All Chapters of Mr. Pogi is my Boss Daddy!: Chapter 51 - Chapter 60

Aella's POV Napakadaling sabihin na lalayo ka, pero kapag ang taong sinusubukan mong iwasan ay ang lalaking nagmamay-ari ng compound na tinitirhan mo at ang taong may hawak ng puso ng anak mo—ang bawat hakbang papalayo ay parang paglakad sa ibabaw ng mga bubog. Simula noong madaling araw na mabasa ko ang essay ni Luna, binuo ko ang isang pader. At sa unang pagkakataon mula nang maging malapit kami, aktibo ko nang iniwasan si Zion. Lunes ng umaga, narinig ko ang pamilyar na katok niya sa pinto para sa asaran naming almusal. Imbis na buksan ito nang may ngiti gaya ng dati, nanatili akong nakatayo sa likod ng pinto, pinipigilan ang sarili kong huminga nang malalim. “Aella? Gising na ba kayo? I brought some fresh pastries from BGC,” boses ni Zion mula sa labas, may kasamang mahinang katok. Huminga ako nang malalim, pinalambot ang boses ko para hindi mahalata ang panginginig. “Zion, mauna ka na. Katatapos lang naming kumain ni Luna ng sinangag. Male-late ka na sa office, sige na.” Na

Aella's POV Buong araw akong parang sumasabog na bulkan na ewan. Pagkatapos ng nangyari sa coffee shop at kung saan literal na nagkunwari akong masakit ang tiyan ko para lang makatakas sa presensya ni Zion at ng kaniyang napakagandang kasama—ay umuwi ako sa Unit B na parang pinagtakluban ng langit at lupa. “Ang tanga mo, Aella! Sobrang tanga mo talaga!” pabalagbag kong inilapag ang bag ko sa sofa sabay sabunot sa sarili kong buhok. “Bakit ka ba naiinis? Sino ka ba sa buhay niya? Landlord mo lang siya, okay? Landlord!” Para akong baliw na nakikipag-away sa sarili ko sa harap ng salamin sa sala. Sinisita ko ang sarili ko dahil sa reaksyon ko kanina. Ano naman kung may kasama siyang babaeng mukhang kayang bilhin ang buong pagkatao ko? Ano naman kung magkahawak sila ng braso? Wala akong karapatang magselos. Pero kahit anong pilit kong sabihin sa utak ko na wala akong pakialam, ang puso ko naman ay parang pinipiga sa sobrang higpit. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko kung paano ngumit

Aella's POV Kung pakiramdam ko ay maliit na ako sa loob ng gourmet supermarket habang kausap si Clarisse, mas lalo yata akong gustong lamunin ng lupa ngayong gabi. Nasa loob kami ng enggrandeng grand ballroom ng isang five-star hotel sa Fort Bonifacio para sa taunang Charity Business Gala ng mga naglalakihang kumpanya sa bansa. Bilang natatanging guest ni Zion Monteverde, suot ko ang isang simpleng midnight blue silk gown na siya mismo ang pumili para sa akin. Bagaman maganda ang tabas nito, pakiramdam ko pa rin ay hindi ako nababagay sa karangyaang nakapaligid sa amin. Saan man ako lumingon, pinaliligiran ako ng mga naglalakihang pangalan. Ang mga kababaihan ay nakasuot ng mga nagtataasang designer gowns na kumikinang sa ilalim ng dambuhalang chandeliers, habang ang mga tanyag na socialites at bilyonaryo ay abala sa pag-inom ng champagne at pakikipag-plastikan sa isa't isa. Idagdag mo pa ang kislap ng mga camera mula sa mga reporters sa bawat sulok na nag-aabang ng kahit anong tsi

Aella's POV Nananatili kaming nakatayo sa gitna ng sala, magkadikit ang mga mundo kahit pilit kong itinutulak palayo. Hinihingal kaming dalawa, parang mga mandirigma na kapwa nauubusan na ng lakas sa gitna ng labanan na wala namang gustong manalo kung ang ibig sabihin niyon ay ang pagbitaw sa isa't isa. “Aella…” Sa isang saglit, ang galit sa boses ni Zion ay biglang naparam. Ang kaniyang boses ay bumaba—naging mahina, paos, at punong-puno ng labis na pagod at pagsusumamo. Lumuwag nang bahagya ang kargadong hawak niya sa aking mga balikat, ngunit ang kaniyang mga palad ay dahan-dahang gumapang paitaas hanggang sa maramdaman ko ang init ng kaniyang balat sa gilid ng aking leeg. “Bakit ba ang hirap mong paniwalain?” bulong niya, ang kaniyang hininga ay marahang humahaplos sa aking mukha. “Kailangan ko bang pumirma ng kontrata sa harap mo? Kailangan ko bang i-surrender ang lahat ng ari-arian ko para lang marealize mo na ikaw lang ang hinahanap ko sa bawat sulok ng mundong sinasabi mon

Aella's POV “A public photoshoot?” Halos maibagsak ko ang hawak kong baso ng tubig habang nakatitig kay Zion dito sa sala ng Unit B. Huwebes ng umaga, at kasalukuyan kaming binibisita ng kaniyang PR team para pag-usapan kung paano tuluyang papatayin ang mga usap-usapan tungkol sa amin—lalo na ang bali-balitang nagkabalikan sila ng kaniyang dating fiancée na si Clarisse. “Yes, Aella,” seryosong sagot ni Zion habang inaayos ang kaniyang pagkaka-upo sa sofa. “The media is getting out of hand. Ang daming nag-iimbento ng kwento. The best way to silence them is to show them the truth. Isang pampublikong family photoshoot para sa isang kilalang lifestyle magazine. It will release next week.” “Pero Zion, alam mo namang hindi ako sanay sa ganyan,” pilit kong pagtanggi, habang kinakabahan kong pinipiga ang aking mga daliri. “Baka isipin ng mga tao, lalo lang akong nagpapasikat. At saka, paano si Luna?” “Mommy! I want to wear a pretty dress po and take pictures with Boss Daddy!” biglang sin