All Chapters of สายใยสวาทภรรยานิตินัย: Chapter 21 - Chapter 30

สองอาทิตย์ต่อมา ตอนนี้อชิก็มีอายุครบสี่เดือนแล้ว ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ แพทริกก็มาหาอชิเกือบทุกวัน ถ้าวันไหนงานเขาไม่เยอะและเสร็จตอนเย็น เขาก็จะมาหาอชิ อยู่จนอชิหลับถึงจะกลับบ้าน ช่วงสองอาทิตย์นี้ แพทริกจะพาอชิไปบ้านแม่ของเขาสามครั้ง พอตอนเย็นก็พามาส่งให้เพียงดาว และแล้ววันนี้ก็เป็นวันที่เพียงดาวต้องกลับไปทำงานที่โรงพยาบาล ตื่นเช้ามาหญิงสาวก็จัดการอาบน้ำแต่งตัวให้ลูกชาย เธอให้ลูกชายอยู่ในเปล แล้วเธอก็เข้าไปอาบน้ำและออกมาแต่งตัว เพียงดาวอุ้มลูกชายออกจากเปลแล้วหยิบกระเป๋าสัมภาระ จากนั้นจึงออกไปหน้าบ้าน เธอจัดการให้ลูกน้อยนั่งในคาร์ซีทที่ติดกับเบาะหลัง ร่างบางสมส่วนที่อยู่ในชุดเดรสสวยสุภาพเข้ามานั่งหลังพวงมาลัย ก่อนจะออกรถมุ่งหน้าไปยังบ้านแม่ของคนตัวสูง บ้านมินตรา เพียงดาวอุ้มลูกและถือกระเป๋าสัมภาระ สาวเท้าเข้ามาในบ้านด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพราะเธอรู้ว่าแม่ของเขาไม่ชอบเธอ แต่พอคิดว่าถึงท่านจะไม่ชอบเธอที่เป็นลูกของแฟนเก่าสามีของท่าน แต่ท่านไม่ได้รังเกียจหลานของตัวเองแน่นอน มินตราที่นั่งรอหลานชายอยู่ในห้องโถงอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อหันไปเห็นเพียงดาวอุ้มอชิเข้ามา จึงเอ่ยด

“ปล่อยนะ พี่อย่าทำอะไรเพียงดาวเลย ขอร้อง” เมื่อเห็นว่าเขาจะทำตามที่พูด จึงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง แววตาอ้อนวอน “ตอนนี้เราสองคนมีสถานะเป็นแค่พ่อและแม่ของลูก แต่เรายังไม่ได้เป็นผัวเมียกันเลยนะ” “ไม่นะ เพียงดาวไม่ต้องการแบบนั้น” “เธอไม่ต้องการเป็นเมียฉันเหรอ” “ไม่” “งั้นฉันขอเป็นผัวของเธอนะ” พูดจบ ใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงไปฝังจมูกยังซอกคอขาวที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ใบหน้าสวยที่ถูกมือแกร่งจับมือเธอกดไว้กับที่นอน จึงได้แต่หลบปลายจมูกที่ซุกไซ้ซอกคอของเธอทั้งซ้ายทั้งขวา “อื้อ อย่านะ ปล่อย” เธอพยายามต่อต้าน แต่ร่างกายเธอไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ เพราะร่างแกร่งทาบทับลงมาบนร่างของเธอจนไม่มีช่องว่าง จึงจำต้องปล่อยให้เขาสนุกกับร่างกายเธออย่างไม่อาจต้านทานได้ ชายหนุ่มหยัดตัวขึ้นแล้วถอดเสื้อเชิ๊ตออก คนตัวเล็กมองมายังร่างสูงที่เปลือยท่อนบนด้วยแววตาหวาดหวั่น ก่อนจะพูดอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “พี่อย่าทำแบบนี้เลยนะ ไปส่งเพียงดาวที่บ้านเถอะ” “ฉันไปส่งเธอแน่ แต่ฉันต้องทำหน้าที่ผัวให้เธอก่อน” ว่าแล้วเขาก็เลื่อนมือลงไปทำท่าจะปลดกระดุมเสื้อของเธอ แต่ทันใดนั้นอชิก็ส่งเสียงร้องดังขึ้น “แอ้ แอ้” จึงทำให้แพทร

แพทริกผละริมฝีปากที่เปียกแฉะไปด้วยหยาดน้ำหวานแล้วหยัดตัวขึ้น สายตาคู่คมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวใสที่มองมาทางเขาด้วยแววตาปรือๆ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากพลางเลื่อนมือมาจับท่อนเอ็นที่มีขนาดใหญ่เกินมาตรฐานของชายไทย พร้อมกับสาวเข้าสาวออกสองสามครั้ง ก่อนจะกดลงไปยังร่องกลีบดอกไม้ที่แฉะเยิ้ม ปลายหัวบานอมชมพูถูกกดลงไปขยี้กับปุ่มคลิตอริสซ้ำๆด้วยความนุ่มนวล หวังกระตุ้นอารมณ์ให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปพร้อมกับเขา เขาเคลื่อนหัวมนที่มีน้ำสีใสไหลเยิ้มมาถูไถในร่องกลีบอูมเล็กหลายครั้ง เมื่อเห็นว่าน้ำหล่อลื่นของเธอไหลออกมา เขาก็ไม่รอช้าที่จะจับเรียวขาสวยแยกออกเป็นรูปตัวเอ็ม หมายให้รูรักที่มีขนาดเล็กมากได้ขยายให้กว้างขึ้นเพื่อเตรียมรับกับท่อนรักที่มีขนาดท้ังใหญ่ทั้งยาวของเขา เพียงดาวได้แต่นอนมองร่างสูงนิ่งๆ เพราะต่อให้เธอดิ้นรนขัดขืนยังไง แต่เขาก็ไม่ปล่อยเธอไปอยู่ดี จึงยอมให้อีกคนรุกรานร่างกายเธอให้สมกับที่เขาตั้งใจมาแล้ว ท่อนเอ็นยาวใหญ่ชำแรกกลีบรักสีหวานเข้าไปอย่างแช่มช้า จนไปถึงกึ่งกลางลำ เขารู้สึกว่าดันเข้าไปได้แค่นั้น และรู้ว่านี่คือครั้งแรกของเธอ “อ้าขากว้างอีกหน่อย ของฉันเข้าไปไม่ได้” เขาพูดพลางจับโคนขาข

เมื่อเพียงดาวอาบน้ำเสร็จ แพทริกก็เข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่อยู่ในมือ เรียวขาขาวเนียนก้าวออกจากอ่างพลางยื่นมือไปรับผ้าเช็ดตัวจากเขามาพันรอบกาย ก่อนทั้งสองจะพากันออกไปจากห้องน้ำ แพทริกเดินไปหยิบเสื้อยืดคอกลมสีน้ำเงินในตู้มายื่นให้คนตัวเล็ก “ใส่เสื้อฉันไปก่อน” เพียงดาวรับเสื้อมาจัดการสวมใส่ต่อหน้าร่างสูงที่จ้องมองเธอ จากนั้นเธอจึงยื่นผ้าขนหนูให้เขาเอาไปเก็บ แพทริกเดินมาบอกกับร่างบาง “ลงไปกินข้าวกันเถอะ” ว่าแล้วทั้งสองก็พากันลงไปทานข้าวที่เขาสั่งมาจากร้านอาหารชื่อดัง เมื่อทานกันเสร็จ เพียงดาวก็มานั่งบนโซฟาในห้องโถง แพทริกที่มีแก้วน้ำและยาอยู่ในมือเดินมาหย่อนกายนั่งข้างเธอ พร้อมกับพูดออกไป “กินยาคุมฉุกเฉินก่อนนะ แล้วก็กินยาแก้ปวดด้วย” เขายื่นยาคุมและยาแก้ปวดที่ไม่มีสเตียรอยด์ให้หญิงสาว เพียงดาวรับไปกินพร้อมกับดื่มน้ำตาม “อยู่ที่นี่อีกสักสองสามวันนะ เรื่องลูกเธอไม่ต้องเป็นห่วง อชิเป็นเด็กเลี้ยงง่ายอยู่แล้ว และไม่ค่อยร้องไห้งอแง ลูกอยู่กับแม่อีกสองสามวัน เธอสบายใจได้ แม่จะดูแลอชิเป็นอย่างดีเลย” เขาพูดเพื่อให้เธอวางใจเรื่องลูก และไม่ให้เธอต้องกังวล เพราะเขารู้ดีว่าคนเป็นแม่ถ้าห่าง

เมื่อเข้ามาในห้องนอนก็เห็นว่าคนตัวเล็กตื่นแล้ว เขาที่เห็นอย่างนั้นจึงสาวเท้าเข้าไปหย่อนตัวนั่งข้างเธออย่างกระตือรือร้น พร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มอ่อนโยน คลี่ยิ้มบางๆ “ตื่นนานยัง” “ห้านาทีได้” ฝ่ามือหนาแตะหน้าผากมน จึงรู้ว่าไข้ลดลงบ้างแล้ว “ไข้ลดแล้วนะ งั้นเดี๋ยวพี่ลงไปเอาข้าวต้มมาให้” “ค่ะ” เขาออกไปจากห้องนอนแล้วลงชั้นล่างไปตักข้าวต้มหมูใส่ถ้วย และเอาขึ้นมาให้เธอ เขาจัดแจงให้เธอนั่งพิงหัวเตียงแล้วยกถ้วยข้าวต้มมาถือไว้ แพทริกตักข้าวต้มและป้อนให้เธอ เธออ้าปากงับข้าวต้มอย่างว่าง่าย เขาป้อนข้าวให้เธอห้าช้อน พอจะป้อนช้อนที่หก “พอแล้วค่ะ อิ่มแล้ว” ชายหนุ่มวางถ้วยลงบนที่นอนแล้วหยิบขวดน้ำยื่นให้เธอเอาไปดื่ม “เธอรู้สึกเวียนหัวไหม” “นิดหน่อยค่ะ” “งั้นก็นอนพักผ่อนต่อเถอะ เดี๋ยวพอถึงเวลากินยา พี่จะมาบอก” “ค่ะ” เขาลุกจากเตียงแล้วจะหยิบถ้วยข้าวต้ม ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเพียงดาวที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็มีสายโทรเข้า Rrrr! เขาหยิบขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นชื่อของเพื่อนชายของเธอ พลันสันกรามแกร่งก็ขบกันแน่นอย่างหงุดหงิด “ใครโทรมาเหรอคะ” “เพื่อนเธอที่ชื่อเจโรม” “เอาโทรศัพท์มาค่ะ” เธอย