LOGINหนังสือเล่มนี้คือโปรเจกต์รวมเรื่องสั้นกว่ายี่สิบเรื่องที่มีความยาวหลากหลาย แถมยังไม่ได้จำกัดอยู่แค่แนวใดแนวหนึ่งเท่านั้นด้วยสิ! นาทีหนึ่งคุณอาจจะกำลังด่ำดิ่งอยู่กับตำนานมนุษย์หมาป่าหรือเรื่องเล่าของเงือกสาว พริบตาถัดมาคุณกลับได้ขยับไปอ่านแนวโรแมนติกในรั้วมหาวิทยาลัย แวมไพร์คลั่งรัก หรือนิยายรักสายกีฬา และก่อนที่คุณจะทันตั้งตัว คุณก็อาจจะวาร์ปไปเจอกับเรื่องราวของจอมมารสุดหื่นกับนักรบมนุษย์สุดห้าว (สาย BL) เข้าให้แล้ว! น่าตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ? เพราะคุณไม่มีวันเดาได้เลยว่าเรื่องต่อไปจะเป็นแนวไหน หรือจะน่าติดตามจนวางไม่ลงขนาดไหน! แต่... มี 3 สิ่งที่คุณจะได้เจออย่างแน่นอน: * พล็อตหักมุมแบบสมองระเบิด * แผนล้างแค้นที่สะใจคนอ่านแบบสุด ๆ * และที่ขาดไม่ได้เลยคือ... ฉากฟิน ๆ ที่ชวนให้หน้าแดงแป๊ด! แล้วคุณยังรออะไรอยู่ล่ะ?
View Moreมุมมองของลูกแมว
“ลาก่อนนะที่รัก!” แม่บอกฉันขณะที่เธอรีบวิ่งลงทางเดินรถ เธอไปทำงานสายและไม่มีเวลาเตรียมตัวเลย ผมสีแดงสดของเธอจึงยุ่งเหยิง และฉันเกือบจะหัวเราะออกมาเมื่อเห็นเธอพยายามมัดผมขณะวิ่งลงถนน
“เดินทางปลอดภัยนะครับแม่” ผมโบกมือบอกลาเธอจนกว่าจะมองไม่เห็นเธอแล้ว จากนั้นฉันก็กลับเข้าไปในอพาร์ตเมนต์สามห้องนอนที่เราอาศัยอยู่ พ่อเลี้ยงของฉันซื้อมันเมื่อ 2 เดือนก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เขาเก็บเงินเพื่อซื้อบ้านในฝันนี้ให้พวกเรา แต่โชคร้ายที่เขาไม่ได้อยู่ในบ้านนี้เลย แม่ไม่เคยเปิดใจให้ผู้ชายคนอื่นเลย ดังนั้นเธอจึงไม่เคยแต่งงานใหม่ ฉันหวังว่าเธอจะทำแบบนั้นในสักวันหนึ่ง
ฉันมีพี่ชายต่างแม่คนหนึ่ง ชื่อวิลเลียม เราทั้งคู่อายุ 18 ปีในปีนี้และจบมัธยมปลายแล้ว ในตอนนี้ แม่ที่รักของเรายังหาเงินเพื่อการศึกษาต่อของเราไม่ได้ และเราตัดสินใจไม่ให้แม่เครียดมากไปกว่านี้ ฉันรับงานพาร์ทไทม์เป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารชื่อดังใกล้ๆ และพี่ชายต่างแม่ของฉันซึ่งเป็นเกมเมอร์ที่มีชื่อเสียง มักจะล็อกตัวเองอยู่ในห้อง เล่นเกมตลอดเวลา
ตั้งแต่ฉันอายุ 14 ปี ฉันเริ่มมีความรู้สึกต่อเขา และตอนแรกมันทำให้ฉันกลัว ฉันรู้ว่ามันผิดและพยายามทุกอย่างเพื่อกำจัดความรู้สึกนั้น แต่ฉันล้มเหลว ฉันไม่สามารถหยุดความรู้สึกของตัวเองที่เข้มแข็งขึ้นได้ ฉันซ่อนความรู้สึกของตัวเองจากเขาได้สำเร็จ และเล่นบทบาทของพี่สาวที่ดี แม้ว่าฉันจะอยากเป็นอะไรที่มากกว่านั้น- พี่สาวที่มีผลประโยชน์
ในขณะที่ฉันสืบทอดผมสีแดง ตาสีเขียว และรูปร่างเล็กน้อยจากแม่ วิลเลียมกลับมีรูปร่างที่แข็งแรง ผมสีเข้ม ตาสีฟ้าเหมือนทะเลในฤดูหนาว และร่างกายที่ดูแข็งแรงซึ่งไม่สมเหตุสมผลเลย เพราะเขามักจะอยู่ในบ้าน เล่นเกม
ทุกครั้งที่ฉันเห็นเขา ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาคือคนโปรดของผู้สร้าง หมายความว่า ทำไมมนุษย์ถึงดูร้อนแรงขนาดนี้ได้?
ขณะที่ฉันมองไปรอบๆ ห้องนั่งเล่นด้วยสายตา สุดท้ายฉันก็จ้องไปที่นาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลา 7 โมง 9 นาที ฉันมั่นใจว่าพี่ชายต่างแม่ของฉันยังอยู่ในห้องเล่นเกมอยู่ เขาแทบจะไม่เข้าสังคมเลยฉันเดินไปที่ห้องของฉันและเปลี่ยนจากเสื้อผ้าเป็นผ้าขนหนูสีขาว จากนั้นฉันก็เดินไปที่ห้องน้ำ ด้วยความมั่นใจเต็มที่ ฉันเปิดประตูห้องน้ำออกกว้างและเข้าไปข้างใน แต่กลับได้ยินเสียงดุว่า
“ไม่สามารถเคาะประตูได้หรือไง?” สายตาของฉันไปพบกับด้านข้างของพี่ชายต่างแม่ที่ยืนอยู่ในห้องอาบน้ำโดยไม่มีเสื้อผ้า ฉันรู้ว่าเขาหล่อ แต่พระเจ้า! นี่มันมากเกินไปแล้ว!แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่สามารถมองต่อไปได้อีก
“ขอโทษนะ วิลเลียม” "ฉันคิดว่าคุณยังอยู่ในห้องของคุณอยู่" ฉันพูดด้วยใบหน้าที่แสดงความขอโทษในขณะที่ไม่มีความตั้งใจที่จะออกไปไหน “ออกไป!” เขากระแทกเสียงด้วยความโกรธ มือของเขาปิดส่วนพิเศษของเขาจากสายตาของฉัน และอีกส่วนหนึ่งของฉันก็อยากให้เขาไม่ปิดมันเลย นี่เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมมาก!“แกหูหนวกหรือไง?” เขาขว้างรองเท้าแตะใส่ฉัน และในขณะที่ฉันหลบ ฉันก็ลื่นล้ม ในขณะที่พยายามอย่างหนักไม่ให้ล้ม หวังว่าจะมีอะไรให้จับยึดได้ ผ้าขนหนูของฉันก็ตัดสินใจว่าได้เวลาหมดหน้าที่ในการคลุมร่างกายของฉันแล้ว มันจึงหลุดและหล่นลงมาก่อนที่ฉันจะล้มลงพื้น
“อ๊า!” ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นสภาพที่เปลือยเปล่าของตัวเอง ถัดไป ฉันใช้มือข้างหนึ่งปิดหน้าอกของฉันขณะที่รีบลุกขึ้นยืนและหยิบผ้าขนหนู“ขอโทษนะ,” ฉันขอโทษก่อนจะรีบออกจากห้องน้ำโดยไม่ปิดประตูตามหลัง ฉันตรงไปที่ห้องของฉันและปิดประตูเสียงดังปัง ก็ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้ว่าฉันแค่ถือผ้าเช็ดตัวอยู่ ฉันผูกมันรอบอกและนั่งบนเตียง ปิดหน้าด้วยความอับอาย
เขาเห็นสิ่งที่ฉันพยายามซ่อนอย่างชัดเจน และเนื่องจากฉันไม่แม้แต่จะจำได้ว่าฉันปิดบังตัวเองก่อนที่จะหนีไป เขาต้องเห็นก้นเปลือยของฉันขณะที่ฉันวิ่งหนีไป
โอ้ย! ถ้าแค่พื้นดินจะเปิดและกลืนฉันตอนนี้ได้ ฉันจะเผชิญหน้ากับเขาได้อย่างไร หลังจากที่เกิดเรื่องเมื่อกี้?มุมมองของวิลเลียม
น้ำอุ่นทำให้กล้ามเนื้อของฉันผ่อนคลาย ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ยินดีต้อนรับหลังจากที่ต้องเล่นเกมตลอดทั้งคืนในแชมป์เปี้ยนชิพ RPG กับเพื่อนร่วมทีมของฉัน
มันเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากเพราะเราเล่นกับทีมที่แข็งแกร่งไม่แพ้กัน แต่สุดท้ายเราก็ชนะ และชัยชนะนั้นรู้สึกเหมือนขนมหวานบนลิ้นของฉันขณะที่ฉันนึกถึงการเคลื่อนไหวที่เด็ดขาดที่ฉันใช้เพื่อเอาชนะทีมอื่น ประตูถูกผลักเปิด และคิตตี้เดินเข้ามาในห้องน้ำอย่างไม่ใส่ใจและไม่คิดอะไร
"คุณไม่เคาะประตูหน่อยเหรอ?" เสียงของฉันออกมาดังเกินกว่าที่ตั้งใจไว้เมื่อฉันรีบใช้มือปิดส่วนล่างของตัวเองจากสายตาของเธอเธอพยายามขอโทษอย่างร้อนรน แต่ฉันต้องการให้เธอออกไปอย่างรวดเร็ว ดังนั้นฉันจึงโยนรองเท้าแตะไปทางเธอ...
ขณะที่พยายามหลบหนี เธอลื่นล้ม และนั่นทำให้หัวใจของฉันเกือบจะหลุดออกจากอก แน่นอนว่าฉันอยากป้องกันไม่ให้เธอล้ม แต่ไม่ใช่ในสภาพนี้! ฉันเชื่อว่าเธอจะล้มลงไปนั่งก้นแล้วลุกขึ้นยืนและออกไป แล้วฉันจะขอโทษเธอในภายหลังแต่ผ้าขนหนูของเธอก็ต้องหลุดออกมา และความงามของเธอ ซึ่งเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับฉัน ก็ถูกเปิดเผยต่อหน้าฉันทั้งหมด
น้องสาวต่างแม่ของฉันเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่ฉันเคยเห็นในชีวิต และถึงแม้ว่าฉันจะมีความรู้สึกที่ไม่สามารถพูดออกมาได้สำหรับเธอหลังจากที่ฉันอายุ 15 ปี ฉันก็ยังคงเก็บความรู้สึกนั้นไว้กับตัวเองและทำตัวเย็นชากับเธอไม่กี่วินาทีที่ฉันเห็นร่างกายของเธอด้วยปากอ้าค้างด้วยความตกใจ ฉันต้องกดแน่นขึ้นที่ส่วนล่างของฉัน ฉันไม่สามารถให้เธอเห็นว่าเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอกำลังทำอะไรกับฉันที่นั่นได้
"ออกไป!" ฉันตะโกนออกไป และเธอลุกขึ้นยืนก่อนที่จะวิ่งหนี เธอไม่แม้แต่จะปกปิดตัวเองก่อนที่จะวิ่งหนี และก็ไม่ปิดประตูด้วยแม้ว่ามันจะรู้สึกผิด แต่ฉันก็รู้สึกว่านี่เป็นโอกาสที่หายาก ดังนั้นฉันจึงใช้สายตามองวิวที่น่าทึ่งของก้นกลมๆ ที่แกว่งไปมา จนกระทั่งเธอหายไปจากสายตา
ก็เพิ่งตอนนั้นแหละที่ฉันนึกขึ้นได้ว่าประตูห้องน้ำยังเปิดอยู่ และฉันต้องปิดมันด้วยความไม่เต็มใจไม่เพียงแค่นั้น นกของฉันที่นั่นก็แข็งตัว ฉันต้องการทำให้มันเย็นลง และน้ำเย็นก็ไม่ช่วยเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
แคลิทริกซ์เดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางของเธอแล้วเธอก้าวลงจากรถแท็กซี่ ชำระค่าโดยสาร และขณะที่ยานพาหนะแล่นแล่นจากไป เธอก็จ้องมองไปยังประตูบานมหึมาที่เผยให้เห็นความหรูหราอลังการของคฤหาสน์ตระกูลเมเยอร์สเธอถอนหายใจยาวก่อนจะเดินจากจุดที่ยืนอยู่มุ่งหน้าไปยังประตูเหล็กสีดำ ทว่าเธอกลับเบี่ยงทิศทางเล็กน้อยและหยุดลงตรงหน้าประตูเล็ก ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะเพียงไม่นาน ยามประตูวัยกลางคนก็เปิดประตูออกมา „นั่นใครน่ะ?“„สวัสดีตอนเย็นค่ะ หนูเองค่ะ ลูกสาวของแม่ลิวิงสตัน…“ เธอเริ่มแนะนำตัว ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอ่ยขัดขึ้นมา„โอ้… คุณหนูแคลิทริกซ์ วันนี้คุณมาเหรอครับเนี่ย เชิญข้างในเลยครับ“ เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มขณะรีบเปิดประตูให้เธอเข้ามา„ขอบคุณมากค่ะคุณลุง“ เธอบอกพลางโค้งตัวลงเล็กน้อย„ไม่เป็นไรเลยครับ แม่ของคุณเป็นคนดีมากเลย ผมไม่มีทางปฏิเสธต้อนรับคุณลงหรอก“ เขากล่าวด้วยรอยยิ้มกว้างก่อนจะกลับไปประจำตำแหน่งของตนแคลิทริกซ์เดินไปตามทางเดินปูหินของคฤหาสน์จนกระทั่งมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลเมเยอร์ส เธอไปหยุดยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า กดกริ่ง และประตูถูกเปิดออกในแทบจะทันที„โอ้… คุณนั่นเอง“ หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว Cami
ผ้าผูกตาถูกถอดออกจากดวงตาของพวกเขา ตอนนี้พวกเขายืนอยู่หน้าบ้านของเรคสันพวกเขาไม่มีอะไรติดตัวเลยนอกจากเสื้อผ้าแพงหูฉี่ที่ถูกมอบให้ ไม่มีโทรศัพท์ ไม่มียานพาหนะ ไม่มีใบขับขี่ ไม่มีกระเป๋าเดินทาง เรคสันถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยชวนทุกคนเข้ามาในบ้านทุกคนนั่งลงในห้องรับแขก ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมจนหนักอึ้งราวกับจะตัดแบ่งได้จนกระทั่งแอนนายืนขึ้น„ทุกคนคะ มันเป็นความจริงที่เราทำเรื่องพังยับเยิน แต่เราทำไปก็เพราะถูกไอ้สารเลวนั่นปั่นหัว มันเล่นหัวพวกเรา แต่ต่อให้ตอนนี้เราจะร้องไห้แทบขาดใจ เราก็ไม่สามารถกลับไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วได้อยู่ดี“„ใช่ แล้วมันก็เป็นเรื่องจริง“ เรคสันแทรกขึ้นมา จากนั้นเขาเดินเข้าไปหาแอนนาแล้วทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเธอ „ฉันขอโทษที่ทรยศเธอ ฉันสาบานเลยว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกเป็นอันขาด“แอนนาช่วยพยุงเขาให้ลุกขึ้นยืน „ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แล้วก็โปรดอภัยให้ฉันด้วย การกระทำของฉันมันแย่ยิ่งกว่านั้นเสียอีก“ เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ และเขาก็ดึงเธอเข้ามาโอบกอดไว้แน่นอัลฟอนโซและลูกพี่ลูกน้องของเขาทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าพ่อแม่ของตนเพื่ออ้อนวอนขอการอภัยโทษแม้ว่ามันจะไม่ใช่เ
แอนนาทรุดตัวลงคุกเข่า เธอหมดแรงโดยสิ้นเชิง และเจ็บปวดไปทั้งตัวถึงกระนั้น เธอก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ยังไม่จบลงง่ายๆชามสีดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นตรงหน้าบนพื้น มันบรรจุของเหลวสีเทาส่งกลิ่นเหม็นเน่าอยู่เต็มเปี่ยม ชามใบนั้นเต็มจนปริ่ม แค่เห็นก็ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้จนมวนท้องเธอ... เธอต้องดื่มสิ่งนี้เหรอ?ในบรรดาเรื่องแย่ๆ ทั้งหมดที่เธอโดนยัดเยียดให้ทำ สิ่งนี้นับว่าเป็นจุดที่ต่ำตมที่สุด โดยที่เธอไม่จำเป็นต้องลิ้มรส มันเลยด้วยซ้ำ„ดื่มให้หมด“ วิลเฟรดสั่ง ขณะนอนเอกนกอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีผ่อนคลายสุดๆ„ค-ค่ะ นายท่าน“ เธอเค้นเสียงแหบแห้งออกมา พร้อมกับยื่นนิ้วอันสั่นเทาไปจับชาม„อย่าให้เหลือสักหยด“ เขาเตือน ซึ่งเธอก็ทำได้เพียงพยักหน้ารับเธอกระดกน้ำรสชาติขมขื่นลงคอไปในรวดเดียว แล้ววางชามลงอย่างระมัดระวัง แม้ว่าจะรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิดก็ตาม„ดีมาก และตอนนี้ก็ลุกขึ้นมาสู้ซะ“ วิลเฟรดออกคำสั่งเธอขมวดคิ้วด้วยความสับสน ให้เธอสู้กับใครกันแน่? สู้กับเขา? หรือว่าสู้กับร่างแยกของเขา?แล้วในสภาพที่อ่อนแอและบอบช้ำขนาดนี้ เธอจะไปสู้ได้อย่างไร?ทว่าท่ามกลางความสับสนในหัว เธอพยายามยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เข่าของเ
แอนนาหาเขาพบในห้องห้องหนึ่งก่อนที่เวลาสิบนาทีจะหมดลง โชคดีอะไรอย่างนี้ตามคำสั่งของเขา เธอปีนขึ้นไปขย่มควยของวิลเฟรดอย่างว่าง่ายขณะที่เขายังคงนั่งอยู่บนโซฟา เธอต้องใช้อ้อนวอนและหว่านล้อมอยู่นานกว่าเขาจะยินยอมให้เธอใช้ควยของเขาอย่างถูกต้องและเธอต้องยึดไหล่ของเขาไว้แน่นขณะร่อนเอวอยู่บนตัวเขา พยายามรักษาใบหน้าเรียบเฉยตามที่เขาเรียกร้องไว้จนกว่าเธอจะเสร็จสมบูรณ์ทุกๆ วินาทีที่ร่องหีของเธอดูดกลืนควยของเขา มันยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ ที่จะเก็บอาการ เม้มริมฝีปากแน่น มือจับไหล่เขาเกร็งขึ้นตามจังหวะที่โยกเร่งขึ้นถ้ามีใครเคยบอกเธอเมื่อไม่นานมานี้ว่า ในที่สุดเธอจะต้องมาเย็ดกับคนที่เกลียดเข้าไส้ — คนอย่างเขา — เธอไม่มีทางเชื่อแน่ เธอคงยอมเดิมพันด้วยเงินจำนวนมากว่าเรื่องแบบนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกับเธอ แต่ตอนนี้เธอกลับมาอยู่ตรงนี้ ทำสิ่งนี้เพียงเพื่อตัวเองและเพื่อความอยู่รอดของครอบครัวเธอได้แต่หวังว่าวิลเฟรดจะไม่ได้ทำอะไรพวกเขาตามที่เขาเคยสัญญาไว้ เธอจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้คะแนนประเมินที่ดีที่สุดจากเขานาทีต่อมา เธอเม้มริมฝีปากล่างแน่น พยายามกดเสียงครางเอาไว้ เธอทำสำเร็จในช่วงเวลาสั้นๆ แต่นั่นก
## มุมมองของวิลเลียม (William’s POV)เราเพิ่งมีอะไรกันครั้งแรก และแม่ง... โคตรเสียวเป็นบ้า! ผมไม่ใช่พวกไร้เดียงสาหรอกนะ ผมเสียซิงไปตั้งแต่สองปีก่อนกับอดีตครูสอนเศรษฐศาสตร์แล้วการเย็ดกับหล่อนที่บ้านโดยอ้างเรื่องติวหนังสือฟรีตอนนั้นมันก็ไม่ได้แย่อะไรหรอกแต่ผมไม่ได้ชอบหล่อนนี่นาคนที่ผมรักและทะนุถนอม
### Kitten's POV (มุมมองของคิตติน)หลังจากที่ฉันจัดการกับแท่งเอ็นร้อนของเขาจนเสร็จ ฉันก็เริ่มพรมจูบไล่ตั้งแต่หน้าท้องขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงยอดอกซ้าย ฉันตวัดลิ้นเลียมันในขณะที่มือก็บดคลึงยอดอกอีกข้างไปด้วย และสลับมาดูดเม้มยอดอกข้างซ้ายเป็นพักๆ“คิตติน...” เขาครางกระเส่า มือหนาขยุ้มผมฉันด้วยความเสียวซ่าน
มุมมองของคิตเทนฉันไม่รอช้า รีบถอดเสื้อชั้นในแล้วลุกขึ้นยืน เขาเดินมาข้างหลังฉันแล้ววางมือลงบนท้องของฉัน ฉันรู้สึกถึงอวัยวะที่ยั่วยวนของเขาจากด้านหลังคิตเทน บอกฉันสิว่าเธอต้องการอะไร” เขาพูดขณะที่มือของเขาลูบไล้ท้องของฉันเบาๆวิลเลียม ฉันพร้อมทำทุกอย่างให้คุณแล้ว ทำลายฉันให้ยับเยินไปเลย” ฉันพูดโดย
มุมมองของคิตเทน...ด้วยความมุ่งมั่น ฉันถามคำถามยากๆ กับเขา แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่เขาจะรู้คำตอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะเขาเป็นอัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ ฉันคิดไม่ออกแล้วในตอนนี้“ผมไม่รู้” เขาพูดหลังจากกุมคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฉันประหลาดใจกับคำตอบของเขา แต่ฉันไม่แสดงออกทางสีหน้า ฉันทำหน้ายิ้มเยาะราวก





