All Chapters of Limerence มาเฟียคลั่งรัก: Chapter 171 - Chapter 180

“เรื่องที่ฉันสั่ง แกดำเนินการไปถึงไหนแล้ว” คุณสมิงเขากำลังถามถึงเรื่องไทเกอร์ นี่ไม่ไช่เรื่องเดียวที่เขาสั่งฉัน เพียงแต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา“นิรอให้ทุกอย่างสุกงอมอย่างที่พ่ออยากให้เป็นค่ะ”“ดี เพราะตอนนี้ไทมันก็กำลังดิ้นรนน่าดู ฉันชอบดูความพยายามของมัน ยิ่งมันทรมานมากเท่าไหร่มันยิ่งเหมาะสมกับตำแหน่งของฉัน”“ค่ะ” คำพูดที่ดูสะใจหลุดออกจากปากคนเป็นพ่อทำให้ฉันพูดอะไรไม่ออก ต่อให้รู้ว่าคุณสมิงใจร้าย เลือดเย็น แต่ก็ไม่คิดว่าไทเกอร์ที่เป็นลูกชายคนแรกจะโดนอะไรแบบนี้ด้วยเรื่องที่ฉันถูกสั่งให้ทำอยู่ตอนนี้ถ้าบอกว่าไทเกอร์น่าสงสารก็ใช่ ทว่าเมื่อเปรียบเทียบแล้วสิ่งที่พ่อให้ไทเกอร์มันน่าอิจฉามากกว่า“แล้วเมื่อไหร่แกจะท้อง ฉันได้ยินว่าคุณหญิงตระกูลธิพัตศาลเร่งรัดแกน่าดู แกมีปัญหาอะไรหรือเปล่า” เจอคำถามนี้โยนเรื่องไทเกอร์อิจฉาทิ้งไปเถอะ“เปล่าค่ะ”“ถ้างั้นทำไมไม่ท้องสักที แกแต่งงานเป็นปีแล้ว”“นิพยายามอยู่”“แปลว่าแกยังพยายามไม่มากพอ ถ้าคิดว่าไม่มีปัญญาก็ไปปรึกษาหมอซะ ช่วงนี้สินค้าฉันกำลังเป็นที่ต้องการ ห้ามให้ถูกเฉดหัวออกจากตำแหน่งลูกสะใภ้เด็ดขาด อย่าลืมว่าแกต้องแต่งให้ค

และแล้วฉันก็ทำสิ่งที่ทุกคนคาดหวังและอยากได้จากฉันสำเร็จ ฉันตั้งท้องอย่างที่ทุกคนอยากให้ท้อง เฟิงหวงดีใจมาก แม่ของเขาพอรู้ว่าฉันท้องก็ดูเหมือนจะใจดีกับฉันขึ้นเยอะ แต่ก็ไม่ได้ดีถึงขั้นปรองดองกัน ส่วนพ่อแม่ของฉันพูดเพียงว่า ‘ทำได้ดีมาก ถ้าเป็นเด็กผู้ชายจะยิ่งดี’เป็นไงล่ะ ตั้งท้องแล้วใช่ว่าจะจบ พ่อกับแม่ยังคงคาดหวังอีกว่าต้องเป็นเด็กผู้ชาย ทำไมถึงไม่พากันพูดว่าขอให้ลูกของฉันแข็งแรง ถ้าพูดแบบนี้คงจะรู้สึกดีกว่าฮอร์โมนคนท้องทำให้ฉันรู้สึกนอยด์ไปซะทุกอย่าง จากที่เคยควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ฉันกลับพร้อมจะระเบิดทุกอย่างที่ไม่พอใจออกมาโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา ซึ่งการเอาแต่ใจแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีเลย“ที่รักจะไปไหนคะ” เฟิงถามเมื่อฉันแต่งตัวเตรียมจะออกจากบ้าน“อยากกินของเปรี้ยว”“เอาอะไรเค้าไปซื้อให้”“ไม่รู้สิ”“...”“อยากกินของเปรี้ยว แต่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะกินอะไรดี” อธิบายต่อก็เพราะเฟิงทำหน้างง“เค้าไปเหมามาให้ทุกอย่างเลยดีไหม ที่รักไม่ต้องไป แดดร้อน”“...”“ก็ได้ เราไปด้วยกัน เค้าขับ ถึงร้านแล้วที่รักลงไปเลือกที่อยากกิน โอเคไหมคะ”“ก็ได้” ตอนแรกก็ตั้งใจจะชวนเขาไปอยู่แล้ว เพราะก็รู้อยู่ว่าคนอย่าง

แต่สุดท้ายความสุขที่ฉันเพิ่งรู้จักก็หายไปในตอนที่ฉันตั้งท้องได้ห้าเดือน ความสุขนั้นหายไปหลงเหลือไว้คือความเจ็บปวดที่ยากจะอธิบายออกมา วันนั้นฉันไปที่บริษัทกับเฟิงเนื่องจากเขามีประชุมสำคัญแต่เขาไม่อยากห่างฉัน เขาจึงให้ฉันไปด้วย เขาเข้าประชุม ฉันนั่งรอที่ห้องทำงานกระทั่งการประชุมจบลงเราเข้าลิฟต์เตรียมกลับบ้าน ทว่าระหว่างที่อยู่ในลิฟต์จู่ ๆ ก็มีเลือดไหลตามหว่างขาฉัน มันไหลเยอะขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มรู้สึกปวดท้องหนักขึ้น หนักขึ้น ใจฉันเริ่มเกิดความกังวล ฉันรู้สึกกลัวมาก เฟิงตั้งสติได้ไวเขาช้อนฉันอุ้มออกจากลิฟต์มีรถมาจอดรอรับ จุดมุ่งหมายของเราคือโรงพยาบาลเมื่อมาถึงตัวฉันถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉิน ทุกอย่างเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วฉันไม่รู้ว่าถูกทำอะไรไปบ้าง ตื่นขึ้นมาอีกครั้งฉันก็นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย เฟิงนั่งอยู่ข้างเตียง ดวงตาเขาช้ำเหมือนว่าร้องไห้อย่างหนัก คนอย่างเฟิงหวงร้องไห้คงไม่ใช่เรื่องดีและฉันที่พยายามไม่นึกถึงก็นึกขึ้นมาจนได้ฉันแท้งลูกอีกแล้ว!ใกล้จะคลอดใกล้จะได้เห็นหน้ากันอยู่รอมร่อ ฉันกลับเสียเขาไปเพราะร่างกายของฉันไม่แข็งแรง“หิวไหม” เฟิงถามด้วยรอยยิ้มที่ดูฝืนจนเห็นได้ชัด“…” ฉันเพียงส่า

หลายปีต่อมาฉันตั้งท้องอีกครั้งตอนอายุ 28 ปี อายุครรภ์ได้เพียง 16 สัปดาห์เด็กในท้องก็จากไป รอบนี้หมอบอกว่าฉันเหลือโอกาสท้องแค่ 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นเฟิงเห็นว่าฉันเจ็บปวดกับการสูญเสียลูกหลายครั้งเขาจึงทะเลาะกับแม่ของเขายกใหญ่ เรียกได้ว่าบ้านแตกเลยก็ได้ ฉันที่ไม่ลงรอยกับแม่ของเขาอยู่แล้วทำให้มองหน้ากันไม่ติดเลยทีเดียว ก็แน่ล่ะเฟิงหวงยื่นคำขาดกับแม่เขาว่าต่อไปห้ามกดดันฉันเรื่องตั้งท้องเด็ดขาด ต่อให้ฉันจะมีหรือไม่มีลูกฉันก็จะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาอยากอยู่ด้วย ชีวิตนี้เขาจะอยู่แค่กับฉันคนเดียวเราแต่งงานกันมาเกินห้าปีแล้ว ฉันกับเขาไม่มีวี่แววที่จะหย่ากัน เราสองคนเข้าใจกันมากขึ้น เฉพาะบางเรื่องนะ บางเรื่องเราทั้งคู่ก็เห็นต่างกัน การมีเฟิงหวงคอยปกป้องอยู่บ่อย ๆ ทำให้บางครั้งฉันเผลอพึงพอใจกับการพึ่งพาเขา ทว่าเมื่อตั้งสติได้ฉันก็กลับมาปกป้องตัวเองเนื่องจากแม่สอนเสมอว่าอย่าไว้ใจผู้ชายง่าย ๆ ผู้ชายน่ะมันจะทิ้งเราเมื่อไหร่ก็ได้ สิ่งที่ต้องจำและทำให้ได้คือเงินกับอำนาจ แม่ย้ำแบบนี้ตลอด ยิ่งตอนนี้น้องชายของฉันได้รับตำแหน่งแทนพ่อ ทำให้แม่เกิดความไม่พอใจเป็นอย่างมาก แม่เคยอาละวาด แต่อาละวาดไปก็ไม่

ขณะที่ฉันหวังอยากให้น้องชายที่เจอความทุกข์ใจมามากมายมีความสุขสักที ปัญหามันกลับไม่จบไม่สิ้นเนื่องจากไทให้ผู้หญิงอีกคนอยู่ที่บ้านด้วย เหตุผลก็เพราะสงสาร รู้สึกผิด แต่มันตลกตรงที่ทำไมไม่นึกถึงความรู้สึกของน้องหนู ถึงแม้น้องหนูจะเป็นคนดี ทว่าน้องหนูไม่ใช่คนโง่และไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบใจที่สามีพาผู้หญิงเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อให้จะมีเหตุผลแค่ไหนมันก็รู้สึกแย่อยู่ดี เรื่องที่ไทให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาอยู่บ้านด้วยทำให้เฟิงหวงไม่พอใจมาก ฉันกับเขาคุยกันน้อยลง เวลาคุยก็คุยเรื่องไทเกอร์น้องหนูและจบลงที่เราทะเลาะกันความสัมพันธ์ของฉันกับเฟิงเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ ความห่างเหินเริ่มคืบคลานมาทีละนิดและแล้วสิ่งที่ฉันกลัวว่าจะเกิดก็เกิดขึ้นจนได้ คนสนิทของไทเกอร์โทรเข้ามาหาฉันด้วยน้ำเสียงตื่นตกใจ เขาบอกว่าไทเกอร์โดนยิง คนที่ยิงคือสามีของฉันเอง เหตุผลที่ยิงก็เพราะไททำผิดต่อน้องหนูจริง ๆ“เธอยิงน้องเค้าทำไม” ฉันถามหลังจากไปเยี่ยมน้องชายที่โดนยิง ฉันรู้เหตุผลที่เขายิง ทว่าฉันที่เป็นพี่สาวของไทคิดว่าเฟิงหวงลงมือแรงเกินไป“น้องเธอมันพูดภาษาเค้าไม่รู้เรื่องไง” เฟิงพูดอย่างชัดเจน สายตาสีหน้าเขาแสดงออกว่าเกลียดไทมาก ถ้า