All Chapters of In Bed With Mr. Hamilton: Chapter 21 - Chapter 30

Maxine'sNanlamig ang aking mga paa. Pakiramdam ko ay binuhusan ako ng malamig na tubig dahil sa nararamdaman ko. Mariin kong kinuyom ang aking kamay at hindi na nakagalaw sa kinatatayuan.Gustohin ko mang tumakbo palayo, hindi ko magawa dahil tila walang lakas na dumadaloy sa katawan ko.'Drake, totoo ba to? Bakit? P-Paano? Hindi ako makapaniwala na ginawa mo sa 'kin ito.'Ang mga salitang iyon ay patuloy na tumatakbo sa aking isip, sabay sa patuloy na paggapang ng luha sa mga mata ko."Anna, don't speak like you know what I'm doing," tugon ni Drake kay Anna. Ramdam ko ang diin ng mga bawat salita niya."Oh! Come on, Drake! Alam na alam ko kung paano tumakbo ang isip mo. We almost got married, remember?"Mula sa aking kinatatayuan, kitang-kita ko sa kaunting uwang ng pinto ang mukha ni Drake at ang kanyang emosyon. Mariin niyang kinuyom ang kanyang mga kamay at may galit na tumingin nang diretso sa mga mata ni Anna."Yes! I admit! You've been my fiancée at minahal kita!"Nanlaki ang

Maxine's POVYumakap ang malamig na hangin sa aking katawan mula sa airport na kinaroroonan ko. Tumingin ako sa paligid at kaunti lang ang tao, it was three ng umaga at ang lahat ay tahimik. Lumingon ako sa waiting bench kung saan naroon si Mac-mac, mahimbing pa siyang natutulog sa lap ni Red. Hindi ko na siya ginising dahil gusto ko, paggising niya, nasa San Francisco na kami, malayo sa kanyang ama.Pinili ko ang oras na ito para mas kaunti ang tao. Hindi ko alam kung may ideya si Drake sa plano kong paglayo, pero kung mayroon man, wala na akong pakialam, desidido na akong lumayo sa kanya at hayaan siyang maging masaya sa tabi ng kanyang prinsesa."Maxine, umupo ka muna dito at ilang minuti na lang aalis na tayo," pag-aya sa akin ni Red.Tumango ako at nagbigay ng mainit at matamis na ngiti."Sige," maikli kong tugon sa kanya.Matapos ang lahat ng sakit, narito na ako at handang lumaya.Maya-maya lang, tumaas ang aming ulo nang marinig ang announcement ng flight. Tumayo kami at hinan

Maxine's POVMabilis na hinawakan ni Lucas ang magkabila kong braso."I-Is this for real? P-Pero, matagal nang patay ang kapatid ko," sunod-sunod niyang sabi, nababakas sa kanyang mukha ang pag-aalala at hindi makapaniwala sa nalaman."A-Ang totoo, hindi ko rin alam. N-Nawalan ako ng alaala noong bata pa ako at inalagaan ako ng mga taong nakakita sa 'kin sa tabi ng kalsada," tugon ko sa kanya.Pilit na kumalma si Lucas. Hindi nita alam kung saan magsisimula sa mga bagay na nais niyang itanong sa 'kin.Marahang inalis ni Lucas ang kamay na nasa aking balikat, saka pilit na ngumiti."I-It's okay. I'm sorry, na-excite lang kasi ako sa nalaman ko." Yumuko ang kanyang ulo at nababalot ng lungkot ang kanyang mukha. "Bata palang kami ni Lucy nang mamatay ang mga magulang namin sa car accident. That time, nagising na lang ako sa tabi ng kalsada at wala na sila. The last thing I saw was the car was burning. Nilamon na ng apoy at halos abo na lang ang natira."Nakita ko ang matinding sakit na n

Maxine's POVPagod na sinandal ko ang aking ulo sa headrest ng kotse. Pinikit ko ang aking mga mata nang muling nakita ang mukha ni Drake.'I thought I finally forget about him, pero nang makita ko siya kanina, lahat ng alaala ay bumalik sa akin. It was not like my ex boyfriend Jake, sa pagkakataong ito, iba ang nararamdaman ko, mas malalim, mas masakit.'Sa pagbukas ng aking mata, tumingin ako sa kalsada at minasdan ang ilaw ng mga sasakyang nakakasalubong namin. Hanggang ngayon, hindi pa rin mawala sa aking mukha ang lungkot, ang sakit nang makita ko ang mga kamay nilang magkahawak.I know I need to move on, but how?"Max, are you okay?"Napalingon ako sa aking tabi. Nakita ko ang mukha ni Red na nakatingin sa akin, punong-puno ng pag-aalala.Pilit akong ngumiti at umilling."I'm fine, Red. Pagod lang ako," tugon ko sa kanya, pilit na tinatago ang nararamdaman kong sakit.Nialapat niya ang mainit niyang palad sa ibabaw ng aking kamay, trying to make me feel better."If you need to s

Lucy's POVIsang linggo matapos ang pag-uusap na 'yon, unti-unting gumaan ang aking pakiramdam. Tila may kung anong bagay ang nabunot sa aking puso ang mas naging maayos ang paghinga ko.Ito na ba ang closure na matagal ko nang hinahanap? Pero kahit ganoon, kahit na magaan na ang aking paghinga, pakiramdam ko ay may kung anong kulang sa buhay ko.Tumama ang tingin ko sa litratong nakapatong sa aking lamesa. Kasalukuyan akong nasa opisina ngayon dahil nais kong lunurin ang sarili sa trabaho, na sa tingin ko, unti-unting nakatutulong sa 'kin.Isang matamis na ngiti ang sumilay sa aking labi habang nakatingin sa litrato namin ni Mac-mac, siguro, kung tatlo kaming nasa litrato, masaya kami bilang pamilya.Nanlaki ang aking mga mata at naputol ang mga bagay na iniisip ko nang mapagtanto ang aking sinabi."B-Bakit naisip ko ang bagay na 'yon? Hindi ba kakatapos lang ng closure namin tapos ngayon ganito na ang iniisip ko?"Mabilis kong iniling ang aking ulo, saka bumuntonghininga."No! Max,