All Chapters of Mr. Pogi is my Boss Daddy!: Chapter 171 - Chapter 180

Aella's POVIsang linggo matapos ang portrait session namin, nakatanggap kami ng update mula sa legal operations branch ni Zion. May isang pormal na request na pumasok sa internal database mula sa abogado ni Jacob Fuentes. Humihingi sila ng isang maikling structural meeting sa neutral zone ng Laguna compound business lounge. Noong una ay ayaw pumayag ni Zion dahil baka magdulot lang ito ng panibagong system instability sa amin ni Luna, pero naging matigas ako. Gusto ko ng malinis na pagtatapos.Hapon ng Huwebes nang pumasok ang sasakyan ng mga abogado ni Jacob sa main gates ng Unit B extension office. Kasama ko si Zion na naka-pormal na gray long sleeves at si Raegan na may hawak na stack ng legal folders. Nang bumukas ang pinto ng conference room, Jacob returns one last time.Mas mababa na ang kaniyang energy profile kumpara noong huli kaming mag-usap sa probinsya. Wala na ang kaniyang mapagmataas na aura, at bakas sa kaniyang mukha ang pagod mula sa suno

Aella's POV Alas-sais pa lang ng umaga pero gising na gising na ang buong residential perimeter ng Laguna compound. Hindi ito ang Unit B na nakasanayan naming tirhan ni Luna sa loob ng ilang buwan bilang mga temporary residents. Ngayong araw, ang malalaking wrought-iron gates ng main ancestral mansion ng mga Monteverde ang pormal na bumukas para sa amin. May dalawang malalaking logistical moving vans na kasalukuyang nagbaba ng aming mga huling personal storage boxes sa ilalim ng pamamahala ni Raegan. Aella and Luna move back into the Monteverde compound. This time not as tenants, but as family. "Ma'am Aella, the master bedroom updates are fully completed na po," bungad ni Raegan habang hawak ang kaniyang digital clipboard na may kasamang malaking ngiti. "Sir Zion personally supervised the structural alignment ng inyong bagong walk-in closet at ang interior design parameters para sa room ni Luna sa upper wing." "Salamat,

Aella's POVNitong mga nakaraang araw, parang may kung anong multo ang laging humahabol kay Zion. Pansin ko ang bawat kakaibang kilos niya na hindi ko na mapalampas. Palagi siyang may kausap sa telepono nang palihim, na animo’y may malaking transaksyon na hindi ko pwedeng malaman. May kung ano rin siyang madalas itago sa study room na mabilis niyang isinasara tuwing pumapasok ako. Ang mas malala pa, bigla-bigla siyang umaalis o naghahanap ng dahilan para lumabas ng kwarto kapag dumarating ako. At higit sa lahat, lalo siyang kinakabahan at parang pinagpapawisan ng malamig kapag nasa paligid si Luna.Nagsisimula na talaga akong maghinala na may malaking sorpresa itong pinaplano, o baka naman may kalokohan silang dalawa ng anak niya. Ang hindi ko lang alam, desperado na palang naghahanap ng tamang pagkakataon ang asawa ko para mag-propose muli para sa aming wedding renewal.Una niyang sinubukang mag-book ng isang private rooftop dinner sa isang sikat na hotel. Ayon sa nalaman ko kalaunan

Aella's POV Umuulan nang malakas noong gabing idinaos ang engrandeng anibersaryo ng Monteverde Group sa ballroom ng isang sikat na hotel. Naka-upo kami sa VIP table, katabi si Zion na kanina pa mahigpit ang hawak sa kamay ko sa ilalim ng lamesa. Alam kong sinusubukan niya akong pakalmahin dahil nandoon din ang kaniyang lolo, si Don Alejandro, na kilala sa pagiging mahigpit at tradisyunal. Simula nang dumating kami, ramdam ko na ang mga mapanghusgang tingin ng matanda, ngunit pinilit kong maging kalmado para kay Zion. Nagsimula ang programa at tinawag si Don Alejandro sa stage para magbigay ng kaniyang talumpati bilang founder ng kumpanya. Umalingawngaw ang palakpakan sa buong ballroom. Tumayo ang matanda, pormal na pormal sa kaniyang mamahaling suit, at humawak sa mikropono. "Good evening, everyone," panimula ng lolo ni Zion. "Tonight, as we celebrate decades of success, I also want to address the future of the Monteverde legacy. A leg

Aella's POVPagkalipas ng tatlong araw, natuloy din ang sinasabi ni Luna na girls' night out. Pinilit ako nina Tita na mag-dress up, wearing a simple white slip dress na binili raw nila para sa akin. Sinabi nila na may bago silang nadiskubreng glasshouse restaurant sa Antipolo na maganda raw kunan ng content para sa social media. Kahit medyo mabigat pa ang pakiramdam ko dahil sa nangyari sa party ni Don Alejandro, sumama pa rin ako dahil ayaw kong mag-alala sila.Pagdating namin sa venue, laking gulat ko nang makitang madilim ang buong paligid. Ang tanging liwanag lang ay ang buwan na sumisilip sa glass ceiling ng engrandeng istruktura."Wait, parang sarado naman?" tanong ko habang nililingon sina Tita.Pero paglingon ko, dahan-dahan na silang umurong palabas at isinara ang malaking pinto. Bago pa ako makapagsalita, biglang namatay ang kaunting ilaw sa entrance at naiwan akong nakatayo mag-isa sa gitna ng malawak na hall.Biglang may narinig akong mahinang strum ng gitara mula sa madi