“สรุปคือพวกเธอจับเหยื่อได้ แต่กลับอุบไว้กินกันเองงั้นเหรอ?” หญิงสาวร่างสูงใหญ่บึ้ก ผิวสีเขียวเอ่ยขึ้นขณะเดินเข้ามา นัยน์ตาเรียวรีคล้ายงูทอประกายสีแดงสดพร้อมรูม่านตาแนวตั้งสีทอง หูของเธอยาวและค่อนข้างแหลมคล้ายเอลฟ์ ทว่ากลับมีเขี้ยวสองซี่โผล่พ้นริมฝีปากล่างขึ้นมาวิเลียนมองไม่ออกเลยว่าเธอเป็นตัวอะไรกันแน่ หรือจะเป็นลูกครึ่งระหว่างงู ออร์ค แล้วก็ดาร์กเอลฟ์? แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้อยากจะเค้นสมองคิดหาคำตอบตอนนี้เท่าไร“ท่านเคนนิเฟอร์คะ...” วิเรนนาเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “...พวกเราจะอุบเนื้อสดเกรดพรีเมียมแบบนี้ไว้กินคนเดียวได้ยังไงกันล่ะคะ?”“คิดว่าฉันโง่เหรอ?” คำถามของเธอได้รับเพียงความเงียบตอบกลับ“หรือคิดว่าฉันไม่ได้ยินที่พวกแกพูดกับเด็กเมื่อวานซืนสองคนนี้?” เคนนิเฟอร์ถามซ้ำอีกครั้ง“ขอแก้ข่าวครับคุณเคนนิเฟอร์ พวกผมไม่ใช่เด็กเมื่อวานซืนนะครับ” ชายคนหนึ่งกระแอมก่อนจะเอ่ยขัดขึ้นมา ในขณะที่หญิงสาวอีกสามคนกลับเงียบกริบและพากันเบือนหน้าหนี“พวกแกไม่ได้ตั้งใจจะเอา ‘ส่วนสำคัญ’ ของมันมาส่งให้ฉัน แต่กะจะเก็บไว้กินกันเองมากกว่า กล้าดียังไง?” เธอตวาดเสียงดังลั่นจนทั้งสามสาวและวิเลียนถึงกับส
Read more
LOGIN
