บททั้งหมดของ Limerence มาเฟียคลั่งรัก: บทที่ 121 - บทที่ 130

“ค่ะ” อยากจะถามว่าไปไหน แต่ก็ไม่มีสิทธิ์นั้น อยากถามว่าจะกลับตอนไหน ก็ไม่ใช่หน้าที่ที่จะถาม ต้องท่องจำอยู่เสมอว่าเราเลิกกันแล้ว เราเลิกกันแล้วและคืนนั้นทั้งคืนไทเกอร์ก็ไม่ได้กลับมาบ้านอีกเลยกระทั่ง 10 โมงเช้า ลูกสาวก็งอแงไม่ยอมกลับทำให้น้องหนูไม่ได้ไปทำงาน“ป้อเสือไปหนายมาค้า” เด็กหญิงที่รักเห็นพ่อก็รีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความคิดถึง“ทำงานครับ ขอโทษนะครับที่พ่อไม่ได้บอกลูกหมูเลย” ย่อตัวลงเพื่อคุยกับลูกสาว“ป้อเสือเหนื่อยอะเปล่าค้า” สองมือป้อม ๆ วางทาบที่แก้มของพ่อ“เห็นหน้าลูกหมูก็หายเหนื่อยแล้วครับ” จับมือของลูกมาหอมก่อนจะหอมแก้มสองข้างของลูกสาว“ป้อเสือขา ยูกหมูอยากอยู่กับป้อเสือจังเยย” เจ้าตัวเล็กเริ่มอ้อน การที่ตื่นมาเจอแม่ในห้องนอนที่บ้านของพ่อทำให้เด็กหญิงที่รักมีความสุข เจ้าตัวเล็กอยากตื่นมาเจอพ่อและแม่พร้อมกัน“แต่ถึงกำหนดกลับแล้วไงครับ อาทิตย์หน้าพ่อเสือไปรับนะครับ” เขาก็อยากเจอลูกทุกวัน แต่ข้อตกลงก็ต้องทำตาม“แต่ยูกหมูอยากอยู่ที่นี่ มีป้อเสือ แม่หนู พี่สายคว้า อยากกินไข่ข้นที่ป้อเสือทำ” เด็กหญิงที่รักทำหน้าเศร้าสลด แค่อยากอยู่ด้วยกัน แค่อยากเจอพ่อแม่และพี่ชายก่อนนอนเอง ทำไมครอบ

“ผู้ชายที่มาส่งหน้าบ้านอยู่บ่อย ๆ คบกับเขาแล้วเหรอ” ข้องใจมาได้อาทิตย์กว่าแล้ว น้องหนูมักให้คุณไม้มาส่งที่หน้าบ้านหลังเลิกงานเป็นประจำ และจากที่ให้ลูกน้องตามสืบดูเหมือนทั้งคู่กำลังคบกัน คนรอรักจึงเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข“แค่ลองคุยค่ะ” แค่ลองเปิดโอกาสให้ตัวเองได้คุยกับผู้ชายคนอื่นดูบ้าง เนื่องจากพี่ชายคะยั้นคะยอให้ลองเปิดใจดู อาจจะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้น และตั้งแต่ที่มีไทเกอร์เข้ามาในชีวิต น้องหนูก็แทบไม่เคยมองผู้ชายคนไหน การที่จะลองเปิดใจให้คนอื่นเข้ามาเพื่อศึกษาดูใจคงไม่ใช่เรื่องผิดอะไร ในเมื่อทั้งคู่เลิกกันหลายปีแล้วใจคนฟังเต้นตุบ ตุบ จู่ ๆ เธอก็จะไปเป็นคนของใจคนอื่น หรือนี่จะถึงเวลาที่ต้องยอมรับความจริงและควรจะปล่อยเธอไปจริง ๆ สักที “พี่จะถามแค่ครั้งนี้และไม่ถามอีกนะ”“อะไรคะ”“เรื่องของเราไม่มีทางจะเป็นมากกว่าพ่อแม่ของลูกแล้วใช่ไหม” เขาแทบไม่มีหวังด้วยซ้ำ ที่ถามเพียงแค่อยากย้ำให้ใจเจ็บ จะได้ปล่อยเธอไปจริง ๆ สักที“ขอโทษนะคะคุณไท แต่ที่เราเป็นแบบทุกวันนี้มันก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ ถ้ามากกว่านี้แล้วมัน...”ไม่ทันที่น้องหนูจะพูดจบ ไทเกอร์ก็พูดแทรกเพื่อให้จบบทสนทนาก่อนที่น้ำตาจะไหล “โอเค พี

“ยินดีด้วยนะคะคุณไม้”“ขอบคุณครับ” คุณไม้ส่งรอยยิ้มให้น้องหนูก่อนจะหันไปยิ้มและพูดกับไทเกอร์ “ขอบคุณที่มาร่วมงานนะครับ”“ครับ ขอให้มีความสุขในชีวิตคู่” เอ่ยพร้อมยืนเคียงข้างน้องหนู ทั้งคู่กำลังจะกลับ“คุณก็เช่นกันครับ” คุณไม้ส่งยิ้มทั้งสองจึงขอตัวกลับวันนี้ไทเกอร์และน้องหนูขับรถมาเอง เขาอยากแยู่กันสองต่อสอง กินลมชมวิวเมืองหลวงเวลากลางคืน “ไม่สบายโอเคขึ้นแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ” น้องหนูถามระหว่างทางกลับบ้าน“ไม่รู้สิ ลองทำดูไหมจะได้รู้ว่าโอเคแล้วจริงไหม” ไทเกอร์หันมายิ้ม“ทำอะไรคะ”“ก็แบบ ลองเปิดซิงกันและกันงี้”“เปิดซิง?”“เอ้าก็เราต่างไม่ได้มีอะไรกันหลายปีแล้ว พอมีอะไรกันก็เหมือนเปิดซิงไง กี่ปีแล้วนะ 7 ปีไหม”“คุณไทคะ”“ค้าบ”“เลิกวกมาถึงเรื่องใต้สะดือได้แล้ว ไม่เขินบ้างเหรอคะ” น้องหนูหันมองหน้าไทเกอร์“แบบเรานี่ยังต้องเขินกันอยู่เหรอ พี่ว่าเกินวัยแล้วนะ”“หืม น้องหนูยังไม่เท่าคุณไทนะคะ เด็กกว่าตั้ง 10 ปี ยังมีความรู้สึกอายอยู่”“รู้พี่แก่แล้ว แบบนี้ควรมานอนห้องเดียวกันได้แล้วนะ จะได้คอยดูพี่ เผื่อพี่เข้าห้องน้ำตอนดึกแล้วล้มไม่มีใครเห็นงี้”“เตะเข้าประตูตัวเองอีกแล้วนะคะ ว่าแต่คุณไทไม่เ

“อารมณ์ดีหรือยัง” หลังจากที่เซ็กซ์ดุเดือดจบลงฉันก็ถามแล้วเขาที่กอดฉันอยู่ก็ลุกขึ้นจากเตียงเดินตามหาเสื้อผ้าสวมใส่ “เธอแม่ง”เขาทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนที่เสียงปิดประตูห้องจะดังปึง! ก็เหนื่อยดีที่ต้องคอยตามใจคนนั้นทีคนนี้ที ยิ่งว่าที่สามียิ่งเหนื่อย ผีเข้าผีออกบางวันดีบางวันร้าย เอาแน่เอานอนไม่เคยได้เราหมั้นกันตอนอายุ 12 ปี หมั้นโดยที่เขาเป็นฝ่ายเลือกว่าจะเอาใครในสามพี่น้อง ตอนเรียนปี 2 เรามีอะไรกันโดยที่เขาบอกว่าเขาเป็นคู่หมั้น อยากให้เขาไปทำกับคนอื่นก่อนหรือไง ครั้งแรกของเราจึงเกิดขึ้นและเกิดขึ้นเรื่อยมา มันก็รู้สึกดีบางครั้งแต่บางครั้งก็ไม่ฟินเพราะว่าเขารุนแรงเวลาที่โกรธ งอน หรือน้อยใจ มันก็ไม่ผิดอะไรใช่ไหมที่จะมีอะไรกับผู้ชายที่เป็นคู่หมั้นของตัวเอง แม้ว่าจะไม่ได้รักเขาก็ตามแต่เขาผิดนะ เขามีคนอื่นขณะที่มีฉัน ข้ออ้างของเขาก็…ใคร ๆ ก็ทำกันได้ยินแบบนี้ฉันพูดอะไรได้ ฉันเป็นรองเขาเสมอเนื่องจากปัญหาภายในครอบครัวที่ไม่ถูกแก้ หากทำเขาไม่พอใจจนเกินไปอาจจะทำให้แม่ของฉันเดือดร้อนเมื่อคืนนี้ฉันหลับไปทั้งอย่างนั้น เหนื่อย เพลีย เบื่อ“ที่รักคะตื่นได้แล้ว”“อืม”“ที่รักคะ ถ้าเธอยังไม่ตื่นเค้า

บ้านสามว่าที่หมอบ้านเดี่ยวสองชั้น มีสนามหน้าบ้าน ที่จอดรถ พื้นที่กำลังดี บ้านหลังนี้อาศัยอยู่สามคน ทีม ธีร์ กลัฟทั้งสามคนเรียนแพทย์ สูตินารี จิตแพทย์ ศัลยกรรม เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก“หน้าเศร้ามาเลยอ่า เป็นอะไรไหนบอกกลัฟมา” กลัฟเดินออกมารอรับฉัน“ทีมกับธีร์”“กำลังลงมาส่งงานอยู่ครับ”“นิมารบกวนหรือเปล่า”“ไม่เลย คิดถึงนิอยู่แล้ว ไม่ได้เจอกันเกือบสามอาทิตย์เชียวนะ” กลัฟและฉันเดินมาที่ห้องนั่งเล่น ในห้องนี้มีเครื่องดื่มหลากหลายชนิด พวกเขานิยมดื่มเวลามีเรื่องเครียด“ก็ได้ยินเฟิงบอกว่ายุ่งกันไม่ใช่เหรอ นิก็เลยไม่อยากกวน”“ไอ้เฟิงมันบอกนิแบบนั้นเหรอ”“อื้ม”“มันเริ่มหึงหวงเพื่อนอีกแล้วเหรอ”“อ้าว แสดงว่าไม่ได้ยุ่งกันเหรอ”“ปกติเลย ไอ้เฟิงมันบอกช่วงนี้เรียนหนัก ห้ามกวน เราสามคนก็เลยไม่ได้ทักหา”“บ้าจริง ๆ เลย” ฉันกำลังด่าคู่หมั้นที่ขยันสร้างเรื่องสร้างราว เฟิงหวงค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง ชอบทำอะไรที่คนปกติไม่ทำกัน อารมณ์ของเขาไม่แน่นอน ผีเข้าผีออก“มาถึงก็ด่าคู่หมั้นสุดที่รักเลยเหรอนิ” ร่างสูงใหญ่ ผิวขาว คิ้วเข้ม จมูกโด่งรับกับรูปหน้า โดยรวมแล้วคือหล่อ ผู้ชายคนนี้คือธีร์ เขากำลังเรียนจิ