Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

78

ตอนที่51

" ไปทางทิศใต้"อี้ซวนออกคำสั่งเรือหันหัวเบี่ยงไปทางทิศใต้ มุ่งตรงไปยังหมู่เกาะที่มีเกาะน้อยใหญ่นับสิบ เคยมีเรือหลงเข้าไปติดอยู่ในวังวนหาทางออกไม่ได้มาหลายลำ โชคดีก็มีชีวิตรอดไปได้ แต่โชคร้ายก็ตายอยู่ในนั้น หากไม่ชำนาญเส้นทางไม่มีความรู้ ก็จะหลงอยู่ในเกาะนับสิบแห่งนี้ แต่สำหรับโจรอย่างพวกเขาไม่มีปัญหา หลังเรือเข้าไปวนซิกแซกในหมู่เกาะหลอกให้เรืออีกลำที่ตามมาตามเข้าไป ก็รีบแล่นเร่งความเร็วกลับเกาะทันทีเรือรับจ้างของลู่อวิ๋นโจวหลงอยู่ในเขาวงกตหาทางออกไม่เจอ ขับวนอยู่อย่างนั้น" อ้าว ทำไมถึงยังหาทางออกไม่เจอเสียทีหล่ะ"คนขับเรือปาดเหงื่อ" เห็นทีว่าเราจะหลงอยู่ในนี้เสียแล้ว"" อะไรนะ"ส่งหยางเหม่ยเยว่เข้าเรือนพัก อี้ซวนก็สั่งลูกน้องให้วางกับดักทางเข้าหมู่บ้าน แบ่งกำลังคนคอยสังเกตุการณ์ เตรียมรับมือกับเรื่องไม่คาดฝันที่อาจจะเกิดขึ้นเสียงดาบกระทบกัน อี้ซวนถือดาบตรงปรี่เข้าไปฟาดฟันกับคนของทางการ ลูกน้องโจรทุกคนต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไม่มีใครทอดทิ้งกัน โจรหลายคนถูกฆ่าตายศพนอนเกลื่อน ระหว่างต่อสู้เขาหันไปเห็นชายคนหนึ่งฉุดลากหยางเหม่ยเยว่ไปขึ้นเรือ เขาพยายามจะฝ่าวงล้อมออกไป แต่ก็ไม่ทันได้ยินเ
Read More

ตอนที่52

หยางเหม่ยเยว่โมโห มองลู่อวิ๋นโจวลอยหน้าลอยตาพูด อี้ซวนตกใจ ชายคนนี้ทำไมถึงรู้จักภรรยาของเขา ยังเรียกชื่อนางอย่างสนิทสนม ที่สำคัญหน้าตาเหมือนชายที่อยู่ในความฝันของเขาเมื่อคืนก่อน ในฝันไอ้หน้าขาวนี่แหละที่พานางจากเขาไป เพราะมัวแต่คิดเพลินจึงถูกฟันฉับเข้าที่ด้านหลัง หยางเหม่ยเยว่กระโดดถีบชายคนที่ฟันอี้ซวน ก่อนจะใช้ดาบฟาดฟันชายคนนั้นจนตาย ลู่อวิ๋นโจวแทบไม่เชื่อสายตา หยางเหม่ยเยว่ที่อ่อนโยนเป็นสตรีที่ไม่เคยถือดาบ ตอนนี้นางกลับถือดาบต่อสู้ ดูจากต่อสู้คงฝึกมาอย่างดี วรยุทธ์ของนางไม่ธรรมดาแต่นางทำไมต้องปกป้องพวกโจรด้วย โดยเฉพาะชายคนนั้น เมื่อมองดูหน้าชายคนนั้นดีๆ ภาพที่เขาเจอนางที่ตลาดวันนั้นก็ผุดขึ้นมา วันนั้นนางก็ยืนอยู่เคียงข้างชายคนนี้" เยว่เอ๋อ ทำไมเจ้าต้องปกป้องมันด้วย มันเป็นโจรนะ "" แล้วไง เขาเป็นสามีข้า"ลู่อวิ๋นโจวตกตะลึง เขาไม่อยากเชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน จ้องมองอี้ซวนเขม็งอี้ซวนจ้องตาดุดันกับลู่อวิ๋นโจว ทั้งสองถือดาบเดินเข้าหากัน หยางเหม่ยเยว่ไม่มีเวลาสนใจพวกเขา นางหันไปช่วยโจรคนอื่นที่กำลังเพลี้ยงพล้ำถูกคนของทางการฆ่าลู่อวิ๋นโจวเป็นขุนนางฝ่ายบุ๊น เขาถนัดกาพย์กลอนวิชาการมากกว่
Read More

ตอนที่53

บนเรือ หยางเหม่ยเยว่มองไปยังเกาะที่ค่อยๆห่างไกลสายตาออกมา ลู่อวิ๋นโจวนอนหมดแรงพะงาบๆมองนางอยู่เจียรุ่ยฉีกผ้าซับเลือดให้ หยิบขวดยามาโรยลงบนแผล ลู่อวิ๋นโจวเจ็บจนร้อง" อดทนหน่อยนะขอรับ อีกไม่นานจะถึงฝั่งแล้ว"" เยว่ เยว่เอ๋อ ข้าตามหาเจ้ามานาน ในที่สุดข้าก็ได้พบเจ้า ข้าดีใจมาก รู้ไหม"" แต่ข้าเสียใจที่ได้พบเจ้า เพราะเจ้า ถ้าเจ้าไม่พาคนของทางการไปที่เกาะนั่น อาซวนก็จะไม่บาดเจ็บ ข้าก็ไม่ต้องพรากจากเขา"" เยว่เอ๋อ ข้าแค่ต้องการเจ้ากลับคืนมา เจ้าเป็นของข้า"" ข้าไม่ใช่ของเจ้า เราไม่เคยเป็นอะไรกัน"" ชาติก่อน"" นี่มันเรื่องของชาตินี้ อย่าพูดถึงเรื่องที่ผ่านมา มันจบแล้ว อย่ารื้อฟื้นอีกเลย"ลู่อวิ๋นโจวส่ายหน้าน้ำตาคลอ เขาไม่ยอมรับร่างกายที่เจ็บหนักและจิตใจที่รับความกระทบกระเทือนทำให้เขาหมดสติไป" คุณชาย คุณชาย"เจียรุ่ยเงยหน้ามองหยางเหม่ยเยว่ด้วยสายตาตำหนิ" ทำไม ไม่พอใจข้ารึ ข้าไม่ได้เต็มใจมาสักหน่อย หากนายของเจ้าไม่พาคนของทางการมาจับโจร เขาก็ไม่ต้องบาดเจ็บหนักแบบนี้หรอก แล้วก็ไม่ต้องห่วงว่าจะมีข้าเป็นนายหญิงแทนรุ่ยรั่วฉี เทพธิดาแสนดีของเจ้า เพราะข้ามีสามีแล้ว ชาตินี้ข้าไม่มีวันเอานายของเจ้า
Read More

ตอนที่54

นางไม่รู้ว่าลู่อวิ๋นโจวรู้ได้อย่างไรว่านางอยู่ที่เกาะนั่น รู้แต่ว่าที่คนของทางการบุกมาเป็นฝีมือของเขา ไม่รู้ว่าป่านนี้อี้ซวนจะเป็นอย่างไรบ้าง เขาคงถูกพาหนีไปจากเกาะแล้ว นางมองหน้าลู่อวิ๋นโจวอีกครั้ง เขาบาดเจ็บหนักทั้งอ่อนแรง จึงกำลังหลับสนิท เป็นโอกาสดีที่นางจะหนี นางเปิดประตูออกไปแต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกจากห้อง ก็มีดาบสองเล่มมาขวางทางทั้งซ้ายและขวา" เข้าไป"ชายหน้าตาดุดันออกคำสั่ง" หลีกไป ข้าบอกว่าหลีกไปไง"" ท่านเข้าไปข้างใน ดูแลสามีท่านให้ดีๆจะดีกว่า อย่าให้พวกข้าต้องใช้กำลัง"ชายร่างบึกบึนสวมชุดดำเหมือนกันห้าคนเดินเข้ามาขวางหน้านาง พร้อมดาบวาววับในมือ หยางเหม่ยเยว่จำต้องถอยกลับเข้าห้องไปคลื่นทะเลซัดสาด พัดพาร่างของอี้ซวนลอยมาติดโขดหิน เด็กชายสองคนกำลังวิ่งเล่นมาเจอเข้าก็ตกใจพากันวิ่งหนี" อ้ากก คนตาย"ไป๋อิงลู่กำลังก้มเก็บหอย ก็ถูกเด็กสองคนวิ่งมาชน" โอ๊ะ พวกเจ้านี่วิ่งไม่ดูคนเลยรึไง"" มีศพ มีคนตายลอยมาติดอยู่ตรงนั้น"เด็กสองคนชี้มือบอก นางมองตามก่อนจะตัดสินใจเดินไปดู เห็นชายคนหนึ่งนอนคว่ำหน้า ตามตัวเต็มไปบาดแผล นางค่อยๆยื่นมือไปจับเขาพลิกตัว แล้วเอานิ้วอังจมูก ยังมีลมหายใ
Read More

ตอนที่55

มองปากจิ้มลิ้มของนาง ความรู้สึกบางอย่างก็พุ่งพล่านขึ้นมา เขาคร่อมตัวนางโน้มลงไปจะจูบปาก หยางเหม่ยเยว่ลืมตาขึ้นด้วยความตกใจ นางรีบผลักหน้าเขาออก พอเห็นหน้าชัดๆว่าเป็นลู่อวิ๋นโจวนางก็ยิ่งโกรธจัด" ลู่อวิ๋นโจว เจ้า"" ทำไม ข้าก็แค่อยากจูบเจ้า เจ้ารังเกียจข้ารึ"" ใช่"" ทำไมต้องรังเกียจข้าด้วย ทีไอ้หนานอ๋องกับไอ้โจรนั่นมันยังจูบเจ้าได้ แล้วทำไมข้าจะจูบเจ้าไม่ได้"" เพราะหนานอ๋องเคยเป็นสามีข้า และอาซวนก็เป็นสามีข้า"" งั้นข้าก็จะเป็นสามีเจ้าบ้าง"เขาดันตัวนางลงพยายามจะจูบให้ได้ นางเบี่ยงหน้าหลบมือผลักไสเขาสารพัด" ลู่อวิ๋นโจวเจ้าเสียสติไปแล้วรึไง ปล่อยข้าอย่าทำแบบนี้"" ทั้งที่ข้ามาก่อนพวกเขา แต่ข้ายังไม่เคยแม้แต่จะจูบเจ้า พวกนั้นมาทีหลังกลับได้ชมเชยร่างกายเจ้า ข้าไม่ยอม วันนี้ข้าต้องได้เจ้า"พูดจบเขาก็บังคับจูบปากนาง บดขยี้หนักๆหยางเหม่ยเยว่กัดปากเขาดังกึ้ด เขาผละออกใช้มือเช็ดเลือด นางคิดว่าเขาจะหยุดแต่เปล่าเลยเขากระโจนเข้าใส่นางกระชากเสื้อออก ลู่อวิ๋นโจวนิ่งชะงักมองดูเต้าอวบใหญ่จุกสีชพูเขากลืนน้ำลายดังเอื้อก" อย่านะ อย่า"ลู่อวิ๋นโจวไม่ฟังเสียงร้องห้าม เขาซุกหน้าเข้ากับสองเต้า"อืมใหญ่
Read More

ตอนที่56

หยางเหม่ยเยว่หันกลับไปดู หนานซื่อ เขารู้ได้อย่างไรว่านางอยู่ที่นี่ เขานั่งอยู่บนรถเข็น ดูซูบผอมหนวดเครารุงรัง ที่แก่อยู่แล้วก็แก่ยิ่งขึ้นไปอีก สง่าราศรีที่มีไม่หลงเหลืออยู่เลย" คุณชาย ข้าพยายามขวางแล้วแต่"ลู่อวิ๋นโจวจ้องมองหนานซื่อด้วยสายตาไม่พอใจ หวังหยวนเข็นรถเข็นพาหนานซื่อจะเข้าไปหาหยางเหม่ยเยว่ ลู่อวิ๋นโจวรีบขวางหน้า" ที่นี่จวนของข้า ไม่ใช่ที่ที่ท่านอยากจะมาก็มา "หนานซื่อหันมองหน้าลู่อวิ๋นโจว" ข้ามาหาชายาข้า ข้าจะพานางกลับ เจ้ามีสิทธิ์อะไรมากักขังนางไว้ที่นี่"" ชายา ฮ่าฮ่า ชายาของท่านไม่ใช่หลิวซีหยางรึ โอ้ ลืมไปนางคือองค์หญิงแคว้นเยี่ยนเป่ย ต้องเรียกองค์หญิงสิ"หนานซื่อกัดฟันกรอด พูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว" นางไม่ได้เป็นอะไรกับข้า ชายาของข้ามีเยว่เอ๋อแค่คนเดียว"" เยว่เอ๋อ นางหย่ากับท่านแล้ว หย่าจน"ลู่อวิ๋นโจวไม่ได้พูดต่อว่านางมีสามีใหม่แล้วยังเป็นโจรอีก หนานซื่อไม่ได้สนใจลู่อวิ๋นโจว เข็นรถเข็นเข้าไปใกล้หยางเหม่ยเยว่" เยว่เอ๋อข้ามารับเจ้ากลับแล้ว"" ท่านอ๋อง เราหย่ากันแล้วไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ท่านกลับไปเถอะ"" ไม่ ข้าไม่ยอมรับ เป็นเจ้าที่หย่าฝ่ายเดียวข้าไม่หย่า หนังสือ
Read More

ตอนที่57

" ยกกาน้ำชาไปให้นางพร้อมอาหารเย็น"" ขอรับ"บ่าวรับใช้ยกกาน้ำชาออกไป" ขอโทษนะเยว่เอ๋อ ที่ต้องใช้วิธีกับเจ้า หากข้าไม่ทำแบบนี้เจ้าก็คงไม่ยอม"เจียรุ่ยตามไปถึงในครัว มองดูกาน้ำชาที่วางรวมกับสำรับอาหาร อาศัยจังหวะที่ทุกคนเผลอกำลังจะตักอาหารจัดจาน เขารีบหยิบกาน้ำชาที่มียาปลุกกำหนัดออกมา แล้วเททิ้ง ก่อนจะถือกาน้ำชาเปล่าไปวางไว้ที่เดิม" อ้าวเจียรุ่ย มารอรับสำรับอาหารของคุณชายเหรอ รอแป๊บนะ กำลังจัดอยู่"" อืมๆไม่ต้องรีบ"สาวใช้ในครัวหยิบกาน้ำชาขึ้นมา" เอ๊ะยังไม่ได้เติมน้ำชาอีกเหรอ"นางวางลง แล้วไปหยิบกาอีกอันที่มีน้ำชาเติมเต็มเดินออกไป พร้อมสาวใช้อีกสองคนที่ถือสำรับอาหารของหยางเหม่ยเยว่เจียรุ่ยมองตามแล้วยิ้มมุมปาก เขาไม่ชอบหยางเหม่ยเยว่ ยิ่งไม่ต้องการให้นางมาเป็นนายหญิงของที่นี่หลังกินมื้อเย็น ลู่อวิ๋นโจวอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขารีบเดินไปที่เรือนเหลียนฮวาทันทีสาวใช้เห็นเขาก็พากันก้มหัวทำความเคารพเขาโบกมือไล่ทุกคนออกไป ปิดประตูลงเขาก็เดินเข้าไปประชิดตัวหยางเหม่ยเยว่ นางหันหลังอยู่ไม่ทันระวังถูกเขาสวมกอดแน่น" ลู่อวิ๋นโจวปล่อยข้านะ"นางสัมผัสได้ถึงอะไรแข็งๆดุนดันสะโพกนางอยู่ก็ยิ่งโมโห ครั้งที
Read More

ตอนที่58

"แล้วที่เขาปวดหัวหล่ะ"" คงเพราะได้รับการกระทบกระเทือน "หมอตรวจดูที่หัวของอี้ซวน" ไม่มีแผล เจ้าชื่ออะไร"" ข้าชื่อ ข้า"อี้ซวนนิ่งชะงัก เขาชื่ออะไร เขาเป็นใครทำไมในหัวของเขาถึงว่างเปล่า เขาไม่รู้อะไรเลย แม้แต่ชื่อของเขาเอง" ข้าไม่รู้ ข้าจำอะไรไม่ได้เลย ข้าโอ้ย"เขาเอามือกุมหัวยิ่งคิดก็ยิ่งปวด หมอหันไปมองไป๋อิงลู่ ส่งหมอกลับออกไป ไป๋อิงลู่ก็ถือชามข้าวต้มเข้ามา" มากินข้าวเถอะ กำลังร้อนๆ"" เจ้ารู้ไหมว่าข้าชื่ออะไร"ไป๋อิงลู่วางชามข้าวต้มลงตรงหน้าเขา แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม " ท่านชื่อ"นางหยุดคิด ให้เขาชื่ออะไรดี " อาสุ่ย เจ้าชื่ออาสุ่ย"" อาสุ่ย"อี้ซวนขมวดคิ้ว ทำไมเขาไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้เลย รู้สึกว่ามันไม่ใช่ชื่อของเขา" แล้วเจ้าหล่ะ เจ้าเป็นใครทำไมถึงได้อยู่ที่นี่กับข้า"" ข้าชื่อไป๋อิงลู่ เรียกข้าว่าอิงลู่หรือลู่เอ๋อก็ได้ ที่ข้าอยู่กับท่านที่นี่ก็เพราะ เอ่อเพราะ"นางมองหน้าเขา ใบหน้าคมคาย นางยิ้มเขินอายบิดตัวไปมาก่อนพูดต่อ" เพราะข้าเป็นภรรยาท่าน"อี้ซวนตกใจจนต้องขยับหนี มองสตรีตรงหน้า นางคือภรรยาของเขาจริงๆเหรอ ถึงต่อให้เขาจำอะไรไม่ได้ แต่ก็น่าจะคุ้นเคยกับนางบ้าง แต่ในความทรงจำ
Read More

ตอนที่59

" อาสุ่ย รอข้าด้วยสิอาสุ่ย เจ้าอย่าเดินเร็วนักได้ไหม ข้าขาสั้นตามเจ้าไม่ทัน"ไป๋อิงลู่วิ่งตามอี้ซวน ชาวบ้านเห็นนางเดินไปกับชายแปลกหน้าก็พากันมองซุบซิบ" อิงลู่ เจ้ามากับใครรึ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน"" เขาเป็นสามีข้าเอง พึ่งมาจากต่างเมือง"นางตอบแล้ววิ่งเข้ามากอดแขนเขา อี้ซวนจะปัดแขนนางออก แต่เมื่อเห็นสายตาที่นางมองมา เขาก็ไม่ทำ ไม่ว่านางจะเป็นใครแต่นางก็มีบุญคุณช่วยชีวิตเขาไว้ หากเขาปัดมือนางออก นางจะเสียหน้าได้ หลังจากวันนั้นที่เขาฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองจำอะไรไม่ได้สักอย่าง เขาสำรวจร่างกายถึงเห็นรอยแผลเต็มไปหมด จึงเค้นถามนาง นางบอกว่าเขาลื่นล้มหัวกระแทกโขดหินตอนที่ไปช่วยนางเก็บหอยไปขายส่วนรอยแผลตามตัว เพราะเขาเคยเป็นทหารมาก่อน แต่เขาไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่ มาถึงชายหาด ไป๋อิงลู่สอนเขาเก็บหอยที่เกาะอยู่ตามโขดหิน เขาช่วยนางเก็บได้มากพอ ก็เอาไปขายที่ตลาด นางแบ่งเงินให้เขา เขาส่ายหน้า" เจ้าเก็บไว้เถอะ"" ได้ งั้นเราไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน เจ้าอยากกินอะไร"" อะไรก็ได้ แล้วแต่เจ้าเลย"" ดี งั้นไปกินข้าวหน้าหมูตุ๋นกัน"อี้ซวนมองดูข้าวหน้าหมูตุ๋นตรงหน้า ภาพหนึ่งแว่บเข้ามา สตรีที่อยู่ในฝันเขาเม
Read More

ตอนที่60

" เอาหล่ะเรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถอะ แต่การที่นางอยู่จวนของเจ้าไม่เหมาะสมจริงๆ ให้นางกลับไปอยู่ตระกูลรุ่ยกับพวกเราก่อน""เยว่เอ๋อ กลับจวนตระกูลรุ่ยกันนะ พอกลับไปพ่อของเจ้าจะเอาชื่อเจ้าเข้าทำเนียบตระกูลทันที เจ้าจะได้เปลี่ยนมาใช้แซ่รุ่ย"รุ่ยซุนอีเข้าไปกุมมือนาง นางปัดออก" ก่อนข้าจะไปชายแดนเหนือกับหนานอ๋องข้าได้ทิ้งหนังสือตัดขาดเอาไว้ พวกท่านคงเห็น ข้ากับตระกูลรุ่ยไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้ว"" ตัดขาดอะไร หนังสืออะไร ข้าไม่เห็นทั้งนั้น เจ้าอย่าใช้อารมณ์ตัดสินสิ ยังไงเจ้าก็คือบุตรสาวแท้ๆของพวกเรา ที่ผ่านมาข้ากับแม่ของเจ้ารวมทั้งพี่ชายเจ้า อาจละเลยเจ้าไปบ้าง เจ้าก็ให้เวลาพวกเราปรับตัวหน่อย ให้โอกาสพวกเราได้แก้ไข"" ใช่แล้วเยว่เอ๋อ ต่อไปนี้พวกเราจะดีกับเจ้าให้มากๆ"รุ่ยซุนอีสะกิดให้รุ่ยจื้อเฉียงช่วยพูดโน้มน้าว" ท่านพ่อท่านแม่มาง้อเจ้าถึงเพียงนี้แล้ว เจ้าก็อย่าเล่นตัวนักเลย"" อยากให้ข้ากลับตระกูลรุ่ย ก็ได้นะ แต่มีข้าไม่มีนาง"หยางเหม่ยเยว่มองไปที่รุ่ยรั่วฉี ทุกคนมองตาม" หมายความว่ายังไง"" ก็ตามที่พูด ถ้าอยากให้ข้ากลับไปก็ไล่นางออกไปซะ บุตรสาวตระกูลรุ่ยต้องมีแค่คนเดียว"" เจ้าจะมากเกินไปแล
Read More
Dernier
1
...
345678
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status