Todos os capítulos de การล่อลวงอันแสนหวาน: Capítulo 1 - Capítulo 4

มุมมองของลูกแมว“ลาก่อนนะที่รัก!” แม่บอกฉันขณะที่เธอรีบวิ่งลงทางเดินรถ เธอไปทำงานสายและไม่มีเวลาเตรียมตัวเลย ผมสีแดงสดของเธอจึงยุ่งเหยิง และฉันเกือบจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นเธอพยายามมัดผมขณะวิ่งลงถนน“เดินทางปลอดภัยนะครับแม่” ผมโบกมือบอกลาเธอจนกว่าจะมองไม่เห็นเธอแล้ว จากนั้นฉันก็กลับเข้าไปในอพาร์ตเมนต์สามห้องนอนที่เราอาศัยอยู่ พ่อเลี้ยงของฉันซื้อมันเมื่อ 2 เดือนก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เขาเก็บเงินเพื่อซื้อบ้านในฝันนี้ให้พวกเรา แต่โชคร้ายที่เขาไม่ได้อยู่ในบ้านนี้เลย แม่ไม่เคยเปิดใจให้ผู้ชายคนอื่นเลย ดังนั้นเธอจึงไม่เคยแต่งงานใหม่ ฉันหวังว่าเธอจะทำแบบนั้นในสักวันหนึ่ง ฉันมีพี่ชายต่างแม่คนหนึ่ง ชื่อวิลเลียม เราทั้งคู่อายุ 18 ปีในปีนี้และจบมัธยมปลายแล้ว ในตอนนี้ แม่ที่รักของเรายังหาเงินเพื่อการศึกษาต่อของเราไม่ได้ และเราตัดสินใจไม่ให้แม่เครียดมากไปกว่านี้ ฉันรับงานพาร์ทไทม์เป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารชื่อดังใกล้ๆ และพี่ชายต่างแม่ของฉันซึ่งเป็นเกมเมอร์ที่มีชื่อเสียง มักจะล็อกตัวเองอยู่ในห้อง เล่นเกมตลอดเวลา ตั้งแต่ฉันอายุ 14 ปี ฉันเริ่มมีความรู้สึกต่อเขา และตอนแรกม

มุมมองของคิตเทน...ด้วยความมุ่งมั่น ฉันถามคำถามยากๆ กับเขา แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่เขาจะรู้คำตอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเขาเป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ ฉันคิดไม่ออกแล้วในตอนนี้“ผมไม่รู้” เขาพูดหลังจากกุมคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉันประหลาดใจกับคำตอบของเขา แต่ฉันไม่แสดงออกทางสีหน้า ฉันทำหน้ายิ้มเยาะราวกับว่าฉันรอให้เขาแพ้อยู่แล้วเขาปลดกระดุมกางเกง และฉันก็ไม่ได้ละสายตาไปมอง เพราะฉันแน่ใจว่าเขาใส่กางเกงใน แต่เหมือนกับเหตุการณ์ในห้องน้ำวันนั้น ฉันคิดผิดอีกแล้วในขณะที่เขาดึงกางเกงลง ฉันก็เจอกับของใหญ่โตของเขาที่กำลังตั้งตรง“อ๊าาา!” ฉันกรีดร้องและหันหน้าหนีไปพร้อมกับเสียใจกับโอกาสที่เสียไปในใจ “ทำไมไม่ใส่กางเกงในล่ะ?” ฉันดุเขาโดยไม่มองหน้าเขาแทนที่จะตอบ เขากลับเดินเข้ามาหาฉัน และอีกครั้งที่ฉันได้เห็นอวัยวะเพศของเขา คราวนี้ใกล้มาก!ฉันกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รู้สึกว่าแก้มร้อนผ่าวมากกว่าปกติ และรู้สึกหิวกระหายตรงนั้น—อยากให้เขาเติมเต็ม!“ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า? ไปให้พ้น!” ฉันตะคอกใส่ พยายามหันหน้าหนี แต่เขากลับหยิกคางฉัน บังคับให้ฉันจ้องมองสิ่งที่ต้องห้ามอีกครั้ง“ชอบสิ่งที่เห็นไหม น้องสาว?” เขา