yemek yapmayı seviyorum. Basit malzemeleri lezzetli bir şeye dönüştürmek hoşuma gidiyor. Hele bir de yaptığım yemeği biri keyifle yiyorsa."Bir anda sustu.Ah.Unutmuştu.Daven, insanların çok konuşmasından hoşlanmazdı."Özür dilerim, Daven," dedi aceleyle.Daven dudağının kenarını kaldırdı."Neden özür diliyorsun?"Sonra hafifçe gülümsedi."İstersen konuşmaya devam et."Althea şaşırdı."Şey... Dün Asya

"Demek korkuyorsun?""Hayır."Yutkundu ama bakışlarını kaçırmadı."Beni görmezden gelmen daha acı verici. Sanki yokmuşum gibi davranman."Daven'ın sesi neredeyse duyulmayacak kadar alçaktı."İnatçı kadın.""Bunu evlendiğimiz gün anlamalıydın."Bir adım daha yaklaştı.Bu kez parmakları yanağına dokundu.Yumuşak ve serin teninin altında yayılan sıcaklığı hissedebiliyordu.Bunun gerginlikten mi yoksa odanın serin havasından mı kaynaklandığını anlayamadı.Gözlerini ondan ayıramıyordu.Başparmağı yanağında anlamsız daireler çiziyordu.Sanki içinde mantığıyla savaşan bir şey vardı.Yavaşça nefes verdi.Bu hayal kırıklığı mıydı?Yoksa daha derinlerde saklı başka bir şey mi?"Bana öyle bakmayı bırak," diye mırıldandı."Nasıl bakıyorum?" diye fısıldadı Althea.Hissedebiliyordu.Aslında geri çekilmenin eşiğinde olan kişi Daven'dı.Bu farkındalık onu cesur bir şey yapmaya itti.Belki de düşüncesizce.Titreyen eli uzandı.Nazikçe Daven'ın göğsünün hatlarını takip etti."Bu

Vanessa kaşını kaldırdı."Bunu mu hazırladın Callister ailesi için?" diye sordu alayla."Tost ve çorba mı?""Biraz fazla sade değil mi?""Yoksa mutfak becerilerin ancak bu kadarına mı yetiyor, Althea?"Althea yavaşça ona döndü.Yüzündeki ifade sakindi."Bu, Daven'ın genellikle sevdiği kahvaltı."Vanessa hafifçe güldü.Alaycı bir kahkahaydı."Ne kadar da düşünceli."Çenesini ellerinin üzerine koydu.Gözlerini Althea'ya dikti.O bakışlarda nezaketten eser yoktu."Callister ailesine böyle basit bir yemek sunarak onları aşağılamaya mı çalışıyorsun?""Yoksa sadece tembel misin?""Bunu düşünmene sebep olan ne, Bayan Vanessa?" diye karşılık verdi Althea soğukkanlılıkla."Burada sabahları sevildiğini bildiğim şeyleri hazırladım.""Lütfen."Vanessa küçümseyerek burnunu kıvırdı."Belki bu senin kahvaltı anlayışındır, ucuz kadın." "Kate annemin, Felicia'nın ve Kalina'nın damak zevki çok daha gelişmiştir.""Buna burun kıvırmalarına şaşmamalı.""Ne yaptın ki?""Tost ve çorb