Alle Kapitel von ชาตินี้ขอส่งเสริมพวกท่าน: Kapitel 21 – Kapitel 25

ตอนที่ 21เรื่องดี ๆจวนตระกูลเหอภายในจวนที่เงียบสงบเสียงด่าทอดังขึ้นอย่างต่อเนื่องที่เรือนใหญ่ เหล่าบ่าวไพร่ต่างยืนมุ่งดูอยู่ไกล ๆ เหอหว่านซินก้าวเข้ามาในจวนพร้อมกับลู่อันที่ถือข้าวของเต็มมือ ทั้งสองเดินผ่านมาพอดี“เกิดอะไรขึ้น”ลู่อันหันไปถามบ่าวรับใช้สองคนที่ยืนหลบข้างเสาร์อยู่ เมื่อทั้งสองหันมาก็เห็นคุณหนูที่ยืนอยู่จึงรีบย่อกายคารวะอย่างลนลาน“คุณหนู”เหอหว่านซินไม่ได้เอ่ยคำใดเพียงก้าวผ่านไปอย่างนิ่ง ๆ เมื่อเห็นว่าคุณหนูก้าวผ่านไปแล้วทั้งสองก็ขยับก้าวมาพูดคุยกระซิบกับลู่อันอย่างสนุกสนานเหอหว่านซินก้าวตรงไปยังห้องของตนเอง เรื่องพวกนี้นางไม่อยากสนใจนัก ไม่นานลู่อันก็ก้าวตามเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้น“คุณหนู ท่านไม่ไปที่เรือนใหญ่หน่อยหรือเจ้าคะ”เหอหว่านซินยกยิ้มแล้วมองตนเองในกระจก ใบหน้าที่สดใสงดงามของนางยังไร้ซึ่งความทุกข์ใจเหมือนชาติที่แล้ว ช่างดีจริง ๆ “ไม่ไป อย่างไรเรื่องนี้ก็รู้ไปทั่วเมืองหลวงแล้วต่อให้ท่านพ่อกับท่านย่าจะโกรธเพียงใดก็คงทำได้เพียงยอมรับ”เขารักนางมากถึงเพียงนั้นต้องยอมถูกทุบตีเพื่อนางอยู่แล้ว แต่อีกไปนานพี่ชายของนางก็ได้รู้ซึ้งถึงความใจดำของมู่ชิงอวี่ ถึงตอนนั้นเขาจะ

ตอนที่ 23เรียกพบจวนตระกูลเสนาบดีเหอเหอหว่านซินที่กำลังนอนหลับอย่างอ่อนแรงอยู่บนเตียง เพราะเมื่อคืนนางแทบไม่ได้นอน ถูกเซียวเหยียนเฉิงตรากตรำทั้งคืนเขาช่างมีความต้องการมากเหลือเกิน จนนางแทบทนไม่ไหวทว่าทันใดนั้นเสียงของสาวใช้ก็ดังขึ้นนอกห้องปลุกให้นางต้องตื่นขึ้นอีกครั้ง“คุณหนู! คุณหนูเจ้าคะ”เหอหว่านซินถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน แล้วค่อยลุกขึ้นไปเปิดประตูให้นางด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าลู่อันมองสีหน้าที่เหนื่อยล้าของคุณหนูตัวเอง นางก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงสัย“คุณหนู… ท่านไม่ได้นอนหรือเจ้าคะ”เหอหว่านซินก้าวกลับมาทิ้งตัวนั่งลงบนโต๊ะอย่างอ่อนแรง แล้วเอ่ยขึ้นเสียงอ่อน“เมื่อคืนร้อนมากเลยนอนไม่ค่อยหลับ”ลู่อันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะก้าวเข้ามาด้านในพร้อมกับถาดน้ำชาอุ่นในมือนางวางถาดน้ำชาลงอย่างแผ่วเบา ก่อนจะรินชาให้เหอหว่านซินอย่างใส่ใจเหอหว่านซินยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างแผ่วเบา สายตานางทอดออกไปทางประตูที่เปิดอยู่พลันเห็นบ่าวไพร่กำลังวุ่นวายอยู่ด้านนอกเลยเอ่ยถามขึ้น“ด้านนอกเขากำลังทำอะไรหรือลู่อัน ดูวุ่นวายน่าดู”ลู่อันยิ้มบางแล้วเอ่ยขึ้น“กำลังเตรียมงานแต่งให้คุณชายเจ้าค่ะ”กล่าวจบ นางก็ขย

เสียงของชายหญิงที่กำลังมีปากเสียงกันอยู่“คุณหนู เหตุใดน้ำเสียงนั้นคล้ายกับ… ”ลู่อัน นางพูดได้เพียงครึ่งเดียว ไม่อาจพูดต่อ ทว่าสายตากลับจ้องมองไปยังห้องข้าง ๆ ทันทีเหอหว่านซินและลู่อันส่งยิ้มให้กัน ก่อนจะก้าวออกไปยืนแอบมองผ่านทางช่องประตูที่ไม่ได้ปิดสนิทนักทั้งสองเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพด้านในไป๋หรูเฉิงที่กำลังโอบกอดมู่ชิงอวี่เอาไว้ในอ้อมอกอย่างแนบแน่น“ชิงอวี่ วันหายโกรธข้าได้หรือไม่ ที่ข้าต้องไปสู่ขอเหอหว่านซินผู้นั้นก็เพื่อเจ้านะ”ไป๋หรูเฉิงเอ่ยขึ้น สายตาของเขายามจ้องมองมู่ชิงอวี่นั้นอ่อนโยนยิ่งนัก เขามองนางไม่ละสายตามู่ชิงอวี่ในอ้อมแขนของเขานั้นดิ้นเบา ๆ แล้วเบือนหน้าหนีอย่างน้อยใจเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ท่านโกหก ไหนท่านเคยสัญญาว่าจะแต่งข้าเป็นภรรยาเอก ให้ข้ามีหน้ามีตาในเมืองหลวงแห่งนี้ไงเล่า?”“เจ้าก็รู้ว่าด้วยฐานะของเจ้า ข้าไม่อาจรับเป็นภรรยาเอกได้ แม้แต่อนุภรรยาก็ไม่ได้ ข้าจึงจำใจต้องส่งแม่สื่อไปสู่ขอเหอหว่านซิน เพื่อให้นางช่วยขอร้องท่านแม่ให้รับเจ้าเป็นภรรยารอง เจ้าวางให้แม้ข้าจะสู่ขอนาง แต่ว่าจะแต่งกับเจ้าก่อนแน่นอน รอเรามีลูกด้วยกันแล้วค่อยรับนางเข้ามา ดูแลเจ้ากับ